IKONA BOGA OJCA.

Ikona Boga Ojca powstała w duchu modlitwy. Ikonograf Lia Gladiolo namalowała ją w roku  1994 z polecenia Ojca Andrei D'Ascanio ofm capp.

Przedstawiony jest na niej Deus Abba, czyli Bóg, którego Jezus nazywał „swoim Ojcem"

(Mk 14,36), „Omnipotens Deus" -„Bóg Wszechmogący".

Ikona ma kształt prostokąta, niczym okno, ukazujące wymiar boski. Czerwona obwódka oznacza Krew Jezusa, przez którą człowie­czeństwo Chrystusa weszło do Miejsca Świę­tego (Hbr 9,12), do Ojca, i przez którą również i my możemy do niego wejść (Hbr 10,19-20). Złote obramowanie oznacza nieskończoną Światłość Boga, a cztery rogi, wszystkie stro­ny świata, ogarniętego Miłością Boga.

Bóg Ojciec zasiada na złotym, królewskim tronie (Ap 4,3), który wprawdzie wysyła złote promienie, lecz jest skromny, ponieważ Bóg chce, byśmy zbliżali się do Niego bez lęku.

Z tej przyczyny także korona i berło spoczywają u Jego stóp.

Otaczają Go błękitne niebiosa, gdzie zamieszkuje dwunastu serafinów, którzy przedstawiają wszystkie duchy niebieskie, kontemplujące Jego chwałę.

Oblicze Ojca jest podobne do oblicza Syna, który stał się człowiekiem. Nie ma brody, która jest symbolem człowieka cielesnego; wyraża to odwieczną młodość Boga; napawa pokojem, inspiruje siłę i ufność.

Biała aureola oznacza „chwałę" i wpisane są w niej greckie inicjały Imienia, które Bóg objawił Mojżeszowi „JESTEM, KTÓRY JESTEM" (Wj 3,14).

Czarne włosy przetykane złotem, symbolem Światłości, są rozdzielone pośrodku czoła, jak niebo, które się otwiera, aby ukazać jaśniejące Oblicze Boga.

Ułożenie warg ukazuje tchnienie ducha, który daje Życie, to samo oznacza również nabrzmiała szyja.

Prawa ręka nie osądza, lecz błogosławi, ponieważ Bóg Ojciec nie chce osądzać świata, ale go zbawić.

Na piersi, jak matka, która przytula dziecko, Bóg Ojciec podtrzymuje czułym gestem błękitną kulę, która wyobraża świat stworzony, odkupiony przez Krzyż (zwieńczenie globu stanowi złoty krzyż) a także plan Miłości, urzeczywistniony przez Ojca za pośrednictwem Syna (inicjały Alfa i Omega -początek i koniec.

Poduszka tronu, błękitna znak Boga, i czerwona - znak odkupionego człowieka, pokazuje, że Bóg i człowiek mogą przebywać w tym samym miejscu i prowadzić rozmowę, jak na początku stworzenia.

Stopy są ułożone jak u kogoś, kto zamierza wyruszyć w drogę i podnosi się z pozycji siedzącej. Bóg Ojciec zawsze wychodzi nam naprzeciw, aby spotkać się ze Swoimi dziećmi, tak jak to czynił w Raju (Rdz 2,4-25).

Kyrie, eleison - Chryste, eleison - Kyrie, eleison.

Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchał nas.

Ojcze z nieba, Boże - zmiłuj się nad nami.

Duchu Święty, Boże - zmiłuj się nad nami.

Święta Trójco, Jedyny Boże - zmiłuj się nad nami.

Boże, Ojcze nasz, któryś jest w niebie - przyjm uwielbienie nasze.

Boże, Ojcze nasz, wieczny i nieskończony,

Boże, Ojcze nasz, którego chwała przewyższa nasze pojęcie,

Boże, Ojcze nasz, doskonały i niezmienny,

Boże, Ojcze nasz, któryś jest początkiem i celem wszystkich stworzeń,

Boże, Ojcze nasz, który od wieków rodzisz umiłowanego Syna Swego - Słowo Swoje,

Boże, Ojcze nasz, któryś tak umiłował ludzi, żeś Syna Swego wydał na śmierć dla zbawienia naszego,

Boże, Ojcze nasz, którego najłaskawsza Opatrzność, czuwa i zachowuje,

Boże, Ojcze nasz, którego niepojętą świętość wysławiają aniołowie i święci w niebie,

Boże, Ojcze nasz, przez Ducha Świętego rządzący Kościołem Chrystusowym na ziemi,

Boże, Ojcze nasz, któryś nas stworzył na obraz i podobieństwo Swoje,

Boże, Ojcze nasz, godny najwyższej czci i najgłębszej miłości,

Boże, Ojcze nasz, przez miłość Twoją ku Jezusowi Chrystusowi Synowi Twojemu - Ciebie błagamy, zmiłuj się nad nami.

Boże, Ojcze nasz, przez Wcielenie Syna Twojego Jezusa Chrystusa,

Boże, Ojcze nasz, przez Mękę i Śmierć Syna Twojego Jezusa Chrystusa,

Boże, Ojcze nasz, przez Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie Syna Twojego Jezusa Chrystusa,

Boże, Ojcze nasz, przez niezliczone niekrwawe ofiary, jakie składa Ci za nas Twój Syn Jezus Chrystus,

Boże, Ojcze, usłysz nas,

Boże, Ojcze, wysłuchaj nas,

Od pychy umysłu - zachowaj nas, Boże, Ojcze.

Od niewdzięczności i oziębłości względem Twojego Ojcowskiego serca,

Od niewierności wobec Twojego Syna Jezusa Chrystusa,

Od lekceważenia natchnień Ducha Twojego Świętego,

Od zwątpienia w najmiłosierniejszą miłość Twoją,

Od oschłości serca i zamknięcia się w sobie,

Pod płaszczem Swej najłaskawszej Opatrzności

Umysł otwarty na prawdę Twoją - racz nam dać, Boże, Ojcze.

Wolę zjednoczoną z Twoją wolą,

Zjednoczenie z Tobą coraz doskonalsze,

Wytrwanie do końca przy Tobie,

Gorliwość o zbawienie innych dusz,

Pokorę prawdziwej mądrości,

Umiłowanie czystości,

Prawdziwą radość serca zjednoczonego z Tobą,.

Najdoskonalsze podobieństwo do Twego Syna Jedynego Jezusa Chrystusa.

Boże, Ojcze, usłysz nas,

Boże, Ojcze, wysłuchaj nas,

Boże, Ojcze, zmiłuj się nad nami.

Modlitwa

    Boże, Ojcze Wszechmogący i Panie Miłosierny, który słowem swoim wszystko stworzyłeś i w mądrości swojej uczyniłeś człowieka, aby panował nad tym, co stworzyłeś. Świat cały przy Tobie jak ziarnko na szali, kropla rosy porannej, co spada na ziemię. Nad wszystkim masz litość, bo wszystko w Twojej mocy, i oczy zamykasz na grzechy ludzi, by się nawrócili. Miłujesz bowiem wszystkie stworzenia, oszczędzasz wszystko, bo to wszystko Twoje, Panie, Miłośniku życia. Bo we wszystkim jest Twoje nieśmiertelne tchnienie. Gdy człowiek przez nieposłuszeństwo, stracił Twoją przyjaźń, nie pozostawiłeś go pod władzą śmierci. Posłałeś Jednorodzonego Syna Swojego, aby nas zbawił. Ty wraz ze Swym Synem, zesłałeś Ducha Świętego, aby prowadził nas prostą drogą do pełnej świętości. Ty również każdego dnia naszego życia obdarzasz nas w obfitości wszelkimi dobrami. Szczerym przeto sercem dziękujemy Ci, najlepszy Ojcze, za wszelkie dobra naturalne i nadprzyrodzone. Zwłaszcza za dobra i łaski wyproszone przed tym świętym Twoim Wizerunkiem. Jakże jednak często sprzeniewierzamy się Tobie i nasze drogi nic są drogami Twoimi. Dodaj nam przeto mocy do zwalczania w nas tego wszystkiego, co jest Tobie przeciwne. Ojcze nasz, który jesteś tak szczodry i łaskawy, obdarz nas, niegodnych zwać się Twoimi dziećmi, tym dobrem, które jest pragnieniem naszego serca. Prosimy Cię, ale Twoja niech się stanie wola, bo Ty najlepiej wiesz, co dla nas jest dobre. Mamy dobrą wolę, postanowienie i pragnienie iść drogą Twoich przykazań, życiem głosić Twoją chwałę i dobroć, szerzyć cześć i nabożeństwo do Ciebie, Boże Ojcze, przedstawiony w tym łaskami słynącym Wizerunku. Tobie chwała na wieki. Amen.

KULT RELIKWII

Słowem łac. reliquiae; gr. leipsana, św. Ambroży (IV w.) określał szczątki, resztki zmarłego ciała, części zewnętrzne jako ochrona, zbroja duszy, zachowane na zmartwychwstanie. Nieco póżniej jako relikwie zaczęto określac także przedmioty należące do świętego.

ołtarz relikwii w kościele oo Dominikanów w Jarosławiu

ŚWIADECTWO PISMA SW.

Pojęcie "świętości" w Starym Testamencie oznaczało grupę ludzi oddaną Bogu (Wj. 19,6), naród wybrany (Wj 22,30), święte były miejsca i przedmioty kultowe służące Bogu Miejsce Najświętsze w Świątyni, święte szaty kapłańskie, oleje, kadzidło i ofiary.(por. Księga Kapłańska).

1Krl 13:31 BT "Kiedy już go pochował, rzekł [prorok] do swoich synów: Po mojej śmierci pochowacie mnie w tym grobie, w którym został pochowany mąż Boży. Złóżcie mnie koło jego kości, aby moje kości zachowane były dzięki jego kościom."

2Krl 2:14 BT "I wziął płaszcz Eliasza, który spadł z góry od niego, uderzył wody, lecz one się nie rozdzieliły. Wtedy rzekł: Gdzie jest Pan, Bóg Eliasza? I uderzył wody, a one rozdzieliły się w obydwie strony. Elizeusz zaś przeszedł środkiem."

2Krl 13:20-21 BT "Elizeusz umarł i pochowano go. Oddziały zaś Moabitów wpadały do kraju każdego roku. Zdarzyło się, że grzebiący człowieka ujrzeli jeden oddział [nieprzyjacielski]. Wrzucili więc tego człowieka do grobu Elizeusza i oddalili się. Człowiek ten dotknął kości Elizeusza, ożył i stanął na nogi."


 
Mt 9:20-22 Bp "A oto kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podszedłszy z tyłu dotknęła się kraju Jego okrycia.(21) Mówiła bowiem sobie: - Jeżeli tylko dotknę się Jego okrycia, będę uzdrowiona.(22) A Jezus odwrócił się i zobaczywszy ją powiedział: - Ufaj, córko, twoja wiara cię uzdrowiła. I od tej chwili kobieta była zdrowa."

Dz 5:15 BT "Wynoszono też chorych na ulicę i kładziono na łożach i noszach, aby choć cień przechodzącego Piotra padł na któregoś z nich."

Dz 19:12 BT "tak że nawet chusty i przepaski z jego ciała kładziono na chorych, a choroby ustępowały z nich i wychodziły złe duchy."


 
NIEPRZERWANA TRADYCJA KOŚCIOŁA

"Męczeństwo św. Polikarpa" (ok. 155r):

"Zawistny jednak,...wróg plemienia sprawiedliwych...usiłował nam przeszkodzić w zabraniu jego ciała, chociaż wielu chciało to zrobić, żeby posiadać [Koinonesai – dosłownie "być we wspólnocie z] święte szczątki....Tak więc później mogliśmy zebrać jego kości cenniejsze od klejnotów i droższe od złota, aby je złożyć w miejscu stosownym. Tam też... [będziemy] spotykać się razem w weselu i radości, aby obchodzić rocznicę męczeństwa Polikarpa jako dzień jego narodzin" (rozdz. XVII, XVIII)


 
Na Zachodzie od IV w. relikwie umieszczano pod ołtarzem. Według Augustyna wyrażało to prawdę, że ciało świętego stało się ołtarzem dla Boga. Chrystus to pierwszy z męczenników, a inni poszli w Jego ślady, oddając życie. Zwyczaj ten czerpie też z Apokalipsy: Ujrzałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa (Ap 6,9-11).


 
Ustalenia Soboru Trydenckiego (1545-1563) uchwalone na 25. sesji w dniach 3-4 grudnia 1563 r. znacznie uporządkowały całą materię związaną z kultem relikwii. Postanowienia soborowe potwierdziły, że cześć okazywana relikwiom męczenników i innych świętych jest uprawniona. Byli oni bowiem za życia żywymi członkami Ciała Chrystusowego i świątynią Ducha Świętego. Ta cześć przysparza wiernym wielorakich dóbr duchowych. Sobór Trydencki odrzucał zdecydowanie protestanckie tendencje eliminujące kult relikwii.


 
Konstytucja o liturgii świętej Soboru Watykańskiego II (1963) "potwierdza tradycję Kościoła, w której oddaje cześć świętym oraz otacza szacunkiem ich autentyczne relikwie i wizerunki".(S.C. 111)

Odnowiony Mszał Rzymski potwierdza wartość relikwii, gdy mówi: "Należy zachować zwyczaj składania pod ołtarzem poświęconym relikwii świętych, chociażby nie byli męczennikami" Relikwie umieszczone pod ołtarzem wskazują, że ofiara członków Ciała Chrystusa bierze początek i znaczenie z ofiary Głowy tego Ciała, a także "są symbolicznym wyrazem komunii całego Kościoła w jedynej Ofierze Chrystusa. Kościoła powołanego do dawania świadectwa, nawet za cenę własnej krwi, wierności swemu Oblubieńcowi i Panu"

Znak Krzyża u św Justyna "Apologia" I

I stało sie , jak przepowiedział prorok, ten najszlachetniejszy symbol Jego siły i władzy ukazał się we wszystkich rzeczach.
Przypatrzcie się całemu światu, czy mógłby zaistnieć bez Krzyża !
Jeśli statek nie ma żagla, nie możne przepłynąć morza.
Bez narzędzi w kształcie krzyża nie można uprawiać ziemi, bez nich rolnicy i rzemieślnicy staja się bezsilni.
Jedyna cechą odróżniająca ludzi od bezrozumnych zwierząt jest wyprostowana postawa i możliwość rozpostarcia rąk na kształt krzyża.

Ga 3:1   BT   "O, nierozumni Galaci! Któż was urzekł, was, przed których oczami nakreślono obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego?"

Ef 3:17-29 BT  „Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach; abyście w miłości wkorzenieni i ugruntowani,⁽¹⁸⁾ wraz ze wszystkimi świętymi zdołali ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość,⁽¹⁹⁾ i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę, abyście zostali napełnieni całą Pełnią Bożą.⁽²⁰⁾ Temu zaś, który mocą działającą w nas może uczynić nieskończenie więcej, niż prosimy czy rozumiemy,⁽²¹⁾ Jemu chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia wieku wieków! Amen.”

Krzyż św. Benedykta

Pochodzenie i opis medalika
Św. Benedykt miał w swym życiu wielkie nabożeństwo do krzyża świętego jako znaku zbawczej miłości Jezusa Chrystusa. Często czynił znak krzyża. Z jego pomocą pokonywał własne ciężkie pokusy. W życiu św. Benedykta, Bóg mocą tego znaku w cudowny sposób niweczył złe zamiary i omamy szatańskie, jak opisuje to papież Grzegorz Wielki w II księdze Dialogów. W XVII w. ustalił się ikonograficzny typ medalika, z wizerunkiem św. Benedykta na jednej stronie i krzyżem z literami na odwrocie. Ten medal rozszedł się z Niemiec, gdzie został po raz pierwszy wybity, po całej katolickiej Europie.

Z jednej strony (awers) medal przedstawia św. Zakonodawcę trzymającego w prawej ręce mały krzyż, a w lewej księgę (świętą Regułę); na obrzeżu widnieje napis: Eius in obitu nostro praesentia muniamur (Niech Jego obecność broni nas w chwili śmierci). Przy postaci świętego - napis: Crux sancti patris Benedicti (Krzyż świętego Ojca Benedykta). Poniżej tego napisu, po prawej ręce Zakonodawcy przedstawiony jest pęknięty kielich, z którego wypełza wąż. To nawiązanie do rozpoznania przez św. Benedykta trucizny podanej mu przez wrogów w Vicovaro. Na tej samej wysokości, po lewej ręce Świętego, kruk z rozpostartymi skrzydłami kroczy obok chleba. To przypomnienie innego wydarzenia z życia św. Benedykta. Nakazał on krukowi ukrycie zatrutego chleba, który miał uśmiercić Zakonodawcę.

Druga strona medalu (rewers) ma pośrodku wielki krzyż. Nad nim widnieje dewiza zakonu benedyktyńskiego: Pax- Pokój. Na czterech polach wyznaczonych przez ramiona krzyża znajdują się litery: C S P B- Crux Sancti Patris Benedicti (Krzyż Świętego Ojca Benedykta). Na belce pionowej krzyża, od góry do dołu: C S S M L- Crux Sacra Sit Mihi Lux (Krzyż święty niech mi będzie światłem). Na belce poprzecznej: N D S M D- Non Draco Sit Mihi Dux (Diabeł -dosłownie: smok- niech nie będzie mi przewodnikiem). Na obrzeżu medalika znajduje się napis; litery na prawo: V R S N S M V – S M Q L I V B: Vade retro Satana, Numquam Suade Mihi Vana – Sunt Mala Quae Libas, Ipse Venena Bibas ( Idź precz szatanie, nie kuś mnie do próżności. Złe jest to co podsuwasz, sam pij truciznę).

Modlitwa Medalik dopomóc ma w kształtowaniu w duszy usposobienia podatnego na współpracę z łaską Jezusa Chrystusa, Zbawiciela Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego. Należy chronić się przed wszelkimi wyobrażeniami o magicznej sile medalika. Uleganie takim przesądom zagraża życiu duchowemu i jest sprzeczne ze znakiem Chrystusowego krzyża i świadectwem życia św. Benedykta.
Z medalikiem nie są związane w sposób ścisły specjalne modlitwy. Zaleca się odmawiać raz w tygodniu modlitwy do św. Benedykta Patrona Europy albo modlitwę o dobrą śmierć.

KULT KRZYŻA

Punkt widzenia Światków Jehowy

Dla prawdziwych chrześcijan najistotniejsze jest jednak to, czy w ogóle powinno się otaczać czcią narzędzie, którego użyto do zabicia Jezusa. Czy pal, krzyż, strzałę, włócznię lub nóż można uczynić obiektem kultu? Przypuśćmy, że bliska ci osoba została brutalnie zamordowana, a narzędzie zbrodni przedłożono w sądzie jako dowód rzeczowy. Czy chciałbyś wejść w posiadanie tego narzędzia, sfotografować je i rozpowszechnić odbitki? Czy zrobiłbyś jego repliki w różnych wymiarach, na przykład po to, by je nosić jako biżuterię? A może podszedłbyś do sprawy komercyjnie i zaczął je sprzedawać przyjaciołom i krewnym jako przedmiot kultu? Z pewnością sama myśl o tym napełniłaby cię odrazą! Ale tak właśnie ludzie postępują z krzyżem!

Biblijny punkt widzenia

1Kor 1:17-20 BT "Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.(18) Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia.(19) Napisane jest bowiem: Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę.(20) Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego, co doczesne? Czyż nie uczynił Bóg głupstwem mądrości świata?"

Ga 6:14 BT "Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata."

Flp 3:18 BT "Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem."

Kol 1:20 BT "i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą: przez Niego - i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża."

1Kor 1:23 BT "my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan,"

1Kor 2:2 BT "Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego."

1Kor 2:8 BT "tę, której nie pojął żaden z władców tego świata; gdyby ją bowiem pojęli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały;"

Ef 2:16 BT "i [w ten sposób] jednych, jak i drugich znów pojednać z Bogiem w jednym Ciele przez krzyż, w sobie zadawszy śmierć wrogości."

Flp 2:8 BT "uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci - i to śmierci krzyżowej."



Punkt widzenia pierwszych chrześcijan

Ignacy Antiocheński – Do kościoła w Efezie.

"Jesteście bowiem kamieniami światyni Ojca. Dźwiga was do gury machina Jezusa Chrystusa którą jest Krzyż, a Duch Św. służy wam za linę.(...) Duch mój jest ofiarą Krzyża który jest zgorszeniem dla nieerzących,dla nas zaś zbawieniem i życiem wiecznynym.

List Barnaby:

Krzyż , mający kształt litery T jest źródłem łask

Duch przemawiający w sercu Mojżesza, polecił mu uczynić coś co miało być zapowiedzia Krzyża i Tego który miał cierpieć.



Najlepszą odpowiedzią na to dlaczego chrześcijanie czczą Krzyż jest liturgia Kościoła

"Wszechmogący Boże, Syn Twój posłuszny Twojej woli poniósł śmierć na krzyżu, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni, spraw, abyśmy poznawszy na ziemi tajemnicę odkupienia, mogli otrzymać jej owoce w niebie" (Kolekta).

"Ty postanowiłeś dokonać zbawienia rodzaju ludzkiego na drzewie Krzyża. Na drzewie rajskim śmierć wzięła początek, na drzewie Krzyża powstało nowe życie, a szatan, który na drzewie zwyciężył, na drzewie również został pokonany przez naszego Pana Jezusa Chrystusa" (Prefacja o Krzyżu świętym).

KRZYŻ ŚWIĘTY JEST NAJDOSKONALSZĄ PAMIĄTKĄ TAJEMNICY ODKUPIENIA, DLATEGO ZAJMUJE POCZESNE MIEJSCE W ŚWIĄTYNIACH I DOMACH KATOLICKICH.