Pytanie do pojmujących "materialnie" Tysiącletnie Królestwo.

Niektórzy Tysiącletnie panowanie Jezusa na ziemi opisane w 20. rozdziale Apokalipsy pojmują dosłownie. Jednak żeby znaleźć prawdziwy sens Pisma św. należy uwzględnić wszystkie "scenariusze" czasów ostatecznych opisanych w Biblii. Zastanówmy się nad "dostrojeniem" opisu z Apokalipsy św. Jana i "apokalipsy" z ewangelii św. Mateusza - szczególnie rozdział 25.

W Ap. 20. Tysiąclecie to czas między dwoma sądami.
Pierwszy:
Rev 20:4-5 pau "(4) Zobaczyłem też trony. Tym, którzy na nich zasiadali, dano władzę sądzenia. Ujrzałem również dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i słowa Bożego, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej obrazowi i nie przyjęli znaku na swoje czoło lub rękę. Ożyli oni i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat. (5) A pozostali zmarli nie ożyli, dopóki nie minęło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie."
Drugi:
Rev 20:11-15 pau "(11) Następnie zobaczyłem duży, biały tron i Tego, który na nim siedzi. Sprzed Jego oblicza uciekła ziemia i niebo, i nie znaleziono dla nich miejsca. (12) Ujrzałem też zmarłych: wielkich i małych, którzy stali przed tronem. Otwarto księgi. Otwarto również inną księgę, która jest księgą życia. Zmarli zostali osądzeni zgodnie z tym, co zostało zapisane w tych księgach na podstawie ich czynów.[...] (15) Jeśli ktoś nie znalazł się w księdze życia, ten został wrzucony do jeziora ognia."

U Mateusza mamy relacje tylko o jednym sądzie:
Mat 25:31-33 pau "(31) Kiedy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale wraz ze wszystkimi aniołami, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały. (32) Wówczas zgromadzą się przed Nim wszystkie narody. A On oddzieli jednych od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. (33) Owce postawi po swojej prawej stronie, a kozły po lewej."
Mat 25:46 pau "(46) I pójdą oni na wieczną mękę, a sprawiedliwi do życia wiecznego”.

PYTANIE:
1.Czy sąd z Mt 25,31-46 należy utożsamiać z Ap 20,4-5?
Nie ponieważ w Ap sądzeni są tylko sprawiedliwi/męczennicy.
2. A może z Ap 20,11-15?
Nie ponieważ w Mt nie ma mowy ani o ziemskim panowaniu Jezusa, ani o zmartwychwstaniu męczenników, oraz w Ap sędzią jest Bóg Ojciec, a w Mt Jezus.

Pytanie które postawiłem ma wykazać, że w Biblii nie mamy gotowych scenariuszy ostatnich dni, ale opisy które należy interpretować duchowo.
O znaczeniu Tysiąclecia pisałem TUTAJ.

Czy Męka Jezusa była konieczna?

Na czym polega istota odkupienia dokonanego przez Jezusa? Czy Jego Męka była "karą w zastępstwie" grzesznika?
A jaka jest istota grzechu? Czy polegała ona na konsumpcji owocu?
Istotą grzechu jest postawa: "NIE będę służył Bogu".
I odwrotnie istota odkupienia polega na tym, że Syn Boży przyjąwszy naturę ludzką okazał posłuszeństwo Ojcu: TAK.

A co z Krzyżem? Czy był tylko "przypadłością"?
Krzyż jest świadectwem:
1. Miłości Ojca dającego Swojego Syna
2. prawdziwości i całkowitości daru Syna Człowieczego dla Ojca
3. solidarności w Duchu Św. z wszelkim cierpieniem wszystkich ludzi. Duch tworząc wspólnotę człowieka z Jezusem nadaje sens jego istnieniu, a zwłaszcza cierpieniu. Sens polega na tym, że w łączności z Jezusem należny powierzyć siebie Ojcu, który daje dar Ducha czyli "Nowe Życie".

Krzyż nie wynika z jakiegoś "fatum". Powodem cierpień Jezusa byli (i są) konkretni wolni ludzie.
Co by było gdyby misja Jezusa "odniosła sukces": Kajfasz i Piłat (a z nimi Izrael i Rzym) uznali w Nim Pana i Zbawiciela?
Bóg nie chce cierpienia i śmierci, ale dopuszcza je jako konsekwencje wolnych wyborów ludzi (przyczyny stworzone), dając cierpiącym nadzieje na Nowe Życie w Synu i Duchu Św.

Jezus zmartwychwstał własną mocą.

J 10:17-18 pau "(17) Ojciec miłuje Mnie, dlatego że oddaję swoje życie, aby je znowu odzyskać. (18) Nikt Mi go nie zabiera, lecz oddaję je z własnej woli. Posiadam bowiem władzę, aby je oddać, jak i ponownie odzyskać. Takie polecenie otrzymałem od mojego Ojca”.
1Tes 4:14 pau "(14) Jeżeli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to wraz z Nim Bóg przywróci do życia także tych, którzy zasnęli zjednoczeni z Jezusem."
Rz 14:9 pau "(9) Po to przecież Chrystus umarł i zmartwychwstał, aby się stać Panem tak żywych, jak i umarłych."

Słowa pogrubione w cytatach to czasowniki w stronie czynnej.

Przypowieść o uczcie królewskiej, jako symboliczna historia zbawienia.

Mt 22,1 A Jezus znowu w przypowieściach mówił do nich: 2 «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. 3 Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. 4 Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: "Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!" 5 Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, 6 a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy [ich], pozabijali.

Tekst dotyczy Izraela nieposłusznego wezwaniom Proroków

 7 Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.

Wojna z Rzymianami i zburzenie Jerozolimy w roku 70.

 8 Wtedy rzekł swoim sługom: "Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. 9 Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie".

Posłanie Apostołów do wszystkich narodów.

 10 Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami.

Działalność Kościoła.

 11 Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny. 12 Rzekł do niego: "Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?"2 Lecz on oniemiał. 13 Wtedy król rzekł sługom: "Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Sąd Ostateczny. 

Odkupienie Maryi

Chrystus Pan odkupił Swą Boską Matkę w sposób rzeczywisty i niejako doskonalszy, zachowując Ją dla przyszłych swych zasług od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego.

Pius XII „Flugens corona”

Spadkobiercy Boga.

1Kor 15:25-28 bp "(25) Bo trzeba, aby Chrystus królował tak długo, aż "wszystkich nieprzyjaciół położy u swoich stóp". (26) Śmierć będzie ostatnim wrogiem, który zostanie zniszczony, (27) zgodnie ze słowami Pisma Świętego: "Wszystko rzucił pod Jego stopy". Skoro Pismo Święte stwierdza, że wszystko zostało Mu poddane, to oczywiście nie ma na myśli Tego, który Mu wszystko poddał. (28) Kiedy zaś wszystko zostanie Mu poddane, wówczas sam Syn podporządkuje się Bogu, który dał Mu władzę nad wszystkim. W ten sposób Bóg będzie wszystkim we wszystkich."

Trzeba zauważyć, że podporządkowanie się Bogu nie oznacza degradacji, tylko afirmacje.

 Oczywiście Syn podporządkowany zostanie Ojcu, jako Człowiek.

 Jako Król całego stworzenia odda je swojemu Ojcu, dzięki czemu stworzenie osiągnie swoje przeznaczenie, a przeznaczeniem tym jest zostanie spadkobiercą dóbr przyszłych:

Hbr 1,2 bp "(2) w tych czasach ostatecznych przemówił do nas przez Syna. Jego ustanowił spadkobiercą wszystkich dóbr, przez Niego też uczynił wszystko, co jest stworzone."

Rz 8:15-17 bp "(15) Nie otrzymaliście przecież ducha niosącego niewolę, która by znów miała rodzić strach, lecz otrzymaliście Ducha dającego synostwo, dzięki czemu możemy wołać: Abba! Ojcze! (16) Ten właśnie Duch świadczy wobec naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Boga. (17) A jeśli jesteśmy dziećmi, to i spadkobiercami. Jesteśmy spadkobiercami Boga oraz współspadkobiercami z Chrystusem, skoro bowiem razem z Nim cierpimy, razem też z Nim otrzymamy chwałę."
Gal 4:7 bp "(7) Nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. A jeśli jesteś synem, to i spadkobiercą - z łaski Boga."
Mat 21:38 bp "(38) A rolnicy zobaczywszy syna powiedzieli do siebie: To jest dziedzic, chodźmy, zabijmy go, a zabierzemy jego dziedzictwo. -"

Dziedzictwem tym będzie uczestnictwo w Bożej natury:

2P 1:4 bp "Dzięki nim dane nam zostały cenne i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami Bożej natury, uchroniwszy się od zepsucia, jakie w świecie szerzy pożądliwość."

Dieta a zbawienie.

Są tacy chrześcijanie, co powołując się na Biblię zabraniają spożywania mięsa, picia wina, a nawet kawy czy herbaty. Co kawy i herbaty to Pismo o nich nie wspomina (nie znano ich wówczas), więc zakaz, co do ich konsumpcji nie ma podstaw.

Zajmijmy się, więc kwestii spożycia mięsa i wina.

WINO:

Rdz 27:25 bp "przysuń mi - powiedział - żebym coś zjadł z tego, co upolował mój syn, i pobłogosławił go z całej duszy. I przysunął mu [potrawę], a on jadł. Podał mu też wino, a on wypił."

Lb 6:20 bp "Kapłan wzniesie te dary obrzędowym ruchem ku Jahwe; jako poświęcone będą one należały do kapłana, oprócz mostka kołysanego ofiarniczo [przed Jahwe] i udźca podniesionego w darze. Potem nazirejczyk może znowu pić wino."

Pwt 14:26 bp "Tam zakupisz za to srebro wszystko, co zechcesz: cielęta, owce, wino, sycerę - wszystko, czego tylko zapragniesz; i tam przed Jahwe, twoim Bogiem, wraz ze swoją rodziną będziesz ucztował radośnie."

Ps 104:15 bp "aby miał wino, co uwesela serce człowiecze, i oliwę, która czyni twarz lśniącą, i chleb, który pokrzepia serce człowieka."

Prz 9:5 bp ""Przybywajcie, spożywajcie mój pokarm, pijcie wino, którem przygotowała!"

Koh 9:7 bp "Dalej więc! W radości chleb swój spożywaj, z weselem w sercu pij swoje wino, Bóg znajduje już bowiem upodobanie w twoich uczynkach."

Jl 2:19 bp "Jahwe dał odpowiedź i rzekł do swego ludu: - Oto wam zsyłam zboże, wino i oliwę, tak że będziecie mieli tego do syta; i nigdy już nie wystawię was na pośmiewisko między narodami."

Jak widać wino jest znakiem błogosławieństwa.

MIĘSO

Rdz 9:2-3 bp "(2) Niech bojaźń i lęk wobec was odczuwają wszystkie zwierzęta ziemi, wszystkie ptaki nieba, wszystko, co się porusza na ziemi, i wszystkie ryby morskie; są one oddane w wasze ręce. (3) Wszystko, co się porusza i żyje, ma wam służyć za pokarm, podobnie jak i rośliny zielone; wszystko to daję wam."

Bóg po Potopie dał wszelkie zwierzęta na pokarm, rozróżnienie na czyste i nieczyste zostało wprowadzone za czasów Mojżesza.

Pwt 12:15 bp "Jeśli wszakże będziesz miał chęć, możesz we wszystkich twych osiedlach zabijać zwierzęta i jeść mięso - stosownie do błogosławieństwa, którego udzieli ci twój Bóg, Jahwe; może je spożywać nieczysty i czysty, jak [się spożywa] gazelę czy jelenia."

Pwt 12:20 bp "Gdy twój Bóg, Jahwe, poszerzy twoje granice, jak ci to zapowiedział, a ty pomyślisz sobie: "Zjadłbym mięsa", bo będziesz miał chęć na mięso możesz jeść mięsa do woli."

Pwt 12:27 bp "I złożysz swoje całopalenia, mięso i krew, na ołtarzu twego Boga, Jahwe. Krew zaś z ofiar krwawych wylejesz na ołtarz twego Boga, Jahwe, a mięso będziesz mógł spożyć."

Spożycie mięsa jest, więc uzależnione jedynie przez chęć konsumenta.

MIĘSO ZE ZWIARZĄT NIECZYSTYCH

Mk 7:19 bp "Że nie wchodzi do jego serca, ale do brzucha i zostaje wydalone na zewnątrz? W ten sposób uznał wszystkie pokarmy za czyste."

Rz 14:14 bp "Wiem bowiem i jestem przekonany - w Panu Jezusie - że nic samo przez się nie jest nieczyste. A jeśli ktoś mniema, że jest nieczyste, to jest ono nieczyste tylko dla niego."

1Kor 10:25 bt "Tak więc wszystko, cokolwiek w jatce sprzedają, spożywajcie, niczego nie dociekając – dla spokoju sumienia."

Podział na pokarmy czyste i nieczyste został w Nowym Testamencie zniesiony.

Odnośnie spożywania krwi to polecam mój artykuł o tzw. Klauzuli Jakubowej.

Ga 5:1 bt "Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli!" Ludzkim zakazom tych, którzy "zabraniają…, przyjmowania pokarmów, które Bóg stworzył na to, by spożywali je z dziękczynieniem ci, którzy wierzą, i poznali prawdę."( 1Tm 4:3 )

Pochwycenie (porwanie; uniesienie) Kościoła – kiedy nastąpi ?

Niektórzy twierdzą że pochwycenie nastąpi przed czasem ucisku.

Porównajmy dwa cytaty z 1.i 2. Listu do Tesaloniczan:

1Tes 4:15-17 bp  "(15) A mówimy to wam na podstawie słowa Pana, że my, żywi i pozostawieni na powtórne przyjście Pana, nie uprzedzimy zmarłych, (16) że na dany znak, na głos archanioła i dźwięk trąby Bożej, sam Pan zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. (17) Następnie my, pozostawieni wśród żyjących, razem z nimi zostaniemy uniesieni w przestworza, na obłoki naprzeciwko Pana, i tak już na zawsze z Panem pozostaniemy."

Kiedy jednak nastąpi to uniesieni (albo jak mówią niektórzy pochwycenie czy porwanie) Kościoła przed czy po okresie prześladowań i panowania Antychrysta? Św. Paweł precyzuje to w kolejnym liście do wiernych w Tesalonikach:

2Tes 1:6-10 bp  "(6) Będzie to sprawiedliwe, że Bóg odpłaci uciskiem tym, którzy was uciskają, (7) a wam, uciśnionym, da odpoczynek razem z nami w dniu objawienia, gdy Pan Jezus zstąpi z nieba w płomieniach ognia, z aniołami, zwiastunami swej mocy. (8) Wymierzy On zapłatę tym, którzy nie chcą uznać Boga i nie są posłuszni ewangelii Pana naszego Jezusa. (9) Poniosą oni karę wiecznego odrzucenia od oblicza Pana i od Jego potężnego majestatu (10) w dniu, w którym przyjdzie, aby być uwielbiony w swoich świętych i podziwiany przez wszystkich wierzących w Niego."

2Tes 2:3-4 bp  "(3) Niech was nikt w żaden sposób nie wprowadza w błąd. Bo najpierw musi dojść do odstępstwa i objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia, (4) przeciwnik, wynoszący się ponad wszystko, co nazwane jest Bogiem lub odbiera cześć Boską. Zasiądzie on nawet w świątyni Boga dowodząc, że sam jest Bogiem."

Jak widać z powyższego zestawienie będzie tylko jedno przyjście Pana w czasie ucisku Kościoła ze strony Antychrysta.

A jak będzie wyglądać samo Pochwycenie? Zajrzyjmy do Ewangelii według św. Mateusza:

Mt 13:41 bp "Syn Człowieczy wyśle swoich aniołów i zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości,"

Mt 24:31 bp "I pośle swoich aniołów z wielkim trąbieniem, i zgromadzą ze wszystkich stron świata Jego wybranych od jednego krańca nieba do drugiego."

Zmartwychwstanie w śmierci, a zmartwychwstanie ciał.

Według niektórych teologów cielesne zmartwychwstanie jednostki dzieje się w momencie śmierci: człowiek zostawia doczesne szczątki i jednocześnie otrzymuje nowe ciało.
Co na to Pismo św. ...
J 5:28-29 bp "(28) Nie dziwcie się temu, bo zbliża się godzina, w której wszyscy spoczywający w grobach usłyszą Jego głos. (29) Wtedy ci, którzy dobrze czynili, wyjdą (z grobów). aby zmartwychwstać i żyć, a ci, którzy źle postępowali, aby zmartwychwstać (i iść) na potępienie."
J 6:54 bp "(54) Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym."
Dz 24:15 bp "(15) Mam w Bogu nadzieję, którą i oni podzielają, że nastąpi kiedyś zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych."
Rz 8:11 bp "(11) A jeśli mieszka w was Duch Tego, który dokonał zmartwychwstania Jezusa, to Ten sam, który dokonał zmartwychwstania Chrystusa, ożywi również wasze śmiertelne ciała dzięki swemu Duchowi, który zamieszkuje w was."
Kol 3:4 bp "(4) A kiedy Chrystus - nasze życie ukaże się, wtedy i wy razem z Nim zajaśniejecie w chwale."
1Tes 4:15-16 bp "(15) A mówimy to wam na podstawie słowa Pana, że my, żywi i pozostawieni na powtórne przyjście Pana, nie uprzedzimy zmarłych, (16) że na dany znak, na głos archanioła i dźwięk trąby Bożej, sam Pan zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi."

 
...i Katechizm Kościoła Katolickiego.
988 Credo chrześcijańskie - wyznanie naszej wiary w Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego oraz w Jego stwórcze, zbawcze i uświęcające działanie - osiąga punkt kulminacyjny w głoszeniu zmartwychwstania umarłych na końcu czasów oraz życia wiecznego.
990 Pojęcie "ciało" oznacza człowieka w jego kondycji poddanej słabości i śmiertelności 519 "Zmartwychwstanie ciała" oznacza, że po śmierci będzie żyła nie tylko dusza nieśmiertelna, ale że na nowo otrzymają życie także nasze "śmiertelne ciała" (Rz 8,11)
997 Co to znaczy zmartwychwstać? W śmierci, będącej "rozdzieleniem duszy i ciała, ciało człowieka ulega zniszczeniu", podczas gdy jego dusza idzie na spotkanie z Bogiem, chociaż trwa w oczekiwaniu na ponowne zjednoczenie ze swoim uwielbionym ciałem. Bóg w swojej wszechmocy przywróci ostatecznie naszym ciałom niezniszczalne życie, jednocząc je z naszymi duszami mocą Zmartwychwstania Jezusa.
1001 Kiedy? W sposób definitywny "w dniu ostatecznym" (J 6, 39-40. 44. 54; 11, 24); "na końcu świata" 535 . Istotnie, zmartwychwstanie zmarłych jest wewnętrznie złączone z powtórnym Przyjściem (Paruzją) Chrystusa.

 
Jak widać Biblia i Kościół nie przyjmuje poglądu, że zmartwychwstanie dokonuje się w sposób dla nas niewidzialny już w chwili śmierci człowieka. Powszechne zmartwychwstanie ciał dokona się u kresu ludzkiej historii.

Jaki będzie stan ciała po zmartwychwstaniu?

Jaki będzie stan ciała po zmartwychwstaniu? Czy będzie to ciało przemienione ale materialne i tożsame z obecnym? Czy tez jakaś forma czysto niematerialnej egzystencji?

1. STAN CZŁOWIECZEŃSTWA CHRYSTUSA ZMARTWYCHWSTAŁEGO:

1J 3:2 Bp "Umiłowani, już teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze się nie okazało, czym będziemy. Wiemy, że gdy się On ukaże, STANIEMY SIĘ DO NIEGO PODOBNI, ponieważ ujrzymy Go takim, jakim jest."

Lk 24:39 Bp "Oglądajcie moje ręce i moje nogi, bo to Ja jestem! DOTYKAJCIE MNIE I PRZEKONAJCIE SIĘ, PRZECIEŻ DUCH NIE MA CIAŁA ANI KOŚCI, A JA MAM - JAK WIDZICIE!"

J 20:27 Bp "Potem mówi Tomaszowi: - Włóż tutaj palec i oglądaj moje ręce, włóż także rękę do mojego boku i nie bądź niedowiarkiem, ale wierzącym."

Lk 24:30 Bp "Kiedy znalazł się z nimi przy stole i wziął chleb, odmówił modlitwę uwielbienia i POŁAMAWSZY CHLEB, PODAWAŁ IM."

J 21:13 Bp "Jezus zaś zbliża się, bierze chleb i podaje im. Tak samo i rybę."

Lk 24:41-43 Bp "A kiedy z radości jeszcze nie wierzyli i zdumiewali się, rzekł im: - Czy macie tu coś do zjedzenia?(42) Podali Mu kawałek pieczonej ryby.(43) I WZIĄWSZY GO ZJADŁ NA ICH OCZACH."

Zmartwychwstałe ciało, w którym Jezus ukazuje, jest tym samym ciałem, które zostało umęczone i ukrzyżowane, ponieważ nosi On jeszcze ślady swojej męki. To autentyczne i rzeczywiste ciało posiada jednak równocześnie nowe właściwości ciała uwielbionego.

W swoim zmartwychwstałym ciele Jezus przechodzi ze stanu śmierci do innego życia poza czasem i przestrzenią. Ciało Jezusa zostaje w Zmartwychwstaniu napełnione mocą Ducha Świętego; uczestniczy On w Boskim życiu w stanie chwały, tak że św. Paweł może powiedzieć o Chrystusie, że jest "człowiekiem niebieskim" (por.: KKK 645.646).


 
2. CIAŁO "ZMYSŁOWE", A CIAŁO "DUCHOWE"

1Kor 15:42-49 Bp "Tak samo przedstawia się sprawa ze zmartwychwstaniem umarłych. Sieje się ciało podległe zniszczeniu - powstaje ciało niezniszczalne,(43) sieje się pozbawione zaszczytów - powstaje okryte chwałą, sieje się słabe - powstaje mocne,(44) sieje się ciało podległe zmysłom [ψυχικον]- powstaje ciało podległe duchowi [πνευματικον]. Jeżeli istnieje ciało podległe zmysłom, to musi również istnieć ciało podległe duchowi.(45) Tak zresztą zostało napisane: 'Pierwszy człowiek Adam stał się żywą istotą', a ostatni Adam tym, który daje nowe życie duchowe.(46) Życie podległe duchowi nie występuje pierwsze, lecz pojawia się dopiero po życiu podległym zmysłom.(47) Pierwszy człowiek pochodzi z ziemi, więc jest ziemski, a ten Drugi pochodzi z nieba.(48) Jaki był ten ziemski, tacy są ludzie żyjący na ziemi, a jaki jest Ten z nieba, takimi będą ludzie żyjący w niebie.(49) Podobnie jak w tym życiu byliśmy obrazem człowieka ziemskiego, tak samo w przyszłym życiu będziemy obrazem Człowieka z nieba."


 
Mamy tu zestawienie czterech cech :

zniszczalne	nie zniszczalne
pozbawione zaszczytów	okryte chwałą
słabe	mocne
podległe zmysłom	podległe duchowi

 
Rozważmy ostatnią parę cech:

ψυχικος – oznacza to co należy do życia doczesnego, w przeciwieństwie do życia nadprzyrodzonego:

1Kor 2:14 Bp "Człowiek kierujący się tylko zasadami naturalnymi nie pojmuje spraw Ducha Bożego. Uważa je za głupotę i nie jest w stanie tych spraw zrozumieć, ponieważ należy je rozstrzygać w sposób duchowy."

Jk 3:15 Bp "To nie jest mądrość przychodząca z góry, lecz przyziemna, zmysłowa, szatańska."

Jud 1:19 Bp "Oni to wywołują rozłamy, ulegają zmysłom, Ducha (Bożego) nie mają."


 
πνευματικος – użyty jako przymiotnik znaczy: pochodzący od Ducha, należący do Ducha, związany z Duchem:

1Kor 2:15 Bp "Człowiek zaś kierujący się Duchem rozstrzyga wszystko, natomiast jego nikt nie osądza."

1Kor 10:3-4 Bp "Wszyscy również spożywali ten sam pokarm(4) i pili ten sam napój o duchowym znaczeniu. Pili zaś napój wytryskujący ze skały o duchowym znaczeniu, która szła za nimi, a skała ta była symbolem Chrystusa."

Ef 5:18-19 Bp "Nie upijajcie się winem, bo to prowadzi do rozwiązłości, lecz napełnieni Duchem (Świętym)(19) odmawiajcie wspólnie psamly, hymny i pieśni duchowe. Śpiewajcie Panu z całego serca pieśń pochwalną."

1P 2:5 Bp "sami również jak żywe kamienie budujcie swój dom duchowy, święte kapłaństwo, aby przez Jezusa Chrystusa składać ofiary duchowe, miłe Bogu!"

WYRAŻENIE πνευματικος NIE OZNACZA "NIEMATERIALNEJ" EGZYSTENCJI, ALE CIAŁO PRZEMIENIONE MOCĄ DUCHA ŚW.

W doczesnym życiu ciała usprawiedliwionych są "członkami" Chrystusa i "świątynią" Ducha Świętego:

1Kor 6:14-20 Bp "Bóg zaś swoją mocą wskrzesi nasze ciała do życia, tak jak wskrzesił Pana.(15) Czy nie wiecie, że wasze ciała są członkami Chrystusa? Czy wezmę członki Chrystusa i uczynię je członkami nierządnicy? Przenigdy!(16) Albo czy nie wiecie, że ten, kto łączy się z nierządnicą, tworzy z nią jedno ciało? Pismo Święte powiada bowiem: 'Będą dwoje w jednym ciele'.(17) Kto natomiast łączy się z Panem, staje się z Nim jednym duchem.(18) Unikajcie rozpusty! Każdy inny grzech, jakiego dopuszcza się człowiek, nie dotyczy ciała, ale w wypadku rozpusty człowiek grzeszy przeciw własnemu ciału.(19) Czyż nie wiecie, że CIAŁA WASZE SĄ ŚWIĄTYNIĄ ŚWIĘTEGO DUCHA, który w was przebywa? Otrzymaliście Go od Boga i nie należycie do siebie.(20) Bóg nabył was na własność za wielką cenę. Niech więc ciała wasze chwalą Boga."

Zjednoczenie z Chrystusem jest rękojmiom przyszłego powstania z martwych:

Flp 3:10-11 Bp "Dzięki niej poznam zarówno Jego, jak i moc Jego zmartwychwstania, będę miał udział w Jego cierpieniach (w nadziei), że upodobniając się do Niego w śmierci,(11) dojdę do chwalebnego powstania z martwych."

Zamieszkujący Duch Św. jest zasadą przyszłej ożywienia ciała:

Rz 8:11 Bp "A jeśli mieszka w was Duch Tego, który dokonał zmartwychwstania Jezusa, to Ten sam, który dokonał zmartwychwstania Chrystusa, ożywi również wasze śmiertelne ciała dzięki swemu Duchowi, który zamieszkuje w was."


 
3. Przemiana

Metafora siania ziarna i dojrzałej rośliny w 1 Kor 15,36-38 opisuje ciągłość istnienia ciała i jego radykalną przemianę:

1Kor 15:50-54 Bp "Zapewniam was bracia, że śmiertelne ciało ludzkie nie jest w stanie osiągnąć królestwa Bożego, a to, co podlega zniszczeniu, nie może osiągnąć niezniszczalności.(51) Oto oznajmiam wam tajemnicę - nie wszyscy umrzemy, ale WSZYSCY BĘDZIEMY PRZEMIENIENI [αλλαγησομεθα] .(52) W jednym momencie, w okamgnieniu, kiedy zabrzmi trąba zwiastująca koniec, umarli powstaną w niezniszczalnej postaci, a my BĘDZIEMY W TĘ POSTAĆ PRZEMIENIENI.(53) Trzeba bowiem, aby to, co podlega zniszczeniu, przybrało postać niezniszczalną, a to, co śmiertelne - nieśmiertelną.(54) Kiedy to, co podlega zniszczeniu, przybierze postać niezniszczalną, a to, co śmiertelne, przybierze postać nieśmiertelną, wówczas spełni się to, co napisano. Zwycięstwo pochłonęło śmierć."

Słowo αλλαγησομεθα (forma podstawowa αλλασσω – zmienić coś na coś) jest tutaj kluczowe, użyte zostało również w Liście do Hebrajczyków:

Hbr 1:10-12 Bp "Ponadto: 'Ty, Panie, na początku umocniłeś ziemię i dziełem Twoich rąk są niebiosa,(11) one przeminą, ale Ty przetrwasz, wszystkie zestarzeją się jak szata,(12) jak zwierzchnie okrycie je zwiniesz jak płaszcz - zostaną zmienione [αλλαγησονται] . Ty sam natomiast trwasz i Twoje lata nie ustaną'."

Hbr 1,12 nawiązuje do Nowej Ziemi i Nieba:

2P 3:13 Bp "Lecz my oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość, zgodnie z Jego obietnicą!"

PRZEMIANA TO WYZWOLENIE Z NIEWOLI ŚMIERCI I ZEPSUCIA:

Rz 6:9 Bp "Wiemy, że zmartwychwstały Chrystus nie umiera już więcej i śmierć nie ma już nad Nim żadnej władzy."

Rz 8:19-21 Bp "Całe bowiem stworzenie z wielką tęsknotą wyczekuje objawienia się synów Boga.(20) Bo całe stworzenie podlega marności - nie z własnej woli, lecz z woli tego, który to sprawił. Ma ono jednak nadzieję,(21) że doczeka się uwolnienia z niewoli powodującej zagładę i otrzyma wolność, która darzy chwałą, jaką cieszą się dzieci Boga."

Kobieta na szkarłatnej bestii.

Ap 17:3-6 Bp "I zaniósł mnie w stanie zachwycenia na pustynię. I ujrzałem Niewiastę siedzącą na Bestii szkarłatnej, pełnej imion bluźnierczych, mającej siedem głów i dziesięć rogów.(4) A Niewiasta była odziana w purpurę i szkarłat, cała zdobna w złoto, drogi kamień i perły, miała w swej ręce złoty puchar pełen obrzydliwego i plugawego nierządu.(5) Na jej czole wypisane tajemnicze imię: 'Wielki Babilon, Macierz nierządnic i obrzydliwości ziemi'.(6) I ujrzałem Niewiastę pijaną krwią świętych i krwią świadków Jezusa, a widząc ją bardzo się zdumiałem."


 
Owa kobieta "Babilon" na bestii to oczywiście Rzym. Niektóre protestanckie ruchy upatrują w tej wizji aluzji do Kościoła Katolickiego, czy słusznie ? Kobieta-"Babilon" opisana jest bardzo ogólnikowo, aby odpowiedzieć na pytanie o jaki Rzym chodzi spróbujmy zidentyfikować bestię, o której św. Jan pozostawił nam więcej szczegółowych informacji.


 
Ap 17:8-11 Bp "Bestia, którą widziałeś, była, a nie ma jej, i ma wyjść z Przepaści, i idzie na zatracenie. Zdumieją się mieszkańcy ziemi, - ci, których imię nie jest zapisane w księdze życia od założenia świata - spoglądając na Bestię, iż była, i już jej nie ma, ale ma przyjść.(9) Tu trzeba zrozumienia, o mający mądrość. Siedem głów to jest siedem gór, na których siedzi Niewiasta.(10) Królów jest siedmiu: pięciu upadło, jeden jest, a inny jeszcze nie przyszedł, a kiedy przyjdzie, ma na krótko pozostać.(11) A Bestia, która była, a której już nie ma - ona jest ósmym (królem) i należy do tych siedmiu, i idzie na zatracenie."


 
Według większości wczesnochrześcijańskich pisarzy (Ireneusz z Lyonu, Klemens z Aleksandrii, Orygenes, Wiktoryn, Euzebiusz z Cezarii, Hieronim) Apokalipsa powstawał pod koniec panowania Domicjana z dynastii Flawiuszów.


 
"Ośmiu królów"

Dynastia julijsko-klaudyjska

• Oktawian August (27 p.n.e-14 n.e.)
  
• Tyberiusz (14-37)
  
• Kaligula (37-41)
  
• Klaudiusz (41-54)
  
• Neron (54-68)
  

Po upadku Nerona Cesarstwo pogrążyło się w wojnie domowej i kryzysie politycznym. W okresie roku panowało kolejno w Rzymie trzech cezarów :Galba (czerwiec 68 - styczeń 69 n.e.), Oton (styczeń 69 - kwiecień 69) i Witeliusz (kwiecień 69 - grudzień 69). 1 lipca legiony w Egipcie postanowiły wybrać własnego cesarza. Ich wybór padł na Wespazjana. W grudniu zwolennicy Wespazjana opanowali Rzym i obalili Witeliusza.

Dynastia Flawiuszów

1. Wespazjan (69 – 79) oraz jego synowie
   
2. Tytus (79 – 81)
   
3. Domicjan (81-96)
   

Rządy Domicjana charakteryzowały się despotyzmem i terrorem. "Sam władca powodowany logika wprowadzanego systemu podkreślał aspekty absolutystyczne i sakralne swojego urzędu. Rozpowszechnił deifikacje ojca i brata, wznosząc im świątynię , przyjął zachowania hieratyczne (tj. kapłańskie) doprowadzając do tego, jak się wydaje, by nazywano go <dominus et deus>" (Historia powszechna t.5 s:356-357). Został zamordowany przez spiskowców.


 
Ap 17:10-11 Bp "Królów jest siedmiu: pięciu upadło, jeden jest, a inny jeszcze nie przyszedł, a kiedy przyjdzie, ma na krótko pozostać. A Bestia, która była, a której już nie ma - ona jest ósmym (królem) i należy do tych siedmiu, i idzie na zatracenie."

"pięciu upadło" – pięciu cezarów z dynastii julijsko-klaudyjska

"jeden jest" – Wespazjan – założyciel dynastii Flawiuszów panującej w czasie powstania Ap

"ma na krótko panować" – Tytus- władał Cesarstwem dwa lata

"Bestia" – Domicjan

• Ap13,1"bluźniercze imiona" : tytuł <dominus et deus>
  
• Ap13,11-12 : obraz wprowadzania kultu cezara
  
• Ap13,14-15 : "obraz bestii" świątynie wznoszone ku czci cezara (bez wątpienia były w nich umieszczane wizerunki władcy)
  
• Ap 13,16 "znamię na czoło i rękę" –aluzja do Wj 13,1-9 gdzie znak "miedzy oczami i na ręce" stanowi pamiątkę należenia do Boga (podejrzanych o chrześcijaństwo zmuszano do złożenia ofiary, jeżeli wypełnili nakaz byli puszczani wolno)
  
• Ap 13:18 "666" – aluzja do uzurpacji przez cezara tytułu należnego Jezusowi "Pan i Bóg" (J 20:28). Atyrbutem Baranka jest siedem siódemek: Ap 5:6 Bp "I ujrzałem między tronem z czworgiem Zwierząt a kręgiem Starców stojącego Baranka jakby zabitego. A miał SIEDEM rogów i SIEDEM oczu, to jest SIEDEM Duchów Boga wysłanych na całą ziemię."
  

 
Ap 17 dotyczy więc Rzymu czasów cezarów, a konkretnie Domicjana, ogłosił się bogiem i prześladował chrześcijan.

144 tysiące.

Ap 7:3-4 Bp "'Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż popieczętujemy na czołach sługi Boga żywego'.(4) I USŁYSZAŁEM LICZBĘ PIECZĘTOWANYCH: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela:"

Ap 14:1-5 Bp "Potem ujrzałem: A oto Baranek stoi na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści cztery tysiące, MAJĄ IMIĘ JEGO I IMIĘ JEGO OJCA WYPISANE NA CZOŁACH.(2) I usłyszałem głos z nieba jakby szum wielkich wód i jakby huk potężnego gromu. A głos, który usłyszałem, (brzmiał) jak dźwięk harfiarzy grający na harfach.(3) I śpiewają jakby nową pieśń przed tronem i przed czterema Zwierzętami i przed Starcami; a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy wykupionych z ziemi.(4) TO CI, KTÓRZY Z KOBIETAMI SIĘ NIE SPLAMILI, bo są dziewicami; to oni właśnie towarzyszą Barankowi, dokądkolwiek idzie. Oni zostali WYKUPIENI SPOŚRÓD LUDZI NA PIERWOCINY dla Boga i dla Baranka,(5) a usta ich nigdy nie splamiły się kłamstwem: są nienaganni."

 
1.Torsamość 144tysiecy

Cechę charakterystyczną tej grupy poza pieczęcią na czole jest: czystość i fakt bycia pierwocinami.

Cudzołóstwo w Starym Testamencie to symbol bałwochwalstwa, więc tutaj "nie splamieni" to ci którzy nie uczestniczą w kulcie bestii (Ap 13).Stanowi to nawiązanie do Księgi Ezechiela :

Ez 9:4 BT "Pan rzekł do niego: Przejdź przez środek miasta, przez środek Jerozolimy i nakreśl ten znak TAW na czołach mężów, którzy wzdychają i biadają nad wszystkimi obrzydliwościami w niej popełnianymi.." (Taw ma w alfabecie staro hebrajskim kształt :T lub + ).

Opieczętowani pochodzą z dwunastu plemion Izraela i stanowią "pierwociny":

Jr 2:3 BT "Izrael jest świętością Pana, pierwszym plonem Jego zbiorów. Ci wszyscy, którzy go spożywają, stają się winni, spotka ich nieszczęście - wyrocznia Pana."

Skoro Apokalipsa jest pismem chrześcijańskim to musi tu chodzić o Nowy Izrael – Nowy Lud Boży:

1P 2:9 Bp "Wy natomiast jesteście 'plemieniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem odkupionym'. 'abyście głosili chwalebne dzieła' Tego, który powołał was z ciemności do swojego przedziwnego światła."

Liczba 144000 to 12 ×12×1000. Dwanaście w Ap to symbol Ludu Bożego :12 patriarchów, 12 apostołów (razem 24 starców), 12 gwiazd w koronie Niewiasty, 12 bram i fundamentów Jerozolimy. Pomnożone przez tysiąc oznacza pełną liczbę wybranych i zarazem wielka ich liczbę, oraz "Resztę" ludzkości( która nie ma na czole znamienia bestii):

Ap 6:11 Bp "I dano każdemu z nich białą szatę, i powiedziano im, by jeszcze przez krótki czas odpoczęli, AŻ DOPEŁNI SIĘ LICZBA ICH WSPÓŁSŁUG ORAZ BRACI, którzy, jak i oni, mają być zabici."

Ap 7:9 Bp "Potem ujrzałem: A oto wielki tłum, którego nikt nie mógł zliczyć, (ludzie) ze wszystkich narodów, pokoleń i ludów różnojęzycznych, stojący przed tronem i przed Barankiem, odziani w białe szaty, a palmy w ich ręku."

Ap 14:9-11 Bp "A inny, trzeci anioł, przyszedł za nimi, mówiąc donośnym głosem: 'Jeśli kto wielbi Bestię i obraz jej, i bierze sobie jej znamię na czoło lub rękę,(10) ten również będzie pił wino zapalczywości Boga, przygotowane, nie rozcieńczone w kielichu Jego gniewu, i będzie katowany ogniem i siarką wobec świętych aniołów i wobec Baranka.(11) A dym ich katuszy na wieki wieków unosi się w górę. I nie mają wytchnienia we dnie i w nocy czciciele Bestii i jej obrazu, i każdy, kto bierze znamię jej imienia'."


 
2.Pieczęc na czole

Porównując wersety Ap 7,4 i 14,1 (oraz Ap 3,12; 22,4) wskazuje że owa pieczęć to Imię Boga i Baranka. Św. Paweł utożsamia pieczęć z Duchem Świętym:

Ef 1:13 Bp "Dzięki Niemu i wy, usłyszawszy naukę o prawdzie, radosną nowinę o waszym zbawieniu, przyjęliście wiarę i zostaliście NAZNACZENI PIECZĘCIĄ DUCHA ŚWIĘTEGO - Obietnicy."

List do Rzymian natomiast wskazuje ,że pieczęć jest znakiem usprawiedliwienia :

Rz 4:11 Bp "Obrzezanie otrzymał potem jako znak - PIECZĘĆ STWIERDZAJĄCĄ USPRAWIEDLIWIENIE dzięki wierze, którą wyznawał jeszcze przed obrzezaniem. I tak stał się ojcem wszystkich wierzących - nie obrzezanych, by w ten sposób doznali usprawiedliwienia,"

Noszona na czole staje się znakiem zbawienia i przeznaczenia do kultu bożego:

Wj 13:16 BT "Będzie to dla ciebie znakiem na ręce i OZDOBĄ MIĘDZY OCZAMI przypominając, że Pan potężną ręką wywiódł nas z Egiptu."

Wj 28:36-38 BT "I zrobisz też diadem ze szczerego złota i wyryjesz na nim, jak się ryje na pieczęci: Poświęcony dla Pana.(37) I zwiążesz go sznurem z fioletowej purpury, tak żeby był na tiarze i żeby na przedniej stronie tiary był umieszczony.(38) I będzie on na czole Aarona, ponieważ Aaron poniesie uchybienia popełnione przy ofiarach, które będą składać Izraelici, i przy wszystkich świętych darach. A będzie na jego czole ciągle dla zjednania mu łaski w oczach Pana."

Zestawiając powyższe wiadomości dotyczące pieczęci tj.: kształt T, wypisane Imię, oraz znak usprawiedliwienia można wnioskować ,że pieczęć to chrzest:

Rz 6:4 Bp "Pogrzebano nas z Nim razem dzięki zanurzeniu w śmierci, dlatego abyśmy - wzorem Chrystusa zmartwychwstałego dzięki chwale Ojca - i my postępowali według zasad nowego życia."

Kol 2:12 Bp "Z Nim jesteście pogrzebani przez chrzest. Z Nim też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który wskrzesił Go z martwych."

Mt 28:19 Bp "Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody. Chrzcijcie je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego."


 
3. Czy tylko 144tys będzie w Niebie?

Ap 21:2-3 Bp "I Miasto Święte - Nowe Jeruzalem ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża.(3) I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: 'Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie BOGIEM Z NIMI."

Ap 21:22-27 Bp "A świątyni w nim dojrzałem, bo Pan, Bóg wszechrzeczy, jest jego świątynią i Baranek.(23) Miastu nie trzeba słońca ani księżyca, by mu świeciły, bo jasność Boża je oświetliła, a lampą jego - Baranek.(24) W jego świetle będą chodziły narody, a królowie ziemi wniosą do niego swój przepych.(25) Za dnia bramy jego nie będą zamknięte, bo już nie będzie tam nocy.(26) I przyniosą do niego przepych i skarby narodów.(27) A nic nieczystego do niego nie wejdzie, ani ten, co czyni ohydne rzeczy i popełnia kłamstwo, lecz tylko zapisani w księdze życia Baranka."

Ap 22:3-5 Bp "Nic godnego klątwy już odtąd nie będzie, a będzie w nim tron Boga i Baranka, słudzy zaś Jego będą cześć Mu oddawali.(4) Oglądać będą Jego oblicze, a imię Jego - na ich czołach.(5) I (odtąd) już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królowali na wieki wieków."

Mt 25:34 Bp "Wtedy król powie tym po prawej stronie: Chodźcie, błogosławieni mojego Ojca, weźcie w posiadanie królestwo przygotowane dla was od stworzenia świata."

J 14:2-3 Bp "W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było powiedziałbym wam o tym, bo idę przygotować wam miejsce.(3) A kiedy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście i wy tam byli, gdzie Ja jestem."

Ga 4:26 Bp "Jeruzalem zaś górne cieszy się wolnością. Ono to właśnie jest naszą matką."

1Tes 4:16-17 Bp "że na dany znak, na głos archanioła i dźwięk trąby Bożej, sam Pan zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi.(17) Następnie my, pozostawieni wśród żyjących, razem z nimi zostaniemy uniesieni w przestworza, na obłoki naprzeciwko Pana, i tak już na zawsze z Panem pozostaniemy."

Hbr 12:22 Bp "Wy jednak przystąpiliście do góry Syjonu i do miasta Boga żywego, do niebieskiej Jerozolimy i do wielkiej liczby aniołów, do uroczystego zebrania"

Hbr 13:14 Bp "Nie mamy przecież tutaj trwałego miasta, ale dążymy do tego, które nas czeka w przyszłości."

2P 3:11-14 Bp "Skoro to wszystko w ten sposób ma ulec zagładzie, to jak święcie i pobożnie powinniście żyć,(12) oczekując i przyspieszając przyjście dnia Pana, (dnia), w którym spłoną niebiosa rozżarzone ogniem i spalą się fundamenty świata!(13) Lecz my oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość, zgodnie z Jego obietnicą!(14) Toteż, umiłowani, oczekując tego, starajcie się gorliwie, aby On zastał was nieskalanych i bez zmazy w pokoju!"

W Niebie, przy Tronie w Nowej Jerozolimie będą wszyscy zbawieni, liczba 144tys oznacza "nieprzeliczony tłum".

Ci Opieczętowani znajdują się na ziemi i są to ludzie z każdego pokolenia jakie będzie żyło do Dnia Sądu. Są oni chronieni od "plag" ale nie od "ucisków". Prowadzą życie łaski, a zły może zabić tylko ich ciało. Dusza natomiast dołączą do wielkiego Tłumu w Niebie. Zauważmy, że Tum jest odziany na biało (Ap 7,9). Białą szatę otrzymują, jak wynika z Ap 6,11 dusze męczenników.

Jeszcze jeden szczegół 144 tys towarzyszy Barankowi na górze Syjon (Ap 14,1nn) otoczonej królestwem Bestii. Góra Syjon jest jakby twierdzą chroniąca Opieczętowanych od sił zła.

Orszak Baranka to "Tysiącletnie Królestwo" z Ap 20,4nn.

Wiara i czyn

Rz 10:14-17 Bp "Jakże więc będą Go wzywać, skoro nie uwierzyli w Niego? A jak będą wierzyć, skoro nie usłyszeli o Nim? Jak zaś będą słyszeć, skoro im nikt o Nim nie głosi?(15) A jak ktoś będzie głosił, skoro nie został wysłany? Tak też napisano: 'Jak piękne stopy tych, którzy głoszą dobro!'(16) Nie wszyscy jednak dali posłuch ewangelii. Izajasz bowiem mówi: 'Panie, któż uwierzył naszemu nauczaniu'.(17) WIARA WIĘC RODZI SIĘ Z PRZYJĘCIA SŁOWA, a przyjęcie to następuje dzięki słowu samego Chrystusa."


 
Jk 1:22-25 Bp "WPROWADZAJCIE SŁOWO W CZYN, a nie bądźcie tylko słuchaczami, którzy oszukują samych siebie.(23) Jeśli ktoś tylko słucha słowa, a nie wprowadza go w czyn, podobny jest do człowieka, który przygląda się w lustrze swojemu odbiciu:(24) przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał jak wyglądał.(25) Kto zaś uważnie wniknął w doskonałe Prawo wolności i wytrwał w nim, stając się nie słuchaczem zapominającym, ale wykonawcą dzieła, ten będzie szczęśliwy dzięki swemu postępowaniu!"

Jk 2:20-25 Bp "A czy chcesz przekonać się, słaby człowiecze, że wiara bez uczynków jest bezowocna?(21) Czyż praojciec nasz Abraham nie dzięki uczynkom został usprawiedliwiony, złożywszy syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym?(22) Widzisz więc, że wiara współdziała z jego uczynkami i dzięki uczynkom stała się doskonałą.(23) Tak wypełniło się Pismo, które mówi: 'Uwierzył Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość', i nazwany został przyjacielem Boga.(24) WIDZICIE WIĘC, ŻE CZŁOWIEK DOSTĘPUJE USPRAWIEDLIWIENIA DZIĘKI UCZYNKOM, A NIE PRZEZ SAMĄ TYLKO WIARĘ.(25) Podobnie tak i nierządnica Rahab czyż nie dzięki uczynkom dostąpiła usprawiedliwienia, przyjmując zwiadowców a inną drogą ich wyprawiając?"


 
Wierze aby przyczyniła się do zbawienia muszą towarzyszyć uczynki wypływające z wiary. Sama wiara jako akt ludzki jest czynnością – uczynkiem: przyjęciem Słowa.

Rz 6:22 Bp "Obecnie jednak uwolnieni od grzechu staliście się sługami Boga i ZBIERACIE OWOCE, KTÓRE WIODĄ WAS KU ŚWIĘTOŚCI, a końcem ich jest życie wieczne."

Dar wytrwania

Otrzymana łaska jest poręka zbawienia czyli wiecznego życia w niebie. Aby osiągnąć to wieczne życie potrzeba wytrwania w łasce do śmierci i współpracy ze strony człowieka.

 

1. Oczekiwanie z nadzieją:

Rz 8:23 Bp "Zresztą nie tylko ono, ale i my, którzy posiadamy Ducha dającego gwarancję przyszłej chwały, cierpimy, wyczekując pełnego synostwa - odkupienia naszego ciała."

2Kor 1:21-22 Bp "Bóg zaś jest tym, który nas i was utwierdził w Chrystusie, namaścił nas(22) oraz opieczętował i dał naszym sercom Ducha jako zadatek."

2Kor 5:5-10 Bp "Bóg, który nas do tego przeznaczył, dał nam Ducha jako zadatek.(6) Ufamy więc zawsze i wiemy, że jak długo przebywamy w ciele, jesteśmy pielgrzymami z daleka od Pana.(7) W postępowaniu kierujemy się wiarą, a nie widzeniem.(8) Ufamy. Chcielibyśmy raczej opuścić ciało i przebywać przy Panu.(9) Dlatego obojętnie, czy przebywamy z Nim, czy też jesteśmy od Niego oddaleni, staramy się usilnie Jemu podobać.(10) Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, ABY KAŻDY OTRZYMAŁ ZAPŁATĘ, NA JAKĄ ZASŁUŻYŁ ZA ŻYCIA W CIELE, DOBRĄ LUB ZŁĄ."

Ef 1:14 Bp "On jest zadatkiem naszego dziedzictwa i przygotowuje odkupienie (ludu), który (Bóg) nabył sobie na własność, na chwałę swojego majestatu."

1Kor 15:53 Bp "Trzeba bowiem, aby to, co podlega zniszczeniu, przybrało postać niezniszczalną, a to, co śmiertelne - nieśmiertelną."

1Kor 13:12-13 Bp "Teraz widzimy niejasno jak w zwierciadle, potem zobaczymy bezpośrednio - twarzą w twarz. Teraz poznaję częściowo, potem poznam (całkowicie), tak jak sam jestem poznany.(13) Teraz ważne są trzy rzeczy: wiara, nadzieja, miłość. A z nich największa jest miłość."

1J 3:2 Bp "Umiłowani, już teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, a jeszcze się nie okazało, czym będziemy. Wiemy, że gdy się On ukaże, staniemy się do Niego podobni, ponieważ ujrzymy Go takim, jakim jest."

Flp 1:23 Bp "Nęci mnie jedno i drugie. Pragnę rozstać się z życiem i być z Chrystusem, co byłoby lepsze,"

2.Dar wytrwania:

Rz 2:6-10 Bp "BÓG WŁAŚNIE ODPŁACI KAŻDEMU ZGODNIE Z JEGO UCZYNKAMI.(7) Tym, którzy wytrwale czynią dobro i w ten sposób szukają chwały, czci i nieśmiertelności, da życie wieczne,(8) tym zaś, którzy, powodowani chciwością, nie są posłuszni prawdzie, lecz okazują posłuszeństwo nieprawości, grozi straszny gniew.(9) Ucisk i udręka będzie udziałem każdego, kto popełnia zło - najpierw Żyda, potem Greka,(10) chwała zań, cześć i pokój będą udziałem każdego, kto czyni dobro - najpierw Żyda, potem Greka."

2Kor 9:6 Bp "Pamiętajcie o tym, że kto skąpo sieje, ten będzie zbierał skąpe plony, a kto hojnie sieje, ten zbierze bogate plony."

Ga 6:7 Bp "Nie łudźcie się, Bóg nie pozwala szydzić z siebie. Co człowiek posieje, to będzie zbierał."

Mt 10:32 Bp "A do każdego, kto przyzna się do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed Ojcem moim w niebie."

Mt 19:29 Bp "A każdy, kto opuścił dom albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo dzieci, albo zagrody dla mojego imienia, otrzyma stokroć więcej: odziedziczy życie wieczne."

Mt 24:13 Bp "LECZ KTO WYTRWA DO KOŃCA, ZOSTANIE ZBAWIONY."

Ap 2:7 Bp "Kto ma uszy, niech usłyszy, co mówi Duch do Kościołów. Zwycięzcy dam spożyć owoc z drzewa życia, które jest w raju Boga."

Ap 2:10 Bp "Przestań się lękać tego, co masz cierpieć. Oto diabeł ma niektórych z was wtrącić do więzienia, abyście zostali poddani próbie, i znosić będziecie ucisk przez dziesięć dni. BĄDŹ WIERNY AŻ DO ŚMIERCI, A DAM CI WIENIEC ŻYCIA."

Ap 2:26 Bp "A zwycięzcy i temu, kto czynów mych strzeże do końca, dam władzę nad poganami,"

Ap 3:21 Bp "Zwycięzcy dam zasiąść ze sobą na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie."

Ap 14:13 Bp "I usłyszałem głos, mówiący z nieba: 'Napisz: Szczęśliwi, którzy w Panu umierają - już teraz. Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów, bo idą wraz z nimi ich czyny'."

1P 1:8-9 Bp "Jego to miłujecie, chociaż nie widzieliście Go, a i teraz nie widząc - wierzycie w Niego, a wierząc - cieszyć się będziecie radością niewymowną i pełną chwały,(9) GDY OSIĄGNIECIE CEL WASZEJ WIARY - ZBAWIENIE DUSZ!"

Zasługa – pokuta mieszkańców Niniwy

Jon 3:4-20 BT "Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona.(5) I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do najmniejszego.(6) Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Wstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, oblókł się w wór i siadł na popiele.(7) Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie co następuje: Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją.(8) Niech obloką się w wory - <ludzie i zwierzęta> - niech żarliwie wołają do Boga! Niech każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą [popełnia] swoimi rękami.(9) Kto wie, może się odwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, a nie zginiemy?(10) Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej."


 
Kolejny cytat z Pisma Św. potwierdzający, że dobry czyn , tak jak wiara i pokuta mieszkańców Niniwy, ma wartość u Boga.

Zasługa.

W zgromadzeniu świętych jaśnieje Twoja chwała, bo dzięki Twojej łasce zdobyli zasługi, które nagradzasz.

 
Katechizm Kościoła Katolickiego:

2008 Zasługa człowieka u Boga w życiu chrześcijańskim wynika z tego, że Bóg w sposób dobrowolny postanowił włączyć człowieka w dzieło swojej łaski. Ojcowskie działanie Boga jest pierwsze dzięki Jego poruszeniu; wolne działanie człowieka jest wtórne jako jego współpraca, tak że zasługi dobrych uczynków powinny być przypisane najpierw łasce Bożej, a dopiero potem wiernemu. Zasługa człowieka powraca zatem do Boga, odkąd jego dobre uczynki mają swoje źródło w Chrystusie z natchnień i pomocy Ducha Świętego.

2010 Ponieważ w porządku łaski inicjatywa należy do Boga, dlatego nikt nie może wysłużyć sobie pierwszej łaski, która znajduje się u początku nawrócenia, przebaczenia i usprawiedliwienia. PORUSZENI PRZEZ DUCHA ŚWIĘTEGO I MIŁOŚĆ MOŻEMY PÓŹNIEJ WYSŁUŻYĆ SOBIE I INNYM ŁASKI POTRZEBNE ZARÓWNO DO NASZEGO UŚWIĘCENIA, WZROSTU ŁASKI I MIŁOŚCI, JAK I DO OTRZYMANIA ŻYCIA WIECZNEGO. Same tylko dobra doczesne, jak zdrowie, przyjaźń, mogą zostać wysłużone zgodnie z mądrością Bożą. Te łaski i dobra są przedmiotem modlitwy chrześcijańskiej. Modlitwa wyraża naszą potrzebę łaski dla czynów zasługujących.

2011 Miłość Chrystusa jest w nas źródłem wszystkich naszych zasług przed Bogiem. Łaska, jednocząc nas z Chrystusem czynną miłością, ZAPEWNIA NAD PRZYRODZONĄ JAKOŚĆ NASZYM CZYNOM, A PRZEZ TO ICH ZASŁUGĘ TAK PRZED BOGIEM, jak przed ludźmi.


 
PISMO ŚWIĘTE

1.Bóg odda człowiekowi stosownie do jego uczynków:

Wj 23:21-22 BT "Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim.(22) Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie."

Hi 34:11 BT "Według czynów każdemu zapłaci, odda, kto na co zasłużył."

Ps 28:4 BT "Odpłać im według ich czynów i według złości ich postępków! Według dzieła ich rąk im odpłać, oddaj im własnymi ich czynami!"

Ps 62:13 BT "I Ty, Panie, jesteś łaskawy, bo Ty każdemu oddasz według jego czynów."

Prz 24:12 BT "Czy powiesz: Nie wiedziałem tego? Kto bada serca, ma nie rozumieć? Wie Ten, który dusz dogląda, i według czynów odda każdemu."

Jr 17:10 BT "Ja, Pan, badam serce i doświadczam nerki, bym mógł każdemu oddać stosownie do jego postępowania, według owoców jego uczynków."

Jr 32:19 BT "Potężny jesteś w radzie i wielki w czynie. Oczy Twoje są otwarte na wszystkie czyny ludzkie, by oddać każdemu według jego postępowania i według owoców jego uczynków."

Lm 3:64 BT "Oddaj im, Panie, zapłatę według uczynków ich rąk:"

Ez 18:24 BT "A gdyby sprawiedliwy odstąpił od swej sprawiedliwości i popełniał zło, naśladując wszystkie obrzydliwości, którym się oddaje występny, czy taki będzie żył? Żaden z wykonanych czynów sprawiedliwych nie będzie mu poczytany, ale umrze z powodu nieprawości, której się dopuszczał, i grzechu, który popełnił."


 
2. Uczynki człowieka będą podstawa zapłaty i nagrody:

Oz 4:9 BT "Lecz los kapłana będzie taki jak i los narodu: pomszczę jego złe postępowanie, zapłatę oddam za jego uczynki."

Ps 24:5 BT "Taki otrzyma błogosławieństwo od Pana i zapłatę od Boga, Zbawiciela swego."

Ps 111:10 BT "Bojaźń Pańska początkiem mądrości; wspaniała zapłata dla tych, co według niej postępują, a sprawiedliwość Jego trwać będzie zawsze."

Prz 10:16 BT "Zapłatą prawego jest życie, niegodziwiec zyskuje karę."

Iz 40:10 BT "Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata."

Iz 62:11 BT "Oto co Pan obwieszcza wszystkim krańcom ziemi: Mówcie do Córy Syjońskiej: Oto twój Zbawca przychodzi. Oto Jego nagroda z Nim idzie i zapłata Jego przed Nim."

Oz 4:9 BT "Lecz los kapłana będzie taki jak i los narodu: pomszczę jego złe postępowanie, zapłatę oddam za jego uczynki."

Mdr 2:22 BT "Nie pojęli tajemnic Bożych, nie spodziewali się nagrody za prawość i nie docenili odpłaty dusz czystych."


 
3. Dobre uczynki są "okupem" za złe czyny:

Dn 4:24 BT "Dlatego, królu, przyjmij moją radę i okup swe grzechy uczynkami sprawiedliwymi, a swoje nieprawości miłosierdziem nad ubogimi; wtedy może twa pomyślność okaże się trwałą."


 

 
4.Tacy jakimi będziemy wobec innych to samo otrzymamy:

Mt 6:14-15 Bp "Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia, to i wam przebaczy wasz Ojciec niebieski.(15) A jeśli ludziom nie przebaczycie, to i wasz Ojciec nie przebaczy waszych przewinień."

Lk 6:38 BT "Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie."


 
5.Św. Paweł zachęca do pełnienia uczynków:

Rz 2:6 Bp "Bóg właśnie odpłaci każdemu zgodnie z jego uczynkami."

Ga 5:22-23 Bp "Owoc zaś wywodzący się z ducha to: miłość, radość, pokój, cierpliwość, dobroć, życzliwość, wierność,(23) łagodność, opanowanie. Dla tych, którzy to wszystko czynią, Prawo nie istnieje."

1Kor 15:58 Bp "A zatem, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niewzruszeni, wyróżniajcie się zawsze w pracy dla Pana, wiedząc o tym, że wasz trud dla Niego nie jest daremny."

Hbr 6:10 Bp "Bóg nie jest bowiem niesprawiedliwy i nie zapomni o dziełach waszej miłości, jaką okazywaliście, gdy ze względu na Niego wspomagaliście i nadal wspomagacie świętych."

Hbr 10:35 Bp "Nie traćcie więc cierpliwości, która otrzymuje wielką nagrodę."


 
6.Nagroda za trud apostołowania:

1Kor 3:8 Bp "I ten, kto sadzi, i ten, kto podlewa, mają jednakową wartość, a każdy z nich otrzyma nagrodę odpowiednią do własnego trudu."

1Kor 3:8 Bp "I ten, kto sadzi, i ten, kto podlewa, mają jednakową wartość, a każdy z nich otrzyma nagrodę odpowiednią do własnego trudu."

2Tm 4:7-8 Bp "Stoczyłem piękną walkę, bieg ukończyłem, wiary dochowałem.(8) Teraz już czeka mnie wieniec sprawiedliwości. W owym Dniu poda mi go Pan, sprawiedliwy Sędzia, a poda nie tylko mnie, ale wszystkim, którzy umiłowali Jego przyjście."


 
7.Nagroda za ofiary poniesione dal Pana:

Mt 5:3-12 Bp "- Szczęśliwi ubodzy w duchu, albowiem ich jest królestwo niebieskie.(4) Szczęśliwi, którzy się smucą, albowiem będą pocieszeni.(5) Szczęśliwi łagodni, albowiem odziedziczą ziemię.(6) Szczęśliwi, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem będą nasyceni.(7) Szczęśliwi miłosierni, albowiem dostąpią miłosierdzia.(8) Szczęśliwi czystego serca, albowiem będą oglądali Boga.(9) Szczęśliwi, którzy doprowadzają do pokoju, albowiem nazwani będą synami Bożymi.(10) Szczęśliwi, którzy cierpią prześladowanie za sprawiedliwość, albowiem ich jest królestwo niebieskie.(11) Szczęśliwi jesteście, jeśli z mojego powodu lżą was i prześladują, i kłamliwie przypisują wam wszelkie zło.(12) Cieszcie się i radujcie, bo czeka was sowita zapłata w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy żyli przed wami."

Mt 10:39 BT "Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je."

Mt 19:29 Bp "A każdy, kto opuścił dom albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo dzieci, albo zagrody dla mojego imienia, otrzyma stokroć więcej: odziedziczy życie wieczne."

Mt 25:20-21 Bp "Ten, który otrzymał pięć talentów, przyniósł drugie pięć, mówiąc: Dałeś mi, panie, pięć talentów. Oto zyskałem pięć dalszych -(21) Rzekł mu pan: Dobrze, sługo dobry i wierny, byłeś wierny w małych sprawach, więc postawię cię nad wielkimi. Raduj się z twoim panem!."

Ap 22:12 Bp "Oto przyjdę niebawem i mam ze sobą zapłatę: i oddam każdemu według jego pracy."

1Kor 15:58-59 Bp "A zatem, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niewzruszeni, wyróżniajcie się zawsze w pracy dla Pana, wiedząc o tym, że wasz trud dla Niego nie jest daremny."

Hbr 11:6 Bp "Bez wiary więc nie można podobać się Bogu, bowiem kto zbliża się do Boga, musi wierzyć, że On istnieje i że wynagradza tych, którzy Go szukają."

Ap 14:13 Bp "I usłyszałem głos, mówiący z nieba: 'Napisz: Szczęśliwi, którzy w Panu umierają - już teraz. Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów, bo idą wraz z nimi ich czyny'."


 
Biblia używa różnych obrazów przedstawiających "nadprzyrodzoną" jakość naszych czynów dokonanych w zjednoczeniu z Jezusem przez łaskę.

OWOC:

Mt 3:8 Bp "Przynoście więc owoc godny nawrócenia,"

Mt 13:23 Bp "Posiany zaś na dobrej ziemi to ten, co słucha słów i rozumie je. Ten oczywiście przynosi owoc i daje: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, a inny trzydziestokrotny." (por. Mk 4,20; Łk 8,15)

Mt 21:43 Bp "Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane i dane narodowi, który przyniesie owoce."

Lk 3:8 Bp "Przynoście więc owoce godne nawrócenia, a nie próbujcie wmawiać sobie: Abrahama mamy za ojca! Albowiem powiadam wam: Z tych kamieni Bóg może wywieść synów Abrahamowi."

Lk 8:14-15 Bp "A co padło między osty to ci, którzy wysłuchali słowa, lecz zostali przytłumieni przez troski, bogactwo i rozkosze życia i nie osiągają dojrzałości.(15) A na dobrej roli to ci, którzy usłyszawszy słowo zachowują je w swoim szlachetnym i dobrym sercu i przynoszą plon dzięki wytrwałości."

J 15:5-16 Bp "Ja jestem krzewem winnym, a wy latoroślami. Kto pozostaje we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi wiele owocu. Beze Mnie nic nie możecie uczynić...(10) Jeżeli będziecie przestrzegali moich przykazań, wytrwacie w mojej miłości, tak jak Ja przestrzegałem przykazań mego Ojca i trwam w Jego miłości.(11) To wam powiedziałem, abyście dzielili ze Mną moją radość i aby wasza radość była pełna.(12) A to jest moje przykazanie: Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem....(16) Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i sprawiłem, że pójdziecie i będziecie przynosili owoc, i owoc wasz będzie trwał. A Ojciec da wam wszystko, o co Go tylko poprosicie w imię moje."

Rz 6:21-22 Bp "Jakież wówczas zbieraliście owoce? Wstydzicie się ich teraz. Śmierć przecież jest ich końcem.(22) Obecnie jednak uwolnieni od grzechu staliście się sługami Boga i zbieracie owoce, które wiodą was ku świętości, a końcem ich jest życie wieczne."

Rz 7:4 Bp "Tak i wy, moi bracia, dzięki ciału Chrystusa umarliście dla Prawa, by stać się własnością innego, Zmartwychwstałego, abyśmy owoc nieśli dla Boga."

Ga 5:22 Bp "Owoc zaś wywodzący się z ducha to: miłość, radość, pokój, cierpliwość, dobroć, życzliwość, wierność,"

Flp 1:10-11 Bp "dla głębszego poznania i oceny tego, co lepsze. A wtedy w dniu Chrystusa Jezusa czystość wasza zajaśnieje jak słońce, będziecie bez skazy,(11) obfitujący w owoc sprawiedliwości, (nabyty) dzięki Jezusowi Chrystusowi na chwałę i cześć Boga."

Jk 3:17-18 Bp "Natomiast mądrość (pochodząca) z góry jest przede wszystkim skromna, dalej pełna pokoju, pobłażliwa, uległa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, jest stała i szczera.(18) A owoc sprawiedliwości w pokoju wschodzi dla tych, którzy pokój czynią."

NAWRÓCENIE:

Wyraz tłumaczony zwykle jako nawrócenie μετανοια oznacza dosłownie: zastanowienie się po fakcie, zmianę myśli, odwrócenie myśli; stąd mamy żal, skruchę, nawracanie się.

Lk 5:32 Bp "Nie przyszedłem wzywać do nawrócenia sprawiedliwych, tylko grzeszników."

Dz 26:20 Bp "Najpierw więc nawoływałem do pokuty mieszkańców Damaszku, a potem Jerozolimy i całej Judei, a także pogan, by się nawrócili do Boga, spełniając uczynki pokutne."

Rz 2:4 Bp "Albo może śmiesz lekceważyć nieprzebraną Jego dobroć, spokój i cierpliwość, nie zdając sobie sprawy, że dobroć Boga chce cię doprowadzić do zmiany postępowania?"

2Kor 7:9-10 Bp "to obecnie się raduję. Nie z tego, że zasmuciliście się, lecz z tego, że smutek skłonił was do zmiany usposobienia. Znieśliście ten smutek po Bożemu i dlatego nie wyrządziliśmy wam żadnej szkody.(10) Smutek bowiem, znoszony po Bożemu, dokonuje zbawiennej zmiany usposobienia, czego się nigdy nie żałuje. Natomiast światowy smutek powoduje śmierć."

Tm 2:25 Bp "Powinien łagodnie przekonywać przeciwników, bo może Bóg da im kiedyś nawrócenie i poznają prawdę,"

Hbr 6:1 Bp "Stąd też, pomijając podstawy nauki o Chrystusie, przystąpmy do spraw poważniejszych, byśmy nie zakładali od nowa fundamentu, (którym jest) zerwanie z uczynkami martwymi, wiara w Boga,"

2P 3:9 Bp "Nie odwleka Pan ogłoszonej obietnicy - choć niektórzy sądzą, że odwleka - lecz jest dla was wspaniałomyślny, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do nawrócenia."

Bez wątpienia nawrócenie jest dziełem łaski, ale wymaga też czynu ze strony człowieka.

Lk 15:7 Bp "Powiadam wam, że w niebie więcej będzie radości z jednego grzesznika, który się nawraca, aniżeli z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia."

Wers ten jest wstępem do dwóch następujących po sobie przypowieści:

O kobiecie szukającej drachmy Łk 15,8-10

I o synu marnotrawnym Łk 15,11-32

Pierwsza jest alegoria o Bogu poszukującym grzesznika, natomiast druga powiada o grzeszniku, który po zastanowieniu się postanawia wrócić do domu i wyrazić żal.

ZAPŁATA:

Spełniając dobre czyny człowiek , jak o tym uczy Nowy Testament, może spodziewać się zapłaty od Boga.

Pismo Św. używa trzech słów na określenie tego faktu:

διδωμι – dawać, oddawać:

Ap 2:23 Bp "a dzieci jej porażę śmiercią. I poznają wszystkie Kościoły, że Ja jestem tym, który przenika nerki i serca, i oddam każdemu z was według waszych czynów."

Ap 11:18 Bp "Rozgniewały się narody. A nadszedł Twój gniew i pora na osądzenie umarłych, i na wynagrodzenie sług Twoich proroków i świętych, i tych, którzy się boją Twojego imienia, małych i wielkich, i na zgładzenie tych, którzy niszczą ziemię'."


 
μισθαποδοσια – zapłata, odpłata

Hbr 2:2 BT "Jeśli bowiem objawiona przez aniołów mowa była mocna, a wszelkie przekroczenie i nieposłuszeństwo otrzymało słuszną zapłatę,"

Hbr 10:35 BT "Nie pozbywajcie się więc nadziei waszej, która ma wielką zapłatę."

Hbr 11:26 BT "Uważał bowiem za większe bogactwo znoszenie zniewag dla Chrystusa niż wszystkie skarby Egiptu, gdyż patrzył na zapłatę."


 
μισθος – zapłata, wynagrodzenie

Mt 5:12 Bp "Cieszcie się i radujcie, bo czeka was sowita zapłata w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy żyli przed wami."

Mt 6:1 Bp "Strzeżcie się, abyście dobrych czynów nie spełniali na oczach ludzi, aby was podziwiano. Bo inaczej nie będziecie mieli zapłaty u waszego Ojca w niebie."

Mt 10:41-42 Bp "Kto przyjmuje proroka jako proroka, otrzyma zapłatę za proroka. I kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, otrzyma zapłatę za sprawiedliwego.(42) A jeśliby ktoś podał kubek wody jednemu z tych najmniejszych tylko dlatego, że jest uczniem, to zapewniam was, nie ominie go zapłata."

Mk 9:41 Bp "Ktokolwiek poda wam kubek wody w imię tego, żeście Chrystusowi, zaprawdę powiadam wam: zapłata go nie minie."

Lk 6:23 Bp "W tym dniu weselcie się i radujcie, czeka was bowiem sowita zapłata w niebie, bo ojcowie ich to samo uczynili z prorokami."

Lk 6:35 Bp "Lecz kochajcie waszych nieprzyjaciół i czyńcie dobrze, i pożyczajcie, nie spodziewając się niczego, a zapłata wasza będzie sowita i będziecie synami Najwyższego, bo On jest dobry dla niewdzięcznych i złych."

1Kor 3:8 BT "Ten, który sieje, i ten, który podlewa, stanowią jedno; każdy według własnego trudu otrzyma należną mu zapłatę."

1Kor 3:14 BT "Ten, którego dzieło wzniesione na fundamencie przetrwa, otrzyma zapłatę;"

2J 1:8 BT "Uważajcie na siebie, abyście nie utracili tego, coście zdobyli pracą, lecz żebyście otrzymali pełną zapłatę."

Ap 11:18 BT "I rozgniewały się narody, a nadszedł Twój gniew i pora na umarłych, aby zostali osądzeni, i aby dać zapłatę sługom Twym prorokom i świętym, i tym, co się boją Twojego imienia, małym i wielkim, i aby zniszczyć tych, którzy niszczą ziemię."


 
Jednak to, że mamy zasługę/zapłatę u Boga nie pochodzi z nas samych ale z łaski Bożej:

Rz 4:3-5 BT "Bo cóż mówi Pismo? Uwierzył Abraham Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość.(4) Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności.(5) Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia,


 
Nowy Testament potwierdza, że człowiek spełniający szczerze dobre uczynki ma zasługę przed Bogiem. Pismo Św. używa na określenie tej rzeczywistości słowa: αποδιδωμι (oddać, odpłacić, wynagrodzić).

Mt 6:1-4 Bp "Strzeżcie się, abyście dobrych czynów nie spełniali na oczach ludzi, aby was podziwiano. Bo inaczej nie będziecie mieli zapłaty u waszego Ojca w niebie.(2) Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie każ trąbić przed sobą, jak czynią obłudnicy w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: Już odebrali swoją zapłatę.(3) A kiedy dajesz jałmużnę, niech twoja lewa ręka nie wie, co czyni prawa,(4) aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A twój Ojciec, który widzi to, co jest ukryte, odpłaci tobie."

Mt 6:5-6 Bp "A kiedy się modlicie, nie postępujcie jak obłudnicy, bo oni lubią się modlić, wystawając w synagogach i na narożnikach ulic, aby się pokazać ludziom. Zaprawdę, powiadam wam: Już odebrali swoją zapłatę.(6) A ty, kiedy się modlisz, wejdź do komórki i zamknąwszy drzwi, módl się w ukryciu do swego Ojca, a twój Ojciec, który widzi to, co jest ukryte, odpłaci tobie."

Mt 6:16-18 Bp "A kiedy pościcie, nie udawajcie smutnych jak obłudnicy. Oni szpecą twarze, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: Już odebrali swoją zapłatę.(17) A ty, kiedy pościsz, wonnym olejkiem pokrop głowę i umyj twarz,(18) aby było widać, że nie dla ludzi pościsz, ale dla twego Ojca, który jest ukryty. A twój Ojciec, który widzi to, co ukryte, odpłaci tobie."

Mt 16:27 Bp "A Syn Człowieczy przyjdzie w chwale swego Ojca z aniołami swymi i wtedy odda każdemu według jego uczynków."

2Tm 4:14 Bp "Brązownik Aleksander wyrządził mi wiele złego; odpłacił mu Pan według jego czynów."

Ap 22:11-12 Bp "Kto krzywdzi, niech jeszcze krzywdę wyrządzi, i plugawy niech się jeszcze splugawi, a sprawiedliwy niech jeszcze wypełni sprawiedliwość, a święty niechaj się jeszcze uświęci.(12) Oto przyjdę niebawem i mam ze sobą zapłatę: i oddam każdemu według jego pracy."


 
Aby uniknąć dwuznacznej interpretacji podam przykłady gdzie αποδιδωμι używane jest w relacjach miedzy ludzkich:

Rz 12:17 Bp "Nie odpłacajcie nikomu złem za zło. 'Starajcie się czynić dobrze wszystkim ludziom'."

1Tes 5:15 Bp "Czuwajcie nad tym, aby jeden drugiemu złem za zło nie odpłacał, lecz zawsze dobro wyświadczajcie sobie nawzajem, jak i wszystkim ludziom."

1P 3:9 Bp "Nie odpłacajcie złem za złe ani złorzeczeniem za złorzeczenie, lecz przeciwnie: błogosławcie, gdyż do tego jesteście powołani, abyście błogosławieństwo otrzymali w dziedzictwie."


 
MODLITWY O NAWRÓCENIE GRZESZNIKÓW:

Wj 32:11-14 BT "Mojżesz jednak zaczął usilnie błagać Pana, Boga swego, i mówić: Dlaczego, Panie, płonie gniew Twój przeciw ludowi Twemu, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej wielką mocą i silną ręką?(12) Czemu to mają mówić Egipcjanie: W złym zamiarze wyprowadził ich, chcąc ich wygubić w górach i wygładzić z powierzchni ziemi? Odwróć zapalczywość Twego gniewu i zaniechaj zła, jakie chcesz zesłać na Twój lud.(13) Wspomnij na Abrahama, Izaaka i Izraela, Twoje sługi, którym przysiągłeś na samego siebie, mówiąc do nich: Uczynię potomstwo wasze tak liczne jak gwiazdy niebieskie, i całą ziemię, o której mówiłem, dam waszym potomkom, i posiądą ją na wieki.(14) Wówczas to Pan zaniechał zła, jakie zamierzał zesłać na swój lud."

Hi 1:5 BT "Gdy przeminął czas ucztowania, Hiob dbał o to, by dokonywać ich oczyszczenia. Wstawał wczesnym rankiem i składał całopalenie stosownie do ich liczby. Bo mówił Hiob do siebie: Może moi synowie zgrzeszyli i złorzeczyli Bogu w swym sercu? Hiob zawsze tak postępował."

Hi 42:7-8 BT "Skoro Pan te słowa powiedział do Hioba, przemówił i do Elifaza z Temanu: Zapłonąłem gniewem na ciebie i na dwóch przyjaciół twoich, bo nie mówiliście o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob.(8) Weźcie teraz siedem młodych cielców i siedem baranów, idźcie do sługi mego, Hioba, i złóżcie ofiarę całopalną za siebie. Mój sługa, Hiob, będzie się za was modlił. Ze względu na niego nic złego wam nie zrobię, choć nie mówiliście prawdy o Mnie, jak sługa mój, Hiob"


 
1J 5:16 Bp "Jeśli ktoś widzi brata popełniającego grzech, który nie sprowadza śmierci, to niech prosi, a (Bóg) takiemu - i wszystkim nie popełniającym grzechu, który sprowadza śmierć - da życie. Istnieje grzech sprowadzający śmierć; i nie mówię, żebyś się za tego (kto go popełnia) modlił."

Jk 5:19-20 Bp "Bracia moi! Jeśliby ktoś z was zboczył z (drogi) prawdy, a ktoś inny nawróciłby go,(20) niech wie, że ten, kto nawrócił grzesznika z błędnej drogi, wybawi duszę jego od śmierci i przyczyni się do odpuszczenia wielu grzechów."

Ga 6:1 Bp "Bracia, a jeśli ktoś niebacznie popełni jakieś wykroczenie, wówczas wy, obdarzeni łaską Ducha, sprowadźcie takiego na prawą drogę w duchu łagodności. Uważaj jednak sam, byś nie uległ pokusie."

Ga 4:19 BT "Dzieci moje, oto ponownie w bólach was rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje."


 
Pius XII Mystici Corporis : "Zaiste straszliwa to jest tajemnica...oto zbawienie wielu ludzi zawisło od modlitw i dobrowolnych umartwień członków Mistycznego Ciała Jezusa Chrystusa...Wszyscy, którzy z Jednego i przez Jednego otrzymaliśmy zbawienie i sami zbawiamy, winniśmy współpracować z Chrystusem w tym zbawczym jego dziele."


 

Mt 25:34-39 Bp "Wtedy król powie tym po prawej stronie: Chodźcie, błogosławieni mojego Ojca, weźcie w posiadanie królestwo przygotowane dla was od stworzenia świata.(35) Bo byłem głodny, a nakarmiliście Mnie, byłem spragniony, a daliście Mi pić, byłem przychodniem, a przyjęliście Mnie.(36) Byłem nagi, a przyodzialiście Mnie, byłem chory, a odwiedziliście Mnie, byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie.(37) Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą Mu: Panie, kiedyż to widzieliśmy Ciebie głodnym, a nakarmiliśmy Cię? Spragnionym, i daliśmy Ci pić?(38) I kiedyż to widzieliśmy, żeś przybył, i przyjęliśmy Cię? Albo żeś był nagi, i przyodzialiśmy Cię?(39) Kiedyż to widzieliśmy Cię chorego albo w więzieniu, i przyszliśmy do Ciebie?"

Jk 2:14-26 Bp "Cóż pomoże, bracia moi, jeśliby ktoś twierdził, że wierzy, a nie spełniałby uczynków? Czyż taka wiara może go zbawić?(15) Gdyby brat lub siostra nie mieli się w co ubrać i brakło im codziennego chleba,(16) a ktoś z was im powie: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie - a nie da im tego, co jest konieczne do życia, to cóż to pomoże?(17) Tak też wiara nie przejawiająca się w czynach martwa jest sama w sobie.(18) Lecz powie ktoś: Ty masz wiarę, ja zaś mam uczynki. - Pokaż mi twoją wiarę bez uczynków, a ja z uczynków moich pokażę ci wiarę.(19) Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? - Dobrze czynisz; ale demony też wierzą i drżą.(20) A czy chcesz przekonać się, słaby człowiecze, że wiara bez uczynków jest bezowocna?(21) Czyż praojciec nasz Abraham nie dzięki uczynkom został usprawiedliwiony, złożywszy syna Izaaka na ołtarzu ofiarnym?(22) Widzisz więc, że wiara współdziała z jego uczynkami i dzięki uczynkom stała się doskonałą.(23) Tak wypełniło się Pismo, które mówi: 'Uwierzył Abraham Bogu i poczytano mu to za sprawiedliwość', i nazwany został przyjacielem Boga.(24) Widzicie więc, że człowiek dostępuje usprawiedliwienia dzięki uczynkom, a nie przez samą tylko wiarę.(25) Podobnie tak i nierządnica Rahab czyż nie dzięki uczynkom dostąpiła usprawiedliwienia, przyjmując zwiadowców a inną drogą ich wyprawiając?(26) Jak bowiem ciało bez ducha jest martwe, tak też martwa jest wiara bez uczynków."

 

Tysiącletnie Królestwo czyli eschatologia Nowego Testamentu.

EWANGELIE SYNOPTYCZNE:

Czasy ostateczne rozpoczynają się wraz ze zburzeniem Świątyni Jerozolimskiej (Mt 24,1-2; Mk 13,1-4; Łk 21,5-7).

Będzie to okres wojen, kataklizmów, prześladowań chrześcijan, działalności fałszywych proroków zapowiadających paruzję: Mt 24,15-28; Mk 13,3-23; lecz równocześnie będzie to czas głoszenia Ewangelii Łk 21,8-23.

Ostatecznie nastąpi prawdziwa Paruzja, wybrani zostaną zebrani: Mt 24,29-34; Mk 12,24-27; Łk 21,27-28. Jednak jej chwila pozostanie do końca tajemnicą, a chrześcijanie wezwani są do czujności: Mt 24,36-25,30; Mk 13,32-37; Łk 21,34-38.

Końcem historii będzie Sąd Ostateczny Mt 25;31-46.

 
TYSIĄCLETNIE KRÓLESTWO:

Ap 19:11-21 "Zwycięskie Słowo Boga"

Ten fragment Apokalipsy otwiera wizja Jezusa jako Zwycięskiego Słowa .Odnosi się to do tajemnicy Wcielenia gdy Słowo stało się Ciałem i dało moc tym którzy je przyjęli stać się dziećmi Bożymi (por. J1: 1-13).

Jezus jest odziany w szatę zanurzona we krwi : aluzja do śmierci na krzyżu.

Z jego ust wychodzi miecz , którym pokonuje ziemskie potęgi i fałszywe religie: zwycięstwo to dokonuje się przez głoszenie Ewangelii:

Hbr 4:12 BT "Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by było przed Nim niewidzialne, przeciwnie, wszystko odkryte i odsłonięte jest przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek."

J 12:48 BT "Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym."

J 3:19 BT "A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki."

W zwycięstwie Jezusa ("Jam zwyciężył świat J 16:33), uczestniczą także ci którzy w Niego wierzą (1J 5:4 BT "Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.").

Zwycięzca ma Imię ,którego nikt nie zna :Relacja Ojca z Synem ,której nie można rozpoznać siłami rozumu :

J 8:19 BT "Na to powiedzieli Mu: Gdzie jest Twój Ojciec? Jezus odpowiedział: Nie znacie ani Mnie, ani Ojca mego. Gdybyście Mnie poznali, poznalibyście i Ojca mego."

Tożsamość Jezusa można poznać tylko dzięki łasce:

Mt 16:17 BT "Na to Jezus mu rzekł: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie."

KRÓL KRÓLÓW , PAN PANUJĄCYCH:

Mt 28:18 BT "Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi."

Królestwo Jezusa rozpoczęło się w Jego Misterium Paschalnym.


 
Ap 20:1-3 Smok-diabeł zostaje uwięziony na tysiąc lat .

Pokonanie diabła dokonane zostało przez Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa:

J 12:31 BT "Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony."

J 16:11 BT "wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony."

Znakiem Królestwa były też egzorcyzmy jakich Jezus dokonywał w czasie swojej publicznej działalności:

Mt 12:29 BT "Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza, i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże? I dopiero wtedy dom Jego ograbi."

Lk 11:20 BT "A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże."

Mt 12:28 BT "Lecz jeśli Ja mocą Ducha Bożego wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło do was królestwo Boże."

1J 3:8 BT "Kto grzeszy, jest dzieckiem diabła, ponieważ diabeł trwa w grzechu od początku. Syn Boży objawił się po to, aby zniszczyć dzieła diabła."

Zwycięstwo nad szatanem dotyczy duszy przyjmującej łaskę ,a nie zepsutego świata:

1J 5:18-19 BT "Wiemy, że każdy, kto się narodził z Boga, nie grzeszy, lecz Narodzony z Boga strzeże go, a Zły go nie dotyka. Wiemy, że jesteśmy z Boga, cały zaś świat leży w mocy Złego.


 
Ap 20:4-6 Pierwsze zmartwychwstanie:

Ustawiono trony i zasiedli na nich ci , którym dano władze sądzenia.

Możliwe są tu dwie równoważne interpretacje:

Sąd na ziemi , który dokonał się na ziemi podczas działalności Jezusa:

J 3:19 BT "A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki."

To jaką postawę zajęli ludzie wobec Ewangelii jest już sądem nad nimi:

J 12:48 BT "Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym."

Można też interpretować ten fragment w taki sposób ,że dotyczy on odpłaty dla duszy po śmierci:

Ap 14:13 BT "I usłyszałem głos, który z nieba mówił: Napisz: Błogosławieni, którzy w Panu umierają – już teraz. Zaiste, mówi Duch, niech odpoczną od swoich mozołów, bo idą wraz z nimi ich czyny."

Przypowieść o bogaczu i łazarzu :Lk 16:22nn

Pierwsze Zmartwychwstanie: Oznacza nowe życie duszy przez łaskę:

Ap 20:4 pau "(4) Zobaczyłem też trony. Tym, którzy na nich zasiadali, dano władzę sądzenia. Ujrzałem również dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i słowa Bożego, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej obrazowi i nie przyjęli znaku na swoje czoło lub rękę. Ożyli oni i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat."

Rz 8:10-11 BT "Jeżeli natomiast Chrystus w was mieszka, ciało wprawdzie podlega śmierci ze względu na [skutki] grzechu duch jednak posiada życie na skutek usprawiedliwienia. A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha."

Kol 1:13 BT "On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna,"

To duchowe zmartwychwstanie dokonuje się przez wiarę i chrzest:

J 5:24 BT "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto słucha słowa mego i wierzy w Tego, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie na sąd, lecz ze śmierci przeszedł do życia."

Ef 2:5-6 BT "i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. Łaską bowiem jesteście zbawieni. Razem też wskrzesił i razem posadził na wyżynach niebieskich - w Chrystusie Jezusie,"

1J 3:14 BT "My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje, trwa w śmierci."

Kol 3:3 BT "Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu."

Kol 2:12 BT "jako razem z Nim pogrzebani w chrzcie, w którym też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił."

Będą kapłanami Boga i Chrystusa i królować będą co dokonuje się to w Kościele:

1P 2:9 BT "Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła,"

Pozostali umarli nie ożyli: Umarłymi określa Ewangelia tych , którzy nie posiadają łaski:

Mt 8:22 BT "Lecz Jezus mu odpowiedział: Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie ich umarłych!"

Lk 9:60 BT "Odparł mu: Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże!"

Natomiast zmartwychwstanie umarłych opisane jest po zakończeniu "Milenium":
Ap 20:11-13 pau "(11) Następnie zobaczyłem duży, biały tron i Tego, który na nim siedzi. Sprzed Jego oblicza uciekła ziemia i niebo, i nie znaleziono dla nich miejsca. (12) Ujrzałem też zmarłych: wielkich i małych, którzy stali przed tronem. Otwarto księgi. Otwarto również inną księgę, która jest księgą życia. Zmarli zostali osądzeni zgodnie z tym, co zostało zapisane w tych księgach na podstawie ich czynów. (13) Wówczas morze oddało zmarłych, którzy w nim byli, a także śmierć i kraina umarłych oddały zmarłych, którzy w nich byli. I każdy został osądzony na podstawie swoich czynów."

Sceny Ap 20,4 i Ap 20,11-13 są paralelne.

 
Ap 20:7-13 Sąd Ostateczny

Znakiem czasów ostatecznych będzie pojawienie się fałszywych religii , powszechne odstępstwo , oraz prześladowanie chrześcijan .

Dzięki Boskiej interwencji wrogie siły zostaną pokonane. To wkroczenie Boga w historie godziną odnowienia stworzenia i powszechnego zmartwychwstania sprawiedliwych i niesprawiedliwych ,ponieważ jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć.(Ap 20:14)

Rz 8:19-24 BT "Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych.⁽²⁰⁾ Stworzenie bowiem zostało poddane marności - nie z własnej chęci, ale ze względu na Tego, który je poddał - w nadziei,⁽²¹⁾ że również i ono zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych.⁽²²⁾ Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia.⁽²³⁾ Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując - odkupienia naszego ciała.⁽²⁴⁾ W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której [spełnienie już się] ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda?"


 
Tysiącletnie Królestwo nie oznacza, jak głoszą niektóre ruchy religijne, jakiegoś doczesnego imperium.

Królestwo to już jest obecne w tajemnicy. Zaczyna się w "chwili" uwięzienia diabła , które dokonało się przez Krzyż : J 12:31 BT "Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony." oraz J 16:11 BT "wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony."

Św. Jan w pierwszym liście stwierdza ,że świat jest w mocy złego ,ale chrześcijanie należą do Boga (1 J 5:19), a Jezus głosi ,że Jego Królestwo nie jest z tego świata :J 18:36. Tysiącletnie Królestwo oznacza więc doczesnego państwa , ale rzeczywistość nadprzyrodzoną .

1J 5:4 BT "Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara."

Miejscem realizacji Królestwa jest więc dusza (serce) człowieka obdarzonego łaską .

J 11:25 BT "Rzekł do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie."

Pierwsze zmartwychwstanie oznacza po pierwsze zbawienie duszy wyznawcy – męczennika , która króluje z Jezusem w Niebie : Ap 6:9-11 BT "A gdy otworzył pieczęć piątą, ujrzałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa, jakie mieli.(10) I głosem donośnym tak zawołały: Dokądże, Władco święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i wymierzał za krew naszą kary tym, co mieszkają na ziemi?(11) I dano każdemu z nich białą szatę, i powiedziano im, by jeszcze krótki czas odpoczęli,["1000 lat"] aż pełną liczbę osiągną także ich współsłudzy oraz bracia, którzy, jak i oni, mają być zabici."(por. Ap 14:13 ) .

Po drugie oznacz również życie łaski : J 17:14 BT "Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata."

Zakończeniem Tysiącletniego Królestwa będzie powrót Jezusa , powszechne zmartwychwstanie dobrych i złych , oraz Sąd. Wydarzenia te nastąpią w "godzinie" powrotu Jezusa : J 5:28-29 BT "Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem godzina, w której wszyscy, którzy spoczywają w grobach, usłyszą głos Jego: a ci, którzy pełnili dobre czyny, pójdą na zmartwychwstanie życia; ci, którzy pełnili złe czyny - na zmartwychwstanie potępienia."