Trudności w dyskusji o Trójcy Świętej.

Komu zdarzyło się kiedykolwiek dyskutować z unitarianami o Trójcy Świętej, wie jak ciężka jest przeprawa. Powodem tego stanu rzeczy wynikają z braku w Biblii terminów stosowanych w teologii : osoba, natura, relacja, pochodzenia.

Biblia natomiast opisuje dzieło stworzenia i zbawienie Boga Ojca, który spełnia te dzieła posyłając Syna, a przez Syna i wraz z Nim, Ducha Świętego. Dzieło Syna i Ducha uobecnia Boga.
J 8:18 pau "Ja sam sobie daję świadectwo, lecz również Ojciec, który Mnie posłał, świadczy o Mnie”.
J 12:45 pau "I kto Mnie widzi, widzi również Tego, który Mnie posłał."
J 15:26 bp "Kiedy przyjdzie Obrońca, którego wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który pochodzi od Ojca, da o Mnie świadectwo."
J 16:7 bp "Lecz Ja mówię wam prawdę: Lepiej dla was, że Ja odchodzę, bo jeślibym nie odszedł, Obrońca nie przyszedłby do was, jeśli zaś odejdę, poślę Go do was."
Rz 5:5 pau "(5) A nadzieja nie może zawieść, ponieważ miłość Boga wypełniła nasze serca przez Ducha Świętego, który jest nam dany."
Ef 2:22 pau "(22) W Nim [Jezusie] także wy wspólnie budujecie, aby być mieszkaniem Boga w Duchu."

To działanie Ojca, Syna i Ducha w Świecie jest podstawą wyprowadzenia dogmatu o Trójcy Świętej.

Istnieją jednak nieliczne cytaty mówiące o odwiecznych pochodzeniach i relacjach w Trójcy
J 1:1 pau "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga - i Bogiem było Słowo."
1Kor 2:10 pau "Bóg objawił nam to przez Ducha, a Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga."
J 10:30 pau "Ja i Ojciec jesteśmy jedno”.

Do uczestnistwa tej jedności Trójcy Św. powołani są ludzie, przyjmujący posłanie Syna, dzięki czemu stają się przybranymi dziećmi :
J 17:22 bp "Tę zaś chwałę, którą Mi dałeś, im przekazałem, aby byli jedno, jak my jedno [jesteśmy]."

Historia zbawienia jako objawienie Trójcy Świętej.

Ga 4:4-6 pau "(4) Gdy jednak wypełnił się czas, Bóg wysłał swego Syna zrodzonego z kobiety, narodzonego w czasach Prawa, (5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi dziećmi. (6) A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!”.

Rz 5:1-5 pau "(1) Jako usprawiedliwieni dzięki wierze, zachowujemy pokój z Bogiem przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa. (2) Przez Niego dostąpiliśmy łaski, w której trwamy, chlubiąc się nadzieją chwały Bożej. […](5)A nadzieja nie może zawieść, ponieważ miłość Boga wypełniła nasze serca przez Ducha Świętego, który jest nam dany."

Rz 8:1-17 pau "(1) Oto teraz nie ma wyroku potępiającego dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, (2) gdyż prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolniło cię od prawa grzechu i śmierci. (3) Co było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, tego dokonał Bóg, posyłając swego Syna w ciele podobnym do ciała grzesznego. W tym ciele potępił On grzech, (4) aby nakaz Prawa wypełnił się w nas, którzy nie postępujemy według ciała, ale według Ducha. […]Wy jednak nie jesteście w ciele, ale w Duchu, skoro Duch Boga w was mieszka. Jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, to nie należy do Niego. (10) Lecz jeśli Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest śmiertelne z powodu grzechu, Duch daje życie dzięki usprawiedliwieniu. (11) Jeśli więc mieszka w was Duch Tego, który wskrzesił Jezusa z martwych, to Ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi wasze śmiertelne ciała dzięki mieszkającemu w was Jego Duchowi. […]Ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. (15) Nie przyjęliście przecież ducha niewoli, aby trwać w lęku, ale przyjęliście Ducha, który czyni was dziećmi. W Nim wołamy: Abba, Ojcze! (16) Właśnie ten Duch zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga. (17) A jeśli jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa, o ile razem z Nim cierpimy, abyśmy też wraz z Nim doznawali.

Ef 1:3-14 pau "(3) Niech będzie błogosławiony Bóg, Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa! On udzielił nam z wyżyn niebieskich wszelkiego błogosławieństwa duchowego w Chrystusie. (4) On wybrał nas w Nim przed stworzeniem świata, abyśmy byli przed Nim święci i nieskalani w miłości. (5) On przeznaczył nas, abyśmy się stali Jego przybranymi dziećmi przez Jezusa Chrystusa. Takie było upodobanie Jego woli, […](13) W Nim także wy usłyszeliście słowo prawdy, Ewangelię o waszym zbawieniu. W Nim uwierzyliście i zostaliście naznaczeni pieczęcią, Świętym Duchem obietnicy, (14) Duchem, który jest poręczycielem naszego dziedzictwa, odkupienia tych, których On nabył, aby był uwielbiony Jego majestat.

Ef 2:19-22 pau "(19) Tak więc nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale współobywatelami na równi ze świętymi i domownikami Boga. (20) Jesteście zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, a kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. (21) W Nim złączona cała budowla wzrasta, aby stać się świętą w Panu świątynią. (22) W Nim także wy wspólnie budujecie, aby być mieszkaniem Boga w Duchu."
Tt 3:4-6 pau "(4) A oto objawiła się dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela. (5) On zbawił nas nie dzięki sprawiedliwym czynom, które spełniliśmy, lecz ze względu na swe miłosierdzie. Stało się to przez odradzającą i odnawiającą kąpiel w Duchu Świętym. (6) Wylał Go na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela,"
1P 1:2 pau "(2) Bóg Ojciec wybrał was zgodnie ze swym odwiecznym postanowieniem, a Duch uświęcił, abyście byli posłuszni i zostali pokropieni krwią Jezusa Chrystusa. Niech Bóg udzieli wam obficie łaski i pokoju!"

Ojciec przejednany ofiarą Swojego Syna udziela „usynowienia” w Duchu.

Dzięki Duchowi, który objawia Syna, mamy dostęp do Ojca.

Bóg , mieszkający w „niedostępnej światłości” objawił się w historii w osobie Syna i udziela się w sercu człowieka przez dar Ducha.

Człowiek może osiągnąć pełnię życia w Bogu tylko w zjednoczeniu z Jezusem, mocą Ducha Św.

"Jako My jedno jesteśmy" - powołanie chrześcijanina.

J 10:30 bp "Ja i Ojciec jedno jesteśmy!"

Cytat ten mówiący o jedności Osób Trójcy często jest „neutralizowany” przez przeciwników dogmatu Trynitarnego słowami Jezusa:

J 17:22 bp "Tę zaś chwałę, którą Mi dałeś, im przekazałem, aby byli jedno, jak my jedno [jesteśmy]."

Oba cytaty dotyczą jednak innych rzeczywistości. J 17,22 mówi o powołaniu człowieka do udziału w życiu Trójcy Świętej. Osoby Boskie są Jedno dzięki jednej Naturze Boskiej, natomiast zbawieni staną się uczestnikami Bożej natury dzięki Duchowi „usynowienia”(przybranego synostwa).

2P 1:4 bp "Dzięki nim dane nam zostały cenne i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami Bożej natury,[…].

Rz 8:15 bp "(15) Nie otrzymaliście przecież ducha niosącego niewolę, która by znów miała rodzić strach, lecz otrzymaliście Ducha dającego synostwo, dzięki czemu możemy wołać: Abba! Ojcze!"
Gal 4:5 pau "(5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi [ υιοθεσιαν ] dziećmi."Ef 1:5 pau "(5) On przeznaczył nas, abyśmy się stali Jego przybranymi dziećmi przez Jezusa Chrystusa. Takie było upodobanie Jego woli,"

Skoro dzięki Jezusowi stajemy się przybranymi dziećmi Boga to Jezus musi być Synem naturalnym.

Różnice w tłumaczenia J 1,1 czyli kwestia znaczenia użycia rodzajnika przy słowie theos.

W większości współczesnych przekładach Pisma Św. wers J 1,1 brzmi podobnie

Joh 1:1 pau "(1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga - i Bogiem było Słowo."

Odróżnia się od nich tłumaczenie „Nowego Świata”:

Joh 1:1 nwt-pl "(1) Na początku był Słowo, a Słowo był u Boga i Słowo był bogiem."

Przekład „bogiem” uzasadniają tym że w tekście greckim wyraz theos jest bez rodzajnika:

Joh 1:1 gnt-wh "(1) εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον και θεος ην ο λογος"

Jaką rolę pełni w grece rodzajnik, który nie ma odpowiednika w języku polskim?

Rodzajnik ma znaczenie indywidualizujące: wyróżnia daną osobę lub rzecz spośród innych tego samego gatunku; albo uogólniające: z danej osoby lub rzeczy czyni reprezentanta całego gatunku.

Prof. Michał Wojciechowski „Grecko-polski Nowy Testament” wyd. Vocatio 2014 str. XXVI

Zwrot: και θεος ην ο λογος nie oznacza że Słowo jest „bogiem drugiej kategorii”, ale wprost przeciwnie zalicza Słowo to „tego samego gatunku” co Ojciec.

Syn Boży a synowie Boży. Co ich odróżnia.

Jednym z "koronnych" argumentów za prawdziwością nauki o Trójcy Św. są słowa Jezusa:

J 10:30 pau "Ja i Ojciec jesteśmy jedno”.

Przeciwnicy nauki o Trójcy Św. maja tez swój "koronny argument":

J 17:22 bp "(22) Tę zaś chwałę, którą Mi dałeś, im przekazałem, aby byli jedno, jak my jedno [jesteśmy]."

Wyciągają oni z tego cytatu wniosek, że Syn jest stworzony skoro Jego jedność z Ojcem jest taka sama jak i innych "synów".

Jednak Nowy Testament, ucząc o uczestnictwie zbawionych w Naturze Bożej, rozróżnia ontologiczna inność Jezusa, od tych którzy otrzymali łaskę usynowienia, czyniącą ich "przybranymi dziećmi"

Gal 4:5 pau "(5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi [  υιοθεσιαν ] dziećmi."

Ef 1:5 pau "(5) On przeznaczył nas, abyśmy się stali Jego przybranymi[ υιοθεσιαν] dziećmi przez Jezusa Chrystusa. Takie było upodobanie Jego woli,"

Równy hołd προσκυνεω składany Bogu Ojcu i Jezusowi wskazuje na jedność w Bóstwie.

Προσχυνεω – to głęboki ukłon, znak czci i uwielbienia, składać hołd.

W Nowym Testamencie προσκυνεω jest oddawane pracowicie jedynie Bogu Ojcu i Jezusowi:

·         Bogu Ojcu

·         składany przez ludzi:

Mt 4,10

Łk 4,8

J 4,20.21.22.23; 12,20

Dz 8,27; 24,11

1 Kor 14,25

Hbr 11,21

Ap 11,1.16; 14,7; 15,4; 19,4.10; 22,9

Mt 18,26" Wtedy sługa upadł przed nim i prosił go: "Panie, miej cierpliwość nade mną, a wszystko ci oddam". [Pan z przypowieści o Nielitościwym dłużniku to alegoria Boga]

·         składany przez aniołów:

Ap 4,10; 5,14; 7,11;

·         Jezusowi

·         składany przez ludzi:

Mt 2,2.8.11; 82; 9,18; 14,33; 15,25; 20,20; 28,9.17

Mk 5,6; 15,19

 Łk 24,52

J 9,38

·         składany przez aniołów:

Hbr 1,6

Ap 3:9 pau "(9) Oto wydam ci tych z synagogi szatana, którzy nazywają siebie Żydami, lecz kłamią, bo nimi nie są. Oto sprawię, że przyjdą i upadną do twoich stóp, i poznają, że Ja ciebie umiłowałem."

[ tutaj hołd jest składany Kościołowi i jego Aniołowi-zapewne metafora biskupa. Należy pamiętać ,że Kościół jest „Ciałem Chrystusa”.]

·         Nieprawomocnie hołd προσκυνεω jest składany stworzeniom – co spotyka się z jednoznaczną naganą:

Dz 10:25-26 pau "(25) Kiedy Piotr wchodził, Korneliusz wyszedł mu na spotkanie. Upadł mu do nóg i oddał pokłon. (26) Lecz Piotr podniósł go, mówiąc: „Wstań! Ja też jestem człowiekiem”.

Ap 19:10 bp "Ja upadłem do jego stóp, by oddać mu pokłon, ale mi mówi: "Uważaj, byś tego nie czynił! Ja jestem współsługą twoim i twoich braci, którzy mają świadectwo Jezusa: Bogu samemu złóż pokłon!" Świadectwem bowiem Jezusa jest duch proroctwa."

Ap 22:8-9 pau "(8) Ja, Jan, słyszałem to i widziałem. A gdy usłyszałem i zobaczyłem, upadłem do stóp anioła, który mi to pokazał. (9) On jednak powiedział do mnie: „Nie rób tego! Jestem sługą razem z tobą i z twoimi braćmi prorokami oraz tymi, którzy strzegą słów tej księgi. Oddaj pokłon Bogu!”.

·         Składanie hołdu προσκυνεω uzurpuje sobie szatan i jego poplecznicy:

Mt 4,9; Łk 4,7

Ap 9,20; 13,4.8.12.15; 14,9.11; 16,2; 19,20; 20,4

Dz 7,43

WNIOSKI:

Należy podkreślić, że Nowy Testament nie podaje żeby Jezus składał hołd προσκυνεω Ojcu.

Ponieważ hołd προσκυνεω należy się jedynie Bogu:

Mat 4:10 pau "(10) Lecz Jezus mu odpowiedział: „Idź precz, szatanie! Bo napisano: PANU, twemu Bogu, będziesz oddawał hołd i tylko Jego będziesz czcił”.

Należy przyjąć, że Ojciec i Syn są współistotni, co do Bóstwa.

Często podnosi się zarzut, że προσκυνεω w Septuagincie (grackim tłumaczeniu Starego Testamentu) okazywane stworzeniom. Należny jednak zauważyć, że miedzy ST a NT dokonała się pewna "rewolucja" i tak pewne świeckie słowa stały się pojęciami religijnymi. Jako ilustrację tego można podać ευαγγελιου oznaczające pierwotnie jakąkolwiek dobrą wiadomość. W NT ευαγγελιου jest terminem oznaczającym zbawcze orędzie o odkupieniu w Jezusie.

Teksty Dz 10:25-26 i Ap 22:8-9 są wykorzystywane do podważenia kultu świętych, ale jak widać z analizy użycia  προσκυνεω w Nowym Testamencie stworzeniom nie można oddawać Boskiej czci, nie dotyczy to przypadku prośby o wstawiennictwo kierowane do świętych.

Ojcowie przednicejscy o pochodzeniu Syna Bożego.

Cytaty z „Historia Dogmatów” red. Bernarda Sesboüé, Tom I „Bóg zbawienia”

Ignacy Antiocheński, Do Kościoła w Efezie7, 2;

Jeden jest lekarz, cielesny i zarazem duchowy, zrodzony i niezrodzony, przychodzący

w ciele Bóg (en sarki genomenos theos), w śmierci życie prawdziwe, zrodzony z Maryi i zrodzony z Boga, najpierw podległy cierpieniu, a teraz mu już nie podlegający, Jezus Chrystus, nasz Pan.

Teofil z Antiochii, Do Autolyka, II, 22;

Słowo istnieje zawsze immanentne (endiathetos) w sercu Boga. Zanim cokolwiek

się stało [On] radził z Nim, które jest Jego Rozumem i Mądrością. A kiedy Bóg

zdecydował uczynić wszystko, co postanowił, zrodził owo Słowo na zewnątrz

(prophorikon), „pierworodne z całego stworzenia” (Kol 1,15), nie będąc samemu

pozbawionym swego Słowa, ale po Jego zrodzeniu porozumiewając się z Nim we

wszystkim.

Teofil z Antiochii, Trzy Księgi do Autolyka, II, 15

Trzy dni, które poprzedzają stworzenie świecących ciał niebieskich są figurami

(typoi) Trójcy (tes triados): Boga, Jego Słowa i Jego Mądrości.

Ireneusz, Wykład nauki apostolskiej, 6-7;

A to jest porządek naszej wiary,

[...] Bóg Ojciec niestworzony, [...] jeden Bóg, stwórca wszystkiego: to [jest]

pierwszy artykuł naszej wiary.

Drugi artykuł zaś to: Słowo Boże, Syn Boży, Jezus Chrystus, nasz Pan, który

objawił się prorokom według właściwości ich prorokowania i według stanu zrządzenia

Ojca, przez którego wszystko się stało, który w ostatnim czasie, aby sprowadzić

wszystko w jedno, stał się człowiekiem wśród ludzi, widzialnym i dotykalnym, dla

zniszczenia śmierci i ukazania życia i zaprowadzenia wspólnoty człowieka z Bogiem.

A to trzeci artykuł: Duch Święty, przez którego prorocy przepowiadali [...].

Dlatego chrzest naszego odrodzenia dokonuje się przez te trzy artykuły

Justyn, Dialog..., 128, 2-3

Owa zaś Potęga, którą Słowo Prorocze zowie i Bogiem i Aniołem [...], nie tylko

nazwę ma odrębną, jak światło i słońce, ale i co do liczby jest czemś innem (arithmó

heteron). [...] ta Potęga została zrodzona z Ojca Jego mocą i wolą, i to nie przez

odcięcie, jak gdyby część jaka odpadła od Ojca istoty (ousia), podobnie jak to się

dzieje ze wszystkiem innem, kiedy części oddzielone i odcięte już nie są te same,

jakie były przed odcięciem [...] ogień zaś, od którego wiele innych płonie ogni, nie

zmniejsza się, lecz zawsze tym samym gorzeje płomieniem.

 Hipolit, Przeciw Noetowi, 14

Nie możemy myśleć o Bogu jedynym (he'na the'on), jeśli nie wierzymy w Ojca,

Syna i Ducha Świętego. Albowiem Żydzi wielbili Ojca, ale wcale nie złożyli Mu

dziękczynienia, bo nie rozpoznali Syna; uczniowie poznali Syna, ale nie w Duchu

Świętym i dlatego się Go zaparli.

Na pewno nie będę mówił o dwóch Bogach, ale o jednym, i o dwóch osobach

przez ekonomię, a po trzecie o łasce Ducha Świętego. Albowiem Ojciec jest jeden,

ale dwie są osoby, ponieważ jest także Syn, a na trzecim miejscu jest Duch Święty.

Tertulian, Przeciwko Prakseaszowi, 31, 1-2;

Czyni widocznym swe Słowo (logos), które miał w sobie i które było niewidoczne

w świecie stworzonym. Wypowiadając Je najpierw jako głos i rodząc jako światło

wywiedzione ze światła, wysyła jak Pana dla Stworzenia swój własny Rozum (noüs),

który był najpierw widzialnym tylko dla Niego, a niewidzialnym dla świata stworzonego,

czyni teraz widzialnym, aby świat, widząc Go dzięki tej epifanii, mógł być

zbawiony29.

Tertulian, Przeciwko Prakseaszowi 4,1

Ja jednak, który Syna nie wyprowadzam skądinąd, jak tylko z substancji Ojca,

Syna, który nie czyni nic bez woli Ojca, który otrzymał od Niego wszelką moc, jak

mógłbym, w dobrej wierze, zniszczyć Monarchie, którą zachowuje w Synu, przekazana

Mu przez Ojca? Co o tym mówię, należy rozumieć także w odniesieniu do

trzeciego stopnia, utrzymuje bowiem, że Duch nie pochodzi skądinąd, jak od Ojca

przez Syna .

Tertulian, Przeciwko Prakseaszowi, 8, 5

Emanacja (probolé) prawdziwa, zabezpieczająca jedność Bożą, polega według

nas na tym, że Syn został wydany z Ojca, ale nie oddzielony od Niego. Jak nas

poucza Paraklet, Bóg wydał z siebie Słowo (Sermo) na podobieństwo korzenia

wyłaniającego z siebie pęd, źródła wyłaniającego potok, słońca wyłaniającego

promień. I to bowiem również są emanacje (probolai) substancji, z których

pochodzą. [...] Ale z drugiej strony ani pęd nie jest oddzielony od korzenia, ani

potok od źródła, ani promień od słońca — tak jak Słowo Boże (Sermo) nie jest

oddzielone od samego Boga.

Tertulian, Przeciwko Prakseaszowi, 12,3

Jako że przylgnęła już do Boga druga osoba, Jego Słowo (Sermo) oraz trzecia,

Duch w Słowie, [...] [Bóg] mówił do Tych, z którymi stwarzał człowieka (Rdz 1,26)

i do których czynił go podobnym, do Syna, który miał przybrać człowieka oraz także do Ducha, który miał go uświęcić; mówił do Nich jak do swych Ministrów

i Asystentów, z powodu jedności Trójcy.

Tertulian, Przeciwko Prakseaszowi 12,6-7

Są dwaj, ze względu na osoby, a nie substancje, w stosunku rozróżnienia, a nie

podziału. W każdym miejscu utrzymuje jedną substancję w trzech, którzy trwają

razem (unam substantiam in tribus cohaerentibus).

Orygenes, O zasadach, I, 2, 2

[Powiedzą], że Bóg nie mógł zrodzić Mądrości, zanim ja zrodził i powołał

z niebytu do istnienia, albo że mógł, ale nie chciał tego uczynić; nie wolno jednak tak

mówić o Bogu. Jasne jest dla wszystkich, że obydwa te twierdzenia są bezbożne

i absurdalne — oznaczają bowiem, że Bóg z niemożności zrodzenia poczynił

postępy, aby uzyskać tę możliwość, albo że chociaż mógł uczynić to od razu,

odwlekał i odkładał na potem akt zrodzenia Mądrości. Dlatego wierzymy, że Bóg

zawsze jest Ojcem swego jednorodzonego Syna, który wprawdzie narodził się

z Niego i od Niego pochodzi, jednakże bez jakiegokolwiek początku.

Orygenes, O zasadach, IV, 4, 1

Jakże więc można powiedzieć, iż był kiedyś czas, w którym nie było Syna?

Wszak to oznacza to samo, co stwierdzenie, że był niegdyś czas, w którym nie było

prawdy, mądrości i życia, skoro uważamy, iż w tym wszystkim zawiera się istota

Boga Ojca.

Orygenes, Homilie o Księdze Jeremiasza, IX, 4

Spójrzmy, kim jest nasz Zbawiciel: Jest On: «Odblaskiem chwały» (cf. Hbr 1,3).

Odblask chwały nie powstał raz jeden (hapax), tak, iżby już więcej się nie rodził

(gennatai): dopóki istnieje światłość, która tworzy odblask (apaugasmatou), dopóty

powstaje odblask chwały Bożej. [...] Jeśli więc Zbawiciel wciąż się rodzi, i dlatego

powiada: «Rodzi mnie przed wszystkimi pagórkami» (Prz 8,25) — nie: «Zrodził

mnie przed wszystkimi pagórkami», lecz: «Rodzi mnie przed wszystkimi pagórkami».

Orygenes O Zasadach I, 4, 4;

Otóż Bóg zawsze był Ojcem, który zawsze ma jednorodzonego Syna; Syn zaś

zgodnie z tym, co już powiedzieliśmy, nosi nazwę Mądrości. A jest to ta sama

Mądrość, z której cieszył się zawsze Bóg w doskonałym świecie, i dlatego rozumiemy,

że Bóg zawsze się raduje. W tej więc Mądrości, która zawsze była z Ojcem,

zawsze tkwiło określone i ukształtowane stworzenie, i nie było nigdy takiego

momentu, w którym Mądrość nie posiadała uprzednio utworzonych idei istot

mających zaistnieć w przyszłości.

Teognost, Hypotyposes II

Substancji (ousia) Syna nie trzeba sobie wyobrażać jako przychodzącej z zewnątrz,

nie jest także wyprowadzona z nicości, ale narodziła się z substancji Ojca (ek

tes tou patros ousia), jak promienie (rodzą się) „ze” światła [...]. Substancja Ojca nie

doznaje podziału [...]. Nie zostaje naruszona z powodu tego, że posiada w Synu

swój Obraz.

"Historia " Trójcy Świętej.

1 W wieczności
Ojciec poznaje się /wypowiada się w Swoim Słowie. W Słowie Ojciec kocha Siebie i jest kochany przez Słowo. Ta miłość jest źródłem Ducha.
2. Stworzenie
Ojciec stwarza posyłając Swoje stwórcze Słowo, a przez nie Ducha ożywiającego tj. doprowadzającego do doskonałości.
3. We Wcieleniu
Ojciec posyła Syna, który przyjmuje człowieczeństwo, ożywione przez Ducha.
4. Pascha
Syn wypełniając wolę Ojca przez Ducha składa się w ofierze. Ojciec przyjmując ofiarę posyła Duch we wskrzeszeniu.
5. W czasie Kościoła
Człowiek w zjednoczeniu z Jezusem zwraca się ku Ojcu, Który daje Ducha przybranie za syna, jako zadatek przyszłej chwały.
6. W Paruzji
Ojciec wszystko podporządkowuje Synowi. Syn cały oddaje się Ojcu, Który przez wylanie Ducha udziela siebie stworzeniu.

Trzy powody do częstego odmawia "Zdrowaś Mario "

1. Łk 1, 35: Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.
2. Ga 4, 4: Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem,
3. J 1, 14: A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.

Te trzy wydarzenia miały miejsce gdy pierwszy raz wypowiedziano Pozdrowienie Anielskie.

Dowód na Boskość Jezusa.

J 5:18 pau "Żydzi więc tym bardziej usiłowali zabić Jezusa. Nie tylko bowiem łamał szabat, lecz samego Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się w ten sposób równym Bogu."
Joh 10:33 pau "(33) Żydzi odpowiedzieli: „Nie chcemy Cię kamienować za dobre czyny, lecz za bluźnierstwo; za to, że Ty, będąc człowiekiem, czynisz siebie Bogiem”."
Przyjrzyjmy się apologii Jezusa :
J 10:34-38 pau "(34) Jezus im odrzekł: „Czy w waszym Prawie nie ma zapisu: Ja mówię: Jesteście bogami? (35) Jeśli ono nazywa bogami tych, do których zostało skierowane słowo Boże - a przecież Pisma nie można unieważnić - (36) to dlaczego do Tego, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: «Bluźnisz», bo stwierdziłem: Jestem Synem Bożym? (37) Jeśli nie wypełniam dzieł Ojca, to Mi nie wierzcie. (38) Skoro jednak je wypełniam, to nawet jeśli Mi nie wierzycie, uwierzcie moim czynom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu”."

W podobnej sytuacji (podejrzenie o boskość znaleźli się też niektórzy z Apostołów:
Dz 14:11 pau "Kiedy ludzie zobaczyli, czego Paweł dokonał, wołali po likaońsku: „Bogowie w ludzkiej postaci zstąpili do nas!”.
Reakcja Pawła i Barnaby była jednoznaczna:
Dz 14:14-15 pau "(14) Gdy usłyszeli to apostołowie Barnaba i Paweł, rozdarli swe szaty. Wpadli w tłum głośno krzycząc: (15) „Ludzie! Co wy robicie? Jesteśmy tylko ludźmi i podobnie jak wy podlegamy cierpieniom. Głosimy wam Ewangelię, abyście odwrócili się od bezużytecznych bożków, a zwrócili się do Boga żywego. To On stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich istnieje."

Wniosek:
Gdyby Żydzi mylili się co do relacji Jezusa z Ojcem, z pewnością wyprowadzeni byliby z pomyłki przez Niego.

Dowód z Apokalipsy:
Ap 1:17-18 pau "(17) Gdy Go ujrzałem, padłem jak martwy do Jego stóp. On jednak położył na mnie swoją prawą rękę i powiedział: „Nie bój się! Ja jestem Pierwszy i Ostatni, (18) i Żyjący. Byłem umarły, a oto jestem Żyjący na wieki wieków. Mam też klucze śmierci i krainy umarłych."
Ap 22:8-9 pau "(8) Ja, Jan, słyszałem to i widziałem. A gdy usłyszałem i zobaczyłem, upadłem do stóp anioła, który mi to pokazał. (9) On jednak powiedział do mnie: „Nie rób tego! Jestem sługą razem z tobą i z twoimi braćmi prorokami oraz tymi, którzy strzegą słów tej księgi. Oddaj pokłon Bogu!”.

Dogmat Trójcy Świętej w Biblii.

 

"Ty z Jednorodzonym Synem Twoim i Duchem Świętym jednym jesteś Bogiem, jednym jesteś Panem, nie w jedności jednej osoby, lecz w jednej istocie Trójcy. W co bowiem z objawienia Twego wierzymy o Twej chwale, to samo utrzymujemy bez żadnej różnicy o Twoim Synu i o Duchu Świętym. Tak iż wyznając prawdziwie i wiekuiste Bóstwo wielbimy odrębność Osób, jedność w istocie i równość w majestacie." (z prefacja o Trójcy Świętej)

"ODRĘBNOŚĆ OSÓB"

Syn rodzony przez Ojca:

J 1:14 Bp "A Słowo stało się człowiekiem i zamieszkało między nami, i widzieliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką otrzymał od Ojca Jednorodzony, pełen łaski i prawdy."

J 1:18 Bp "Boga nikt nigdy nie widział: Jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, dał nam Go poznać."

J 8:42 Bp "Powiedział im Jezus: - Gdyby Bóg był waszym Ojcem, kochalibyście Mnie, bo ja wyszedłem i przychodzę od Boga. Nie przyszedłem od siebie, ale On mnie posłał."

Lk 10:22 Bp "Ojciec dał Mi wszystko i nikt nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec, i kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić."

Hbr 1:5 Bp "Któremu to z aniołów kiedykolwiek rzekł (Bóg): 'Synem moim jesteś, jam cię dziś zrodził'? I znowu: 'Ja będę dla niego ojcem, a on będzie dla mnie synem'?"

Hbr 5:5 Bp "Również i Chrystus nie sam siebie obdarzył godnością arcykapłańską, ale Ten, kto powiedział do Niego: 'Synem moim jesteś, jam ciebie dziś zrodził',"

Pochodzenie Ducha Św.:

Mt 10:20 Bp "Bo nie wy będziecie tymi, którzy mówią, ale Duch Ojca waszego, który przez was będzie mówił."

J 15:26 Bp "Kiedy przyjdzie obrońca, którego wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który pochodzi od Ojca, da o Mnie świadectwo."

J 16:13-15 Bp "A kiedy On, Duch prawdy przyjdzie, będzie waszym przewodnikiem w drodze do pełnej prawdy. Nie będzie bowiem mówił od siebie, ale powie, co usłyszy, i oznajmi wam to, co ma nastąpić.(14) On Mnie uwielbi, bo weźmie z mojego i wam oznajmi.(15) Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem: Z mojego weźmie i wam oznajmi."

J 20:22 Bp "Po tych słowach tchnął na nich i mówi: - Weźcie Ducha Świętego."

Dz 16:7 Bp "Gdy skierowali się ku Myzji, próbowali wyruszyć do Bitynii, ale znowu nie pozwalał im Duch Jezusa."

Ga 4:6 Bp "Aby zaś udowodnić, że jesteście synami, Bóg zesłał do naszych serc Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze!"

1Kor 2:10 Bp "Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha. Duch bowiem wszystko przenika, nawet głębię samego Boga."


 
Syn różny od Ojca:

Mt 3:17 Bp "A głos z nieba mówił: - To jest mój Syn ukochany, upodobałem Go sobie."

Mt 26:64 Bp "Mówi mu Jezus: - Tak, to Ja. A powiadam wam, odtąd zobaczycie 'Syna Człowieczego siedzącego po prawicy Mocy' i przychodzącego na obłokach nieba'."

J 5:37 Bp "To właśnie Ojciec, który Mnie posłał, daje świadectwo o Mnie. Wyście nigdy nie słyszeli Jego głosu i nie widzieliście Jego oblicza."

J 8:16 Bp "A kiedy już będę sądził, sąd mój będzie prawdziwy, bo nie jestem sam, ale (jest nas dwóch), Ja i Ojciec, który Mnie posłał."

J 17:5 Bp "A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie swą wielką chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim świat powstał."

J 17:21 Bp "Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, ze Mną, a Ja z Tobą, aby i oni byli z nami, aby świat uwierzył, żeś Ty mnie posłał."

Dz 7:55 Bp "Szczepan napełniony Duchem Świętym patrzył w niebo i widział chwałę Bożą oraz Jezusa po prawicy Bożej."

Hbr 1:2-3 Bp "w tych czasach ostatecznych przemówił do nas przez Syna. Jego ustanowił spadkobiercą wszystkich dóbr, przez Niego też uczynił wszystko, co jest stworzone.(3) On, jako odbicie ukazujące Jego chwałę i jako obraz Jego istoty, podtrzymuje wszystko swoim potężnym słowem. On dokonał oczyszczenia z grzechów i zasiadł w niebie po prawicy (Bożego) Majestatu."


 
Duch różny od Obydwóch:

J 14:16-17 Bp "A Ja poproszę Ojca, a da wam innego obrońcę, aby był z wami na zawsze.(17) Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi ani nie zna. A wy Go znacie, bo mieszka i jest w was."

J 14:26 Bp "A obrońca, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem."

J 16:7 Bp "Lecz Ja mówię wam prawdę: Lepiej dla was, że Ja odchodzę, bo jeślibym nie odszedł, Obrońca nie przyszedłby do was, jeśli zaś nie odejdę, poślę Go do was."


RELACJE MIĘDZY OSOBAMI:

Ojca przez Syna i Syna przez Ojca:

J 13:31-32 bt  "(31) Po jego wyjściu rzekł Jezus: Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. (32) Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy."

J 17:1 bt  "(1) To powiedział Jezus, a podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył"

J 17:4-5 bt  "(4) Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. (5) A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał."

Syna przez Ducha:

J 16:14 bt  "(14) On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi."

 
"JEDNOŚĆ W ISTOCIE":

Mt 11:27 Bp "Ojciec dał mi wszystko, i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić."

J 1:18 Bp "Boga nikt nigdy nie widział: Jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, dał nam Go poznać."

J 14:10 Bp "Czy nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu i że Ojciec jest we Mnie? To, co wam mówię, nie mówię od siebie. Ojciec, który mieszka we Mnie, dokonuje swoich dzieł."

1Kor 2:10 Bp "Nam zaś objawił to Bóg przez Ducha. Duch bowiem wszystko przenika, nawet głębię samego Boga."


 
"RÓWNOŚĆ W MAJESTACIE":

J 1:1-2 Bp "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo.(2) Ono było na początku u Boga."

J 5:19 Bp "Rzekł im Jezus: - Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli Syn nie widzi, że Ojciec działa, to nie może nic czynić sam od siebie. Co bowiem On czyni, to i Syn czyni tak samo."

J 5:26 Bp "Bo jak Ojciec ma życie w sobie, tak też dał Synowi, aby miał życie w sobie."

J 8:58 Bp "Powiedział im Jezus: - Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham się narodził, JAM JEST!"

J 12:45 Bp "A kto Mnie widzi, widzi i Tego, który Mnie posłał."

J 14:9 Bp "Mówi mu Jezus: - Tak dawno już jestem z wami i jeszcze Mnie nie znasz, Filipie? Kto Mnie widzi, widzi też Ojca. Jak ty możesz mówić: Pokaż nam Ojca?"

J 14:13 Bp "I o cokolwiek poprosicie w imię moje, spełnię, aby Ojciec został uwielbiony w Synu."

J 17:5 Bp "A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie swą wielką chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim świat powstał."

Dz 5:3-4 Bp "Piotr zaś powiedział: 'Ananiaszu, dlaczego szatan zawładnął tobą? Usiłowałeś oszukać Ducha Świętego, zatrzymując część zapłaty za posiadłość.(4) Czyż nie twoją własnością była posiadłość i czyż nie twoje były pieniądze z jej sprzedaży? Czemu w sercu twoim zrodziła się myśl o tym czynie? Nie ludzi oszukałeś, lecz Boga'."

Flp 2:6 Bp "On to, istniejąc w naturze Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby być na równi z Bogiem,"

J 14:20-21 Bp "Owego dnia poznacie, że Ja jestem w moim Ojcu i wy we Mnie, i Ja w was.(21) Kto ma moje przykazania i przestrzega ich, ten Mnie miłuje. A tego, kto Mnie miłuje, umiłuje mój Ojciec i Ja go umiłuję, i objawię mu siebie."

1Kor 12:3-7 Bp "Dlatego oznajmiam wam: podobnie jak nikt nie może powiedzieć pod wpływem Ducha Bożego: 'Niech Jezus będzie przeklęty', tak samo bez wpływu Ducha Świętego nikt nie może mówić: 'Jezus jest Panem'.(4) Istnieją rozmaite dary Boże, lecz Duch jest ten sam.(5) Są rozmaite rodzaje posług, a ten sam Pan.(6) Istnieją rozmaite sposoby działania, lecz ten sam jest Bóg, działający wszystko we wszystkich.(7) Duch objawia się każdemu dla wspólnego dobra."

Trójca „ekonomiczna" to Trójca taka jaka objawia się w historii (ekonomii) zbawienia.

1. W poczęciu Jezusa:

Łk 1:35 pau "Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i osłoni Cię moc Najwyższego; dlatego Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym."

2. Podczas chrztu:

Mk 1:10-11 pau "(10) Zaraz po tym, kiedy wychodził z wody, ujrzał niebo otwarte i Ducha, który zstępował na Niego jakby gołębica. (11) I rozległ się głos z nieba: „Ty jesteś moim Synem umiłowanym, Ciebie upodobałem sobie".

3.Podczas publicznej działalności:

Łk 4:18 pau "Duch Pana nade mną, bo mnie namaścił, abym ubogim głosił dobrą nowinę. Posłał mnie, abym ogłosił więźniom wyzwolenie, a niewidomym przejrzenie, abym zniewolonych uczynił wolnymi,"

4. Ofiara krzyżowa:

Hbr 9:14 pau "(14) to o ile bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego sam siebie złożył jako nieskalaną ofiarę Bogu, oczyści nasze sumienie z martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu!"

5. W Zmartwywstaniu i wywyższeniu:

Rz 1:4 pau "(4) Według Ducha Świętości - przez powstanie z martwych został ukazany pełnym mocy Synem Bożym."

6. W Kościele:

J 14:16 pau "A Ja będę prosił Ojca i da wam innego Wspomożyciela, aby pozostał z wami na zawsze,"

Dz 2:33 pau "(33) Kiedy został wywyższony mocą prawej ręki Boga i otrzymał od Ojca obiecanego Ducha Świętego, wylał Go, jak to sami widzicie i słyszycie."

7.W usprawiedliwieniu:

Rz 8:15-17 pau "(15) Nie przyjęliście przecież ducha niewoli, aby trwać w lęku, ale przyjęliście Ducha, który czyni was dziećmi. W Nim wołamy: Abba, Ojcze! (16) Właśnie ten Duch zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga. (17) A jeśli jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa, o ile razem z Nim cierpimy, abyśmy też wraz z Nim doznawali chwały."

Ga 4:4-6 pau "(4) Gdy jednak wypełnił się czas, Bóg wysłał swego Syna zrodzonego z kobiety, narodzonego w czasach Prawa, (5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi dziećmi. (6) A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!"

8. Zamieszkanie Osób w duszy:

1Kor 3:16 pau "Czy nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży w was mieszka?"

J 14:23 pau "(23) Jezus mu odpowiedział: „Każdy, kto Mnie miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go. Przyjdziemy do niego i będziemy u niego mieszkać."

9.W Paruzji:

Rz 8:10-17 pau " (10) Lecz jeśli Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest śmiertelne z powodu grzechu, Duch daje życie dzięki usprawiedliwieniu. (11) Jeśli więc mieszka w was Duch Tego, który wskrzesił Jezusa z martwych, to Ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi wasze śmiertelne ciała dzięki mieszkającemu w was Jego Duchowi. (12) Nie jesteśmy więc, bracia, dłużnikami ciała, abyśmy mieli żyć według ciała. (13) Jeśli bowiem żyjecie według ciała, umrzecie. Jeżeli jednak z pomocą Ducha usuniecie uczynki ciała, będziecie żyli. (14) Ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. (15) Nie przyjęliście przecież ducha niewoli, aby trwać w lęku, ale przyjęliście Ducha, który czyni was dziećmi. W Nim wołamy: Abba, Ojcze! (16) Właśnie ten Duch zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga. (17) A jeśli jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa, o ile razem z Nim cierpimy, abyśmy też wraz z Nim doznawali chwały.

Formuły Trynitarne w Nowym Testamencie:

1Kor 12:4-6 Bp "Istnieją rozmaite dary Boże, lecz Duch jest ten sam.(5) Są rozmaite rodzaje posług, a ten sam Pan.(6) Istnieją rozmaite sposoby działania, lecz ten sam jest Bóg, działający wszystko we wszystkich."
1Kor 12:4-6 WHNU "διαιρεσεις δε χαρισματων εισιν το δε αυτο
πνευμα(5) και διαιρεσεις διακονιων εισιν και ο αυτος κυριος(6) και διαιρεσεις ενεργηματων εισιν { και ο | ο δε } αυτος θεος ο ενεργων τα παντα εν πασιν"
2Kor 13:13 Bp "Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga oraz dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi."
2Kor 13:13 Tisch "η χαρις του κυριου ιησου χριστου και η αγαπη του θεου και η κοινωνια του
αγιου πνευματος μετα παντων υμων"
Ef 4:4-6 Bp "Jest jedno Ciało i jeden Duch, jak jest tylko jedna nadzieja, którą daje wasze powołanie.(5) Jest tylko jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;(6) jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który (jest i działa) ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich."
Ef 4:4-6 WHNU "εν σωμα και εν πνευμα καθως { [και] | και } εκληθητε εν μια ελπιδι της κλησεως υμων(5) εις κυριος μια πιστις εν βαπτισμα(6) εις θεος και πατηρ παντων ο επι παντων και δια παντων και εν πασιν"

1P 1:2 Bp  „do wybranych zgodnie z uprzednim planem Boga Ojca, przez uświęcenie w Duchu, do uległości (ewangelii) i do pokropienia Krwią Jezusa Chrystusa! Łaska i pokój niech będzie w pełni waszym udziałem!”

1P 1:2 WHNU  „κατα προγνωσιν θεου πατρος εν αγιασμω πνευματος εις υπακοην και ραντισμον αιματος ιησου χριστου χαρις υμιν και ειρηνη πληθυνθειη” 

Mt 28:19 Bp "Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody. Chrzcijcie je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego."
Mt 28:19 WHNU "πορευθεντες ουν μαθητευσατε παντα τα εθνη βαπτιζοντες αυτους εις το ονομα του πατρος και του υιου και του αγιου πνευματος"
J 15:23-26 Bp "Kto Mnie nienawidzi, nienawidzi też mojego Ojca.(24) Gdybym wśród nich nie dokonał dzieł, których nikt inny nie dokonał, nie mieliby grzechu, lecz teraz ujrzeli je, a jednak znienawidzili i Mnie, i mojego Ojca.(25) Tak się wypełniło słowo zapisane w ich Prawie: 'Znienawidzili Mnie bez powodu'.(26) Kiedy przyjdzie obrońca, którego wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który pochodzi od Ojca, da o Mnie świadectwo.
J 15:23-26 WHNU "ο εμε μισων και τον πατερα μου μισει(24) ει τα εργα μη εποιησα εν αυτοις α ουδεις αλλος εποιησεν αμαρτιαν ουκ ειχοσαν νυν δε και εωρακασιν και μεμισηκασιν και εμε και τον πατερα μου(25) αλλ ινα πληρωθη ο λογος ο εν τω νομω αυτων γεγραμμενος οτι εμισησαν με δωρεαν(26) οταν ελθη ο παρακλητος ον εγω πεμψω υμιν παρα του πατρος το πνευμα της αληθειας ο παρα του πατρος εκπορευεται εκεινος μαρτυρησει περι εμου"

Jud 1:20-21 bp  "(20) Wy zaś, umiłowani, wznoście swoją budowę na waszej najświętszej wierze, módlcie się w Duchu Świętym, (21) trwajcie w miłości Bożej, wyczekując miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa [dającego] życie wieczne!"

JEZUS WYSTĘPUJE W "ROLI" JAKĄ STARY TESTAMENT PRZYPISYWAŁ JAHWE:

O Ojcu:

1J 1:5 pau "(5) Takie jest orędzie, które usłyszeliśmy od Niego i które wam głosimy: Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności."

O Jezusie

J 3:19 pau "(19) Sąd zaś polega na tym: na świecie pojawiła się światłość, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światłość, ponieważ ich czyny były złe."

J 8:12 pau "(12) Jezus po raz kolejny przemówił do nich: „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia".

J 12:35 pau "(35) Jezus odparł im: „Jeszcze krótki czas światłość będzie wśród was. Chodźcie więc, dopóki macie światłość, aby nie ogarnęła was ciemność. Ten bowiem, kto porusza się w ciemności, nie wie, dokąd zmierza."

J 12:46 pau "(46) Ja przyszedłem na świat jako światłość, aby ten, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności."

Wniosek: Syn jest światłością jak Ojciec

Iz 42:8 pau "Ja jestem PANEM - to jest moje imię. Chwały mojej nie oddam innemu ani czci mojej bożkom!"

Iz 48:11 pau "Ze względu na Mnie, ze względu na Mnie samego tak czynię, aby moje imię nie było znieważane. Chwały mojej nie oddam innemu!"

Iz 45:23 pau "Przysięgam na siebie, moje usta wypowiadają sprawiedliwość i jest to nieodwołalne słowo. Przede Mną zegnie się wszelkie kolano i na Mnie przysięgać będzie wszelki język!"

Flp 2:10 pau "aby na imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych,"

J 12:41 pau "(41) Izajasz wypowiedział te słowa, ponieważ miał widzenie Jego chwały i o Nim prorokował."

Skoro Bóg nie odda swojej chwały innemu to Syn musi być współistotny (ma tę samą naturę )z Ojcem

• O Ojcu:
• Iz 44:6 pau "Tak mówi PAN, król Izraela i jego odkupiciel, PAN Zastępów: „Ja jestem pierwszy i Ja ostatni, a poza Mną nie ma bogów!"
• Iz 48:12 pau "Słuchaj Mnie, Jakubie, Izraelu, którego wezwałem! To Ja jestem! Ja jestem pierwszy, Ja również jestem ostatni!"
• O Synu:
• Ap 1:17 pau "Gdy Go ujrzałem, padłem jak martwy do Jego stóp. On jednak położył na mnie swoją prawą rękę i powiedział: „Nie bój się! Ja jestem Pierwszy i Ostatni,"
• Ap 2:8 pau "Aniołowi Kościoła w Smyrnie napisz: To mówi Pierwszy i Ostatni, który był umarły i ożył."
• Ap 22:13 pau "Ja jestem Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec."
• Dzień Jahwe zastąpiony został Dniem Jezusa:
• 1Kor 1:8 pau "On będzie was umacniał aż do końca, abyście byli bez zarzutu na Dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa."
• Iz 11:4 pau "lecz sprawiedliwie będzie bronił biednych i według słuszności rozstrzygnie sprawy ubogich. Rózgą swoich ust porazi ziemię, a tchnieniem warg swoich uśmierci złoczyńców."
• 2Tes 2:8 pau "a objawi się niegodziwiec, którego Pan Jezus zniszczy tchnieniem swoich ust i zgładzi majestatem swego przyjścia."

KATOLICKIE ROZUMIENIE DOGMATU O TRÓJCY ŚWIĘTEJ

Izraelskie rozumienie Boga było dynamiczne i funkcyjne, to znaczy Boga widziano w działaniu oraz pod kontem roli, jaką pełni wobec ludzi. Wyznanie wiary przybiera w Boga w Starym Testamencie dwie główne formy: wyliczenie Jego zbawczych czynów oraz Imiona Boże, przy czym imię w Biblii to sama natura i tożsamość.

Imiona Boże ze Starego Testamentu rozdzielono w Nowym między trzy Osoby Trójcy, nazywając Ojca Bogiem, Syna – Panem, a Ducha Świętym.

por. M. Wojciechowski „Biblijny pogląd na świat”

Z całej Biblii a szczególnie z NT wynika że: 
1. Ojciec daje nam Ducha przez Syna 
2.W Duchu przez Syna mamy dostęp do Ojca 

3. Spotykając Jezusa i Ducha Świętego spotykamy Boga

Samoudzielanie się Boga światu nazywane jest w swej pierwotności Ojcem, w swej zasadzie wkraczania w historię - Synem, a w swej zasadzie daru i jego osobowej recepcji ze strony człowieka - Duchem Świętym. Jezus jest Obecnością Bożą pośród nas, ale nie jest Ojcem ani Duchem, Duch Święty jest doświadczany jako samodarowanie się Boga, ale nie jest ani Ojcem , ani Synem.

Czesław S. Bartnik "Dogmatyka katolicka

Z Objawienie Bożego wynika, ze Ojciec, Syn, Duch święty – Trzej rzeczywiście odrębni – są jednym jedynym Bogiem. Na ich odrębność wskazują odróżniające Ich imiona. O Ich jedności świadczy wspólny udział w jednym i tym samym Bóstwie. Każda Osoba posiada w pełni jedną i tą samą naturę Boską.

Imię Ojciec wskazuje, że jest Bogiem od nikogo niepochodzącym. Imię Syn świadczy o Jego pochodzeniu od Ojca, chodzi tu o zrodzenie na sposób duchowo-umysłowy. Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, jako od jednej zasady przez jedno tchnienie, jest to pochodzenie przez czynność woli – na sposób miłości.

Czynnikiem konstytuującym Osoby są relacje, czyli wzajemne odniesienia Osób do siebie, mające źródło w pochodzeniu. Wyróżniamy cztery relacje: ojcostwo, synostwo, tchnienie czynne i tchnienie bierne, z których trzy pierwsze są osobami.

Z powodu jedności natury Ojciec jest cały w Synu, cały w Duchu; Syn jest cały w Ojcu, cały w Duchu; Duch jest cały w Ojcu, cały w Synu. Jest to wzajemne udzielanie się przez pochodzenie, oraz współprzenikanie.

Trójca Święta w Starym Testamencie

Bóg działa przez swoją Mądrość/Słowo i Ducha/Moc:

Ps 33:6 pau"(6)PAN stworzył niebo swym słowem, tchnieniem ust swych wszelką jego potęgę."

Mądrość i Duch to jakby „ręce” Boga, ale ponieważ w Bogu nie ma podziału, więc sam jest swoim Słowem i Duchem.

Na trzy hipostazy wskazuje użycie Imienia ELOHIM : forma liczby mnogiej na określenie jednego Boga. Wyraźnie widać to w pierwszym opisie stworzenia człowieka . Jeden Bóg używając liczby mnogiej do siebie samego: "Uczyńmy ludzi na obraz nasz, podobnych do nas".

Wewnętrzny dialog jednego Boga wskazuje na wielość Osób.

Duch w dziele stworzenia:

Rdz 1:2pau"A ziemia była zupełnym pustkowiem. Ciemność zalegała nad bezmiarem wód, a duch Boży unosił się nad wodami."
Ps 104:30 pau "Posyłasz swego ducha, a są stworzone. I odnawiasz oblicze ziemi."

Hi 33:4pau"Duch Boga mnie stworzył, ożywiło mnie tchnienie Wszechmocnego."

Jdt 16:14pau"Tobie niech służy całe Twe stworzenie, gdyż powiedziałeś - i stało się, posłałeś Twego ducha- i dokonało się. Nikt nie sprzeciwi się Twojemu głosowi."

Mdr 1:7pau"Duch Pański wypełnia wszechświat, wszystko ogarnia i rozróżnia dźwięki."

Duch przemienia serca:

2Sm 23:2pau"Duch PANA mówi przeze mnie, i Jego słowo jest na moich wargach."

1Sm 10:6pau"Wtedy duch PANA cię opanuje i wpadniesz w uniesienie jak tamci. Staniesz się innym człowiekiem."

Iz 11:2pau"Spocznie na nim duch PANA, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch znajomości i bojaźni PANA."

Mdr 1:6 pau "Duch mądrości jest przyjazny ludziom, ale nie daruje temu, kto bluźni ustami, gdyż Bóg przenika jego wnętrze, dokładnie zna jego serce i słyszy każde słowo."

Mdr 7:7 pau "Dlatego modliłem się i otrzymałem w darze roztropność, błagałem żarliwie i wstąpił we mnie duch mądrości."

Wylanie Ducha w czasach mesjańskich:

Iz 44:3pau"Bo wyleję wody na spieczoną ziemię i strumienie na ląd wyschnięty. Ducha mojego wyleję na twe potomstwo i moje błogosławieństwo na twoje dzieci."

Ez 36:27pau"Poślę do waszego wnętrza mojego Ducha i sprawię, że będziecie postępowali według moich nakazów i zachowywali moje prawo. Będziecie go przestrzegali."

Jl 3:1pau"A po tym wszystkim wyleję mojego Ducha na każde stworzenie. będą prorokować wasi synowie i wasze córki, starcy wasi będą mieli sny, a młodzieńcy - widzenia." 

Jl 3:2 pau "Także na sługi i służebnice w tych dniach wyleję mojego Ducha."

Boskie pochodzenie Mądrości, jej udział w stworzeniu i przemianie ludzi:

Prz 8:22-31 pau"(22)PAN stworzył mnie u początku swej drogi jako pierwsze ze swych dzieł w pradawnych czasach.(23)Zostałam ustanowiona przed wiekami, od początku, wraz z powstaniem ziemi.(24)Zostałam zrodzona, gdy nie było jeszcze morskich głębin,(25)Zanim były osadzone góry, przed pagórkami zostałam zrodzona,(26)gdy jeszcze nie uczynił ziemi ani pól, ani zalążków okręgu ziemi.(27)Byłam tam, kiedy ustanawiał niebiosa, gdy umacniał sklepienie nad otchłanią wód,(28)kiedy w górze osadzał chmury i wyznaczał źródła głębinom,(29)gdy wytyczał granice morzu, aby wody nie naruszyły Jego nakazu, kiedy umacniał fundamenty ziemi.(30)Trwałam wiernie u Jego boku, byłam Jego rozkoszą każdego dnia, cały czas tańcząc przed Nim,(31)pląsając na okręgu Jego ziemi. A w mojej rozkoszy mogą mieć udział synowie ludzcy."

Mdr 7:25-26 pau"(25)Ona jest tchnieniem potęgi samego Boga, przejrzystym strumieniem chwały Wszechmocnego, dlatego nic, co skażone, nie wedrze się do niej.(26)Jest odbiciem blasku wiecznego światła, lśniącym lustrem Bożej mocy, ikoną ukazującą Jego dobroć."

Syr 1:1-5 pau"(1)Wszelka mądrość pochodzi od Pana i pozostaje z Nim na wieki.(2)Piasek mórz, krople deszczu, i dni wieczności - kto może je policzyć?(3)Wysokość nieba, rozległość ziemi, otchłań i mądrość - kto może zbadać?(4)Pierwsza ze wszystkiego została stworzona mądrość i zdolność zrozumienia istnieje od wieków.(5)Źródłem mądrości jest słowo Pana na wysokościach, a jej drogami - odwieczne przykazania."

Syr 24:3-10 pau"(3)„Wyszłam z ust Najwyższego, jak mgła okryłam ziemię.(4)Zamieszkałam na wysokościach, a mój tron jest w kolumnie obłoku.(5)Sama otoczyłam okrąg nieba, przemierzyłam głębiny otchłani.(6)Zawładnęłam falami morza i całą ziemią, każdym narodem i ludem.(7)Wśród nich wszystkich szukałam miejsca spoczynku, w czyim dziedzictwie mogłabym zamieszkać.(8)Wtedy nakazał mi Stwórca wszystkiego, Ten, który mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie. I rzekł: «W Jakubie rozbij swój namiot, w Izraelu będzie twoje dziedzictwo».(9)Przed wiekami, na początku mnie stworzył, i już nigdy nie przestanę istnieć.(10)W świętym namiocie usługiwałam w Jego obecności i tak otrzymałam siedzibę na Syjonie."