31 maj 2010

W Święto Królowej Maryi w dniu 31 maja - ponawiamy poświęcenie się ludzkości Niepokalanemu Sercu Matki Bożej


"Po długiej tedy i dojrzałej rozwadze, mając to mocne przeświadczenie, że wielkie korzyści wynikną dla Kościoła, gdy ta niezbicie dowiedziona prawda zajaśnieje wszystkim, widocznie, niby pochodnia promienna, zatknięta na świeczniku - mocą Apostolskiej Naszej władzy ustanawiamy ś w i ę t o K r ó l o w e j M a r y i, które ma być obchodzone w całym świecie w dniu 31 maja. Nakazujemy również, aby tegoż dnia ponawiano poświęcenie się rodzaju ludzkiego nieskalanemu Sercu Panny Maryi. W nim bowiem leży nadzieja nadejścia lepszego wieku, tryumfu wiary i chrześcijańskiego pokoju.


 

Niech tedy wszyscy z większą jeszcze niż dotąd ufnością garną się do tronu miłosierdzia i łaski Królowej i Matki naszej, błagając o pomoc w nieszczęściach, o światło w ciemnościach, o pociechę w cierpieniach i smutkach; a nade wszystko niech się wyrwą z niewoli grzechów i służą z wdziękiem dziecięcej pobożności pod berłem tak wielkiej Matki! Niech tłumy wiernych cisną się do Jej świątyń, niech obchodzą Jej święta; niech Jej błagalna koronka będzie we wszystkich dłoniach i niech przeniknie do kościołów i chat, do szpitali i więzień, na drobne zebrania i masowe manifestacje wiernych, celem głoszenia Jej chwały! Niech Imię Maryi słodsze nad nektar i droższe od pereł będzie w najwyższym poszanowaniu; niechaj nikt na to Imię, okryte takim majestatem i zdobne macierzyńskim wdziękiem, nie miota jakichkolwiek przeklętych wyrazów, świadczących o wstrętnej duszy; i niech się nie waży mówić niczego, co by uwłaczało należnej Mu czci!


 

Niech każdy stara się według swego stanu wcielać usilnie i czujnie podniosłe cnoty najmilszej Matki Naszej, Królowej Niebieskiej w swe myśli i czyny! Albowiem, wtedy dopiero wszyscy prawdziwi chrześcijanie czcząc i naśladując taką Królową i Matkę poczują się niechybnie braćmi i zrażeni zawiścią, i żądza; zbytku postąpią w miłości społecznej, uznają prawa słabszych, pokochają pokój. Niech się więc nikt nie ma za dziecko Maryi godne Jej skorej i przemożnej opieki, kto nie okaże się za Jej wzorem sprawiedliwy, łagodny i czysty, dowodząc istotnie miłości bratniej nie w sporach i szkodach, ale w pomocy i pocieszę." Pius XII ENCYKLIKA "AD CAELI REGINAM"


AKT POŚWIĘCENIA CAŁEJ LUDZKOŚCI NIEPOKALANEMU SERCU MARYI,
PIUS XII, WATYKAN, 13 PAŹDZIERNIKA 1942
Królowo Różańca świętego, Wspomożycielko Wiernych, Ucieczko rodzaju ludzkiego, kornie upadamy przed Twoim tronem, pewni, że uprosimy miłosierdzie, otrzymamy łaskę oraz potrzebną pomoc i obronę w naszych nieszczęściach; otrzymamy nie dla naszych zasług, na które nie liczymy, ale dla niezmiernej dobroci Twego macierzyńskiego Serca. Tobie, Maryjo, Twemu Niepokalanemu Sercu oddajemy i poświęcamy w łączności z całym Kościołem świętym siebie i cały świat. O Matko miłosierdzia, wyproś nam u Boga pokój oraz łaski, które mogą nawrócić serca ludzkie, przygotować i utrwalić pokój, oparty na prawdzie, sprawiedliwości i miłości Chrystusowej. A jak Kościół i cały rodzaj ludzki został poświęcony Sercu Twojego Syna, tak i my poświęcamy się na zawsze Tobie i Twemu Sercu Niepokalanemu, Matko nasza i Królowo świata, aby miłość Twoja i opieka zapewniła zwycięstwo królestwa Bożego oraz by wszystkie narody, pojednane ze sobą i z Bogiem, Ciebie błogosławiły i wysławiały, wraz z Tobą śpiewały hymn miłości i wdzięczności Sercu Jezusowemu, w którym mogą znaleźć prawdę, życie i pokój. Amen.

29 maj 2010

144 tysiące.


Ap 7:3-4 Bp "'Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż popieczętujemy na czołach sługi Boga żywego'.(4) I USŁYSZAŁEM LICZBĘ PIECZĘTOWANYCH: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela:"

Ap 14:1-5 Bp "Potem ujrzałem: A oto Baranek stoi na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści cztery tysiące, MAJĄ IMIĘ JEGO I IMIĘ JEGO OJCA WYPISANE NA CZOŁACH.(2) I usłyszałem głos z nieba jakby szum wielkich wód i jakby huk potężnego gromu. A głos, który usłyszałem, (brzmiał) jak dźwięk harfiarzy grający na harfach.(3) I śpiewają jakby nową pieśń przed tronem i przed czterema Zwierzętami i przed Starcami; a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy wykupionych z ziemi.(4) TO CI, KTÓRZY Z KOBIETAMI SIĘ NIE SPLAMILI, bo są dziewicami; to oni właśnie towarzyszą Barankowi, dokądkolwiek idzie. Oni zostali WYKUPIENI SPOŚRÓD LUDZI NA PIERWOCINY dla Boga i dla Baranka,(5) a usta ich nigdy nie splamiły się kłamstwem: są nienaganni."


 

1.Torsamość 144tysiecy

Cechę charakterystyczną tej grupy poza pieczęcią na czole jest: czystość i fakt bycia pierwocinami.

Cudzołóstwo w Starym Testamencie to symbol bałwochwalstwa, więc tutaj "nie splamieni" to ci którzy nie uczestniczą w kulcie bestii (Ap 13).Stanowi to nawiązanie do Księgi Ezechiela :

Ez 9:4 BT "Pan rzekł do niego: Przejdź przez środek miasta, przez środek Jerozolimy i nakreśl ten znak TAW na czołach mężów, którzy wzdychają i biadają nad wszystkimi obrzydliwościami w niej popełnianymi.." (Taw ma w alfabecie staro hebrajskim kształt :T lub + ).

Opieczętowani pochodzą z dwunastu plemion Izraela i stanowią "pierwociny":

Jr 2:3 BT "Izrael jest świętością Pana, pierwszym plonem Jego zbiorów. Ci wszyscy, którzy go spożywają, stają się winni, spotka ich nieszczęście - wyrocznia Pana."

Skoro Apokalipsa jest pismem chrześcijańskim to musi tu chodzić o Nowy Izrael – Nowy Lud Boży:

1P 2:9 Bp "Wy natomiast jesteście 'plemieniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem odkupionym'. 'abyście głosili chwalebne dzieła' Tego, który powołał was z ciemności do swojego przedziwnego światła."

Liczba 144000 to 12 ×12×1000. Dwanaście w Ap to symbol Ludu Bożego :12 patriarchów, 12 apostołów (razem 24 starców), 12 gwiazd w koronie Niewiasty, 12 bram i fundamentów Jerozolimy. Pomnożone przez tysiąc oznacza pełną liczbę wybranych i zarazem wielka ich liczbę, oraz "Resztę" ludzkości( która nie ma na czole znamienia bestii):

Ap 6:11 Bp "I dano każdemu z nich białą szatę, i powiedziano im, by jeszcze przez krótki czas odpoczęli, AŻ DOPEŁNI SIĘ LICZBA ICH WSPÓŁSŁUG ORAZ BRACI, którzy, jak i oni, mają być zabici."

Ap 7:9 Bp "Potem ujrzałem: A oto wielki tłum, którego nikt nie mógł zliczyć, (ludzie) ze wszystkich narodów, pokoleń i ludów różnojęzycznych, stojący przed tronem i przed Barankiem, odziani w białe szaty, a palmy w ich ręku."

Ap 14:9-11 Bp "A inny, trzeci anioł, przyszedł za nimi, mówiąc donośnym głosem: 'Jeśli kto wielbi Bestię i obraz jej, i bierze sobie jej znamię na czoło lub rękę,(10) ten również będzie pił wino zapalczywości Boga, przygotowane, nie rozcieńczone w kielichu Jego gniewu, i będzie katowany ogniem i siarką wobec świętych aniołów i wobec Baranka.(11) A dym ich katuszy na wieki wieków unosi się w górę. I nie mają wytchnienia we dnie i w nocy czciciele Bestii i jej obrazu, i każdy, kto bierze znamię jej imienia'."


 

2.Pieczęc na czole

Porównując wersety Ap 7,4 i 14,1 (oraz Ap 3,12; 22,4) wskazuje że owa pieczęć to Imię Boga i Baranka. Św. Paweł utożsamia pieczęć z Duchem Świętym:

Ef 1:13 Bp "Dzięki Niemu i wy, usłyszawszy naukę o prawdzie, radosną nowinę o waszym zbawieniu, przyjęliście wiarę i zostaliście NAZNACZENI PIECZĘCIĄ DUCHA ŚWIĘTEGO - Obietnicy."

List do Rzymian natomiast wskazuje ,że pieczęć jest znakiem usprawiedliwienia :

Rz 4:11 Bp "Obrzezanie otrzymał potem jako znak - PIECZĘĆ STWIERDZAJĄCĄ USPRAWIEDLIWIENIE dzięki wierze, którą wyznawał jeszcze przed obrzezaniem. I tak stał się ojcem wszystkich wierzących - nie obrzezanych, by w ten sposób doznali usprawiedliwienia,"

Noszona na czole staje się znakiem zbawienia i przeznaczenia do kultu bożego:

Wj 13:16 BT "Będzie to dla ciebie znakiem na ręce i OZDOBĄ MIĘDZY OCZAMI przypominając, że Pan potężną ręką wywiódł nas z Egiptu."

Wj 28:36-38 BT "I zrobisz też diadem ze szczerego złota i wyryjesz na nim, jak się ryje na pieczęci: Poświęcony dla Pana.(37) I zwiążesz go sznurem z fioletowej purpury, tak żeby był na tiarze i żeby na przedniej stronie tiary był umieszczony.(38) I będzie on na czole Aarona, ponieważ Aaron poniesie uchybienia popełnione przy ofiarach, które będą składać Izraelici, i przy wszystkich świętych darach. A będzie na jego czole ciągle dla zjednania mu łaski w oczach Pana."

Zestawiając powyższe wiadomości dotyczące pieczęci tj.: kształt T, wypisane Imię, oraz znak usprawiedliwienia można wnioskować ,że pieczęć to chrzest:

Rz 6:4 Bp "Pogrzebano nas z Nim razem dzięki zanurzeniu w śmierci, dlatego abyśmy - wzorem Chrystusa zmartwychwstałego dzięki chwale Ojca - i my postępowali według zasad nowego życia."

Kol 2:12 Bp "Z Nim jesteście pogrzebani przez chrzest. Z Nim też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który wskrzesił Go z martwych."

Mt 28:19 Bp "Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody. Chrzcijcie je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego."


 

3. Czy tylko 144tys będzie w Niebie?

Ap 21:2-3 Bp "I Miasto Święte - Nowe Jeruzalem ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża.(3) I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: 'Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie BOGIEM Z NIMI."

Ap 21:22-27 Bp "A świątyni w nim dojrzałem, bo Pan, Bóg wszechrzeczy, jest jego świątynią i Baranek.(23) Miastu nie trzeba słońca ani księżyca, by mu świeciły, bo jasność Boża je oświetliła, a lampą jego - Baranek.(24) W jego świetle będą chodziły narody, a królowie ziemi wniosą do niego swój przepych.(25) Za dnia bramy jego nie będą zamknięte, bo już nie będzie tam nocy.(26) I przyniosą do niego przepych i skarby narodów.(27) A nic nieczystego do niego nie wejdzie, ani ten, co czyni ohydne rzeczy i popełnia kłamstwo, lecz tylko zapisani w księdze życia Baranka."

Ap 22:3-5 Bp "Nic godnego klątwy już odtąd nie będzie, a będzie w nim tron Boga i Baranka, słudzy zaś Jego będą cześć Mu oddawali.(4) Oglądać będą Jego oblicze, a imię Jego - na ich czołach.(5) I (odtąd) już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królowali na wieki wieków."

Mt 25:34 Bp "Wtedy król powie tym po prawej stronie: Chodźcie, błogosławieni mojego Ojca, weźcie w posiadanie królestwo przygotowane dla was od stworzenia świata."

J 14:2-3 Bp "W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było powiedziałbym wam o tym, bo idę przygotować wam miejsce.(3) A kiedy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i zabiorę was do siebie, abyście i wy tam byli, gdzie Ja jestem."

Ga 4:26 Bp "Jeruzalem zaś górne cieszy się wolnością. Ono to właśnie jest naszą matką."

1Tes 4:16-17 Bp "że na dany znak, na głos archanioła i dźwięk trąby Bożej, sam Pan zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi.(17) Następnie my, pozostawieni wśród żyjących, razem z nimi zostaniemy uniesieni w przestworza, na obłoki naprzeciwko Pana, i tak już na zawsze z Panem pozostaniemy."

Hbr 12:22 Bp "Wy jednak przystąpiliście do góry Syjonu i do miasta Boga żywego, do niebieskiej Jerozolimy i do wielkiej liczby aniołów, do uroczystego zebrania"

Hbr 13:14 Bp "Nie mamy przecież tutaj trwałego miasta, ale dążymy do tego, które nas czeka w przyszłości."

2P 3:11-14 Bp "Skoro to wszystko w ten sposób ma ulec zagładzie, to jak święcie i pobożnie powinniście żyć,(12) oczekując i przyspieszając przyjście dnia Pana, (dnia), w którym spłoną niebiosa rozżarzone ogniem i spalą się fundamenty świata!(13) Lecz my oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość, zgodnie z Jego obietnicą!(14) Toteż, umiłowani, oczekując tego, starajcie się gorliwie, aby On zastał was nieskalanych i bez zmazy w pokoju!"

W Niebie, przy Tronie w Nowej Jerozolimie będą wszyscy zbawieni, liczba 144tys oznacza "nieprzeliczony tłum".

Ci Opieczętowani znajdują się na ziemi i są to ludzie z każdego pokolenia jakie będzie żyło do Dnia Sądu. Są oni chronieni od "plag" ale nie od "ucisków". Prowadzą życie łaski, a zły może zabić tylko ich ciało. Dusza natomiast dołączą do wielkiego Tłumu w Niebie. Zauważmy, że Tum jest odziany na biało (Ap 7,9). Białą szatę otrzymują, jak wynika z Ap 6,11 dusze męczenników.

Jeszcze jeden szczegół 144 tys towarzyszy Barankowi na górze Syjon (Ap 14,1nn) otoczonej królestwem Bestii. Góra Syjon jest jakby twierdzą chroniąca Opieczętowanych od sił zła.

Orszak Baranka to "Tysiącletnie Królestwo" z Ap 20,4nn.

27 maj 2010

Apokalipsa – analiza struktury objawienia

Ostatnia księga Nowego testamentu składa się z dwóch części: siedmiu listów (rozd.:1-3) i serii wizji (rozdz.: 4-22). Wizje zawarte w drugiej części księgi można zebrać w pięć serii: trzy dotyczące historii zbawienie i dwie mówiące o plagach spadających na grzeszny świat.

Wizje dotyczące plag to "siedem trąb" (8,2 – 11,19) i "siedem czasz" (15,5 – 19,10), są paralelne, jak można się o tym przekonać porównując ich treść:


 

TRĄBA

CZASZA

Prolog:

Anioł z kadzielnicą, która jest modlitwami świętych

8,2-6

Siedmiu aniołów otrzymuje siedem czasz gniewu w świątyni

15,5-16,1

1.:

Ognisty grad na 1/3 ziemi

8,,7

"na ziemię" – bolesne wrzody

16,2

2.:

Ognista góra na 1/3 morza

8,8-9

"na morze" – woda zmienia się w krew

16,3

3.:

Gwiazda na 1/3 rzek

8,10-11

"na rzeki" – woda w krew

16,4-7

4.:

Porażenie 1/3 ciał niebieskich

8,12

"na słońce" – wielki upał

16,8-9

5.:

Dym i szarańcza z czeluści sprawiająca cierpienia ludziom

9,1-12

"na tron bestii" – ciemność i ból na ludzi

16,10-11

6.:

Uwolnienie armii nad Eufratem zabijającej 1/3 ludzi

9,13-21

"na Eufrat" – otwarcie drogi dla armii

16,12-16

7.:

"Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca",

poprzedzone kosmiczną katastrofą

11,15-19

"w powietrze" – sąd nad światem (kara na Babilon), kosmiczna katastrofa

16,17-19,10


 

Podobnie ma się sprawa wizji dotyczących historii, które są refleksjami nad trzema zasadniczymi tematami:

1.Pierwsze zwycięstwo Jezusa odniesione dzięki jego Wcieleniu i Passze.

2.Współistnienie królestwa Baranka i królestwa bestii, oraz prześladowanie wiernych.

3.Ostateczny Triumf w Paruzji.

W Apokalipsie wyróżnić można czy serie wizji dotyczących historii zbawienia :


 

I. Siedem pieczęci 4,1-8,1

ad.1 :

-Baranek – zwycięski lew z pokolenia Judy 5,9-14

ad.2 :5, 10

-"i uczyniłeś ich Bogu naszemu królestwem i kapłanami, a będą królować na ziemi", por.:6,11-14

-dusze męczenników pod ołtarzem :6,9-11

-144tys. opieczętowanych 7,1-8

ad.3:

-triumf wybranych 7,13-17


 

II. Niewiasta i smok (Baranek i bestia) 12,1-15,4

ad.1:

-Niewiasta rodząca Mesjasza i porażka smoka 12,1-18

ad.2:

-bestia z morze i bestia z ziemi 13,1-18

-Baranek i orszak 144tys 14,1-5

ad.3:

-Syn człowieczy z sierpem 14,14-20

-hymn zbawionych 15,1-4

III. Królestwo Słowa 19,11-22,5


 

ad.1:

- pierwsze zwycięstwo Słowa 19,11-20,3

ad.2:

-"tysiącletnie królestwo" 20,4-6

-armia Goga i Magoga 20,7-10

ad.3:

-Sąd 20,11-14

-Nowe Jeruzalem 21,1-22,5


 


 

Identyczna strukturę mają wizje zawarte w Księdze Daniela stanowiące refleksje nad historią Izraela od niewoli babilońskiej do królestwa Mesjasza. Również tutaj mamy do czynienia z trzema seriami wizji:

  1. Cztery bestie: Dn 7,1-14 (wyjaśnienie wizji w 7,15,28)

  1. Baran i kozioł: 8,3-12 (wyjaśnienie: 8,13-27)
  2. Siedemdziesiąt tygodni :9,25-27 (wyjaśnienie w rozdziale 11)

Rozpatrzmy układ wizji czterech bestii:

-Skrzydlaty lew : królestwo Babilońskie

-Niedźwiedź : królestwo Medyjskie

-Pantera :Presja

-Bestia z dziesięcioma rogami: królestwa hellenistyczne

-Mały róg: Antioch IV Epifanes

Następnie pojawia się wizja Dworu Niebieskiego i nastanie królestwa Syna Człowieczego:


 

Dn 7,9-10:

Patrzałem,

aż postawiono trony,

a Przedwieczny* zajął miejsce.

Szata Jego była biała jak śnieg,

a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny.

Tron Jego był z ognistych płomieni,

jego koła - płonący ogień.

Strumień ognia się rozlewał

i wypływał od Niego.

Tysiąc tysięcy służyło Mu,

a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy

stało przed Nim.

Sąd zasiadł

i otwarto księgi*.

Ap 4,2-3:

Doznałem natychmiast zachwycenia:

A oto w niebie stał tron

i na tronie [ktoś] zasiadał*.

A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika,

a tęcza* dokoła tronu - podobna z wyglądu do szmaragdu.


 


 

Dn 7,11-14

Z powodu* gwaru wielkich słów, jakie wypowiadał róg, patrzałem,

aż zabito bestię; ciało jej uległo zniszczeniu i wydano je na spalenie.

Także innym bestiom odebrano władzę,

ale ustalono okres trwania ich życia co do czasu i godziny.

Patrzałem w nocnych widzeniach:

a oto na obłokach nieba przybywa

jakby Syn Człowieczy*.

Podchodzi do Przedwiecznego

i wprowadzają Go przed Niego.

Powierzono Mu panowanie,

chwałę i władzę królewską,

a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki.

Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem,

które nie przeminie,

a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.


 


 

Ap 5,5-6:

Oto zwyciężył Lew z pokolenia Judy,

Odrośl Dawida*,

tak że otworzy księgę i siedem jej pieczęci».

I ujrzałem między tronem z czworgiem Zwierząt

a kręgiem Starców

stojącego Baranka jakby zabitego,

a miał siedem rogów i siedmioro oczu,

którymi jest siedem Duchów Boga wysłanych na całą ziemię


 

Apokalipsa jak widać z powyższego zestawienia zaczyna się w chwili gdy kończy się wizja Daniela.

Obie księgi powstały w identycznych okolicznościach: prześladowania przez wrogie imperia.

Pierwsi chrześcijanie jak i Żydzi myśleli, że przyjście Mesjasza spowoduje nastanie Mesjańskiego królestwa. Objawienie św. Jana wyjaśnię, że historia jest bardziej złożona : Pierwsze przyjście Jezusa było ustanowieniem Królestwa wśród prześladowań: Mt 5,10-12. Dopiero Paruzja będzie czasem ukazania się Królestwa w chwale:

Hbr 2:8-9 Bp "Skoro zatem poddał wszystko, nie zostawił niczego, co byłoby mu niepoddane. A przecież obecnie widzimy, że nie wszystko jest mu poddane.(9) Owym zaś 'niewiele mniejszym od aniołów' jest, jak widzimy, Jezus przez śmierć męczeńską 'chwałą i czcią uwieńczony', skoro z łaski Bożej za wszystkich umarł."

23 maj 2010

Archanioł Michał i smok

Ap 12:7   Bp   "Nastąpiła walka w niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie,"
Opis tej walki jest ponad czasowy:
Lk 10:18 Bp  „Rzekł im: - Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica.”

J 12:31 Bp  „Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie wyrzucony.”

Kimże jest ta, która świeci z wysoka? (Ap 12,1-5)


"Współcześni egzegeci zgodnie dopatrują się w tej niewieście wspólnoty Ludu Bożego, rodzącego w bólach zmartwychwstałego Mesjasza. Oprócz interpretacji zbiorowej, tekst ten sugeruje również interpretację indywidualną, gdy głosi: 'I porodziła Syna ? Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną' (Ap 12, 5). W ten sposób, poprzez nawiązanie do kwestii porodu, Niewiasta obleczona w słońce zostaje niejako utożsamiona z Maryją, niewiastą, która wydała na świat Mesjasza. Niewiasta-wspólnota opisana jest bowiem w słowach zbliżonych do opisu niewiasty-Matki Jezusa.

Przedstawiona jako matka niewiasta 'jest brzemienna i woła cierpiąc bóle i męki rodzenia' (Ap 12, 2). Słowa te nawiązują do Matki Jezusa stojącej obok krzyża (por. J 19, 25), gdzie z duszą, którą przenika miecz (por. Łk 2, 35), uczestniczy Ona w bólach rodzenia się wspólnoty uczniów. Pomimo cierpień jest 'obleczona w słońce', czyli nosi w sobie odblask Bożej chwały i stanowi 'wielki znak' oblubieńczej relacji Boga ze swym ludem. Obrazy te mogą być interpretowane jako wyraz miłości i troski Ojca, otaczającej Maryję łaską Chrystusową i blaskiem Ducha. Apokalipsa zachęca wreszcie w sposób szczególny do uznania eklezjalnego wymiaru osobowości Maryi: niewiasta obleczona w słońce jest obrazem świętości Kościoła, urzeczywistniającej się w pełni w Najświętszej Dziewicy na mocy szczególnej łaski" (Jan Paweł II).


 

Ap 12:1-5 BT "Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.(2) A jest brzemienna. I woła cierpiąc bóle i męki rodzenia [...] (5) I porodziła syna - mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało porwane jej Dziecię do Boga i do Jego tronu."

Pnp 6:10 BT "Kimże jest ta, która świeci z wysoka jak zorza, piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce, groźna jak zbrojne zastępy?"

Istnieje podwójna możliwość interpretacji Niewiasty z Ap 12. Jedna zbiorowa upatruje tu symbol Ludu Bożego, natomiast interpretacja indywidualna identyfikuje Niewiastę z Marią .

W Artykule tym przytoczę argumenty na poparcie tezy o tym, że wizja ta odnosi się do Matki Jezusa:

Mi 5:2 BT "Przeto [Pan] wyda ich aż do czasu, kiedy porodzi mająca porodzić. Wtedy reszta braci Jego powróci do synów Izraela."

Iz 7:14 BT "Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel."

Ga 4:4 BT "Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem,"

J 2:4 BT "Jezus Jej odpowiedział: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?"

J 19:26 BT "Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój."


 

Jednak najsilniejszym dowodem jest określenie kim jest Syn Niewiasty o którym wiadomo, że będzie "będzie pasł rózgą żelazną":

Ap 2:26-28 Bp "A zwycięzcy i temu, kto czynów mych strzeże do końca, dam władzę nad poganami,(27) a będzie ich pasł żelazną laską: jak naczynie gliniane będą rozbici(28) - jak i Ja to wziąłem od mego Ojca - i dam mu gwiazdę poranną."

Ap 19:13-15 Bp "Odziany jest w szatę we krwi skąpaną, a imię Jego nazwano: Słowo Boże.(14) Wojska, które są w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach, wszyscy (byli) odziani w biały bisior.(15) A z Jego ust wychodzi ostry miecz, aby nim uderzyć narody. On paść je będzie rózgą żelazną i On wyciska w tłoczni wino zapalczywego gniewu Boga, Władcy wszechrzeczy."

16 maj 2010

Analiza gramatyczna Łk 28,19-20

Przekłady katolickie w większości nie dokładnie tłumaczą ten fragment, używając czasu przyszłego zamiast teraźniejszego. Dala przykładu tłumaczenie wg Biblii poznańskiej:
Lk 22:19-20 Bp "Wziąwszy chleb, odmówił modlitwę dziękczynną, połamał go i podał im, mówiąc: - To jest ciało moje, które za was będzie wydane. To czyńcie na moją pamiątkę!(20) Tak samo po wieczerzy (wziął) kielich, mówiąc: - Ten kielich to Nowe Przymierze w mojej krwi, która za was będzie wylana."

Natomiast w wydaniach krytycznych tekstu greckiego mamy
Lk 22:19-20 Tisch "και λαβων αρτον ευχαριστησας εκλασεν και εδωκεν αυτοις λεγων τουτο εστιν το σωμα μου το υπερ υμων διδομενον τουτο ποιειτε εις εμην αναμνησιν(20) και το ποτηριον ωσαυτως μετα το δειπνησαι λεγων τουτο το ποτηριον η καινη διαθηκη εν τω αιματι μου το υπερ υμων εκχυννομενον
wydane (διδομενον): (dosłownie: DAJĄCE SIĘ)

wylana (εκχυννομενον): (dosłownie: WYLEWAJĄCY SIĘ)

Oba słowa to:
-imiesłów
-czas teraźniejszy niedokonany

-strona bierna

Bliższe oryginałowi są tłumaczenia Biblii Paulistów (katolicka), Warszawskiej i "Przekład dosłowny"(protestanckie)
Łk 22:19-20 pau "(19) Następnie wziął chleb, odmówił modlitwę dziękczynną, połamał i dał im, mówiąc: „To jest moje ciało, za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę”. (20) Podobnie po wieczerzy wziął kielich, mówiąc: „Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi, która jest wylewana za was."
Łk 22:19-20 bw "(19) I wziąwszy chleb, i podziękowawszy, łamał i dawał im, mówiąc: To jest ciało moje, które się za was daje; to czyńcie na pamiątkę moją. (20) Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich, to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was wylewa."
Łk 22:19-20 bpd "(19) Wziął też chleb, podziękował, złamał i dał im, mówiąc: To jest moje ciało, za was dawane; to czyńcie na moją pamiątkę. (20) Podobnie kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich, to Nowe Przymierze w mojej krwi za was przelewanej."

Użycie czasu teraźniejszego wskazuje dobitnie, że podczas Ostatniej Wieczerzy dokonało się rzeczywiste ofiarowanie Ciała i Krwi Jezusa.


KKK1365 Ponieważ Eucharystia jest pamiątką Paschy Chrystusa, jest ona także ofiarą. Charakter ofiarny ukazuje się już w słowach jej ustanowienia: "To jest Ciało moje, które za was będzie wydane" i "Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana" (Łk 22, 19-20). W Eucharystii Chrystus daje to samo ciało, które wydał za nas na krzyżu, tę samą krew, którą wylał "za wielu... na odpuszczenie grzechów" (Mt 26, 28).

Analiza gramatyczna Mt 16,19.


Mt 16:19 Bp "I tobie dam klucze królestwa niebieskiego i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie."

Mt 16:19 WHNU "δωσω σοι τας κλειδας της βασιλειας των ουρανων και ο εαν δησης επι της γης εσται
δεδεμενον εν τοις ουρανοις και ο εαν λυσης επι της γης εσται
λελυμενον εν τοις ουρανοις"


 

zwiążesz/rozwiążesz (δησης/ λυσης):

-tryb przypuszczający

-czas przeszły dokonany

-strona czynna


 

będzie (εσται):

- tryb orzekający

-czas przyszły


 

związane/rozwiązane (δεδεμενον/ λελυμενον)

-czas teraźniejszy dokonany

-strona bierna