Dlaczego Bóg pozwala na zło oraz cierpienie nie winnych na ziemi.

1. Bóg nie chce śmierci ani cierpienia swoich stworzeń.
Ez 18:23pau"Czy rzeczywiście pragnę śmierci bezbożnego - wyrocznia PANA BOGA? Czy raczej nie tego, by porzucił swoje grzeszne postępowanie i żył?"

2. Celem dla którego je dopuszcza jest to aby człowiek przez zasługę osiągną chwałę wieczną czyli widzenie Boga.
Hi 42, 5 - Dotąd Cię znałem ze słyszenia,teraz ujrzało Cię moje oko,

3. Bóg w Jezusie cierpi razem ze swoimi​ dziećmi.
Hbr 4,15 Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz poddanego próbie pod każdym względem podobnie [jak my] - z wyjątkiem grzechu.

Pytanie do pojmujących "materialnie" Tysiącletnie Królestwo.

Niektórzy Tysiącletnie panowanie Jezusa na ziemi opisane w 20. rozdziale Apokalipsy pojmują dosłownie. Jednak żeby znaleźć prawdziwy sens Pisma św. należy uwzględnić wszystkie "scenariusze" czasów ostatecznych opisanych w Biblii. Zastanówmy się nad "dostrojeniem" opisu z Apokalipsy św. Jana i "apokalipsy" z ewangelii św. Mateusza - szczególnie rozdział 25.

W Ap. 20. Tysiąclecie to czas między dwoma sądami.
Pierwszy:
Rev 20:4-5 pau "(4) Zobaczyłem też trony. Tym, którzy na nich zasiadali, dano władzę sądzenia. Ujrzałem również dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i słowa Bożego, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej obrazowi i nie przyjęli znaku na swoje czoło lub rękę. Ożyli oni i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat. (5) A pozostali zmarli nie ożyli, dopóki nie minęło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie."
Drugi:
Rev 20:11-15 pau "(11) Następnie zobaczyłem duży, biały tron i Tego, który na nim siedzi. Sprzed Jego oblicza uciekła ziemia i niebo, i nie znaleziono dla nich miejsca. (12) Ujrzałem też zmarłych: wielkich i małych, którzy stali przed tronem. Otwarto księgi. Otwarto również inną księgę, która jest księgą życia. Zmarli zostali osądzeni zgodnie z tym, co zostało zapisane w tych księgach na podstawie ich czynów.[...] (15) Jeśli ktoś nie znalazł się w księdze życia, ten został wrzucony do jeziora ognia."

U Mateusza mamy relacje tylko o jednym sądzie:
Mat 25:31-33 pau "(31) Kiedy Syn Człowieczy przyjdzie w swojej chwale wraz ze wszystkimi aniołami, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały. (32) Wówczas zgromadzą się przed Nim wszystkie narody. A On oddzieli jednych od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. (33) Owce postawi po swojej prawej stronie, a kozły po lewej."
Mat 25:46 pau "(46) I pójdą oni na wieczną mękę, a sprawiedliwi do życia wiecznego”.

PYTANIE:
1.Czy sąd z Mt 25,31-46 należy utożsamiać z Ap 20,4-5?
Nie ponieważ w Ap sądzeni są tylko sprawiedliwi/męczennicy.
2. A może z Ap 20,11-15?
Nie ponieważ w Mt nie ma mowy ani o ziemskim panowaniu Jezusa, ani o zmartwychwstaniu męczenników, oraz w Ap sędzią jest Bóg Ojciec, a w Mt Jezus.

Pytanie które postawiłem ma wykazać, że w Biblii nie mamy gotowych scenariuszy ostatnich dni, ale opisy które należy interpretować duchowo.
O znaczeniu Tysiąclecia pisałem TUTAJ.

Czy Męka Jezusa była konieczna?

Na czym polega istota odkupienia dokonanego przez Jezusa? Czy Jego Męka była "karą w zastępstwie" grzesznika?
A jaka jest istota grzechu? Czy polegała ona na konsumpcji owocu?
Istotą grzechu jest postawa: "NIE będę służył Bogu".
I odwrotnie istota odkupienia polega na tym, że Syn Boży przyjąwszy naturę ludzką okazał posłuszeństwo Ojcu: TAK.

A co z Krzyżem? Czy był tylko "przypadłością"?
Krzyż jest świadectwem:
1. Miłości Ojca dającego Swojego Syna
2. prawdziwości i całkowitości daru Syna Człowieczego dla Ojca
3. solidarności w Duchu Św. z wszelkim cierpieniem wszystkich ludzi. Duch tworząc wspólnotę człowieka z Jezusem nadaje sens jego istnieniu, a zwłaszcza cierpieniu. Sens polega na tym, że w łączności z Jezusem należny powierzyć siebie Ojcu, który daje dar Ducha czyli "Nowe Życie".

Krzyż nie wynika z jakiegoś "fatum". Powodem cierpień Jezusa byli (i są) konkretni wolni ludzie.
Co by było gdyby misja Jezusa "odniosła sukces": Kajfasz i Piłat (a z nimi Izrael i Rzym) uznali w Nim Pana i Zbawiciela?
Bóg nie chce cierpienia i śmierci, ale dopuszcza je jako konsekwencje wolnych wyborów ludzi (przyczyny stworzone), dając cierpiącym nadzieje na Nowe Życie w Synu i Duchu Św.

Wiara w nieśmiertelność duszy w 4. Księdze Machabejskiej

Nieznany Autor Czwartej Księgi Machabejskiej w swoim dziele snuje refleksję nad męczeństwem matki i jej siedmiu synów za czasów Antiocha IV Epifanesa, który chciał narzucić Żydom grecką religię. Szerzej tą historię opisują 1. i 2. Mach.
4 Mach została napisana w I wieku n.e. po grecku.
Interesująca jest ona ponieważ zawiera wyraźnie wiarę w nieśmiertelność duszy i jej  wieczną nagrodę lub karę. Dzięki temu stanowi ważne świadectwo rozwoju religii Izraela w czasach Jezusa.

Cytaty z 4Mach pochodzą z "Septuaginty" w przekładzie R. Popowskiego wyd. Vocatio 2014

14,6 Jak ręce i nogi poruszają się zgodnie z poleceniami duszy, tak ci świątobliwi młodzieńcy, pobudzani przez wiarę w nieśmiertelność duszy, godzili się iść na śmierć w obronie wiary.
16,25 (...) ci, którzy ze względu na Boga umierają, żyją dla Boga, tak jak żyją Abraham, Izaak, Jakub i wszyscy patriarchowie.
17,5(...) Teraz stoisz, dostojna ( Matka siedmiu braci), przed Bogiem, umieszczona na stałe razem z nimi ( tj. z synami) w niebie.
17,18 dzięki któremu stoją ( męczennicy) teraz przy tronie Boga i żyją w szczęśliwej wieczności.
18,5 A despota Antioch już za życia ukarany i po śmierci doznaje chłosty.
18,23 A Abramowi synowie już są przyłączeni razem ze zwycięską matką do chóru patriarchów, gdzie życie czyste i nieśmiertelne otrzymali od Boga.

Syn Boży a synowie Boży. Co ich odróżnia.

Jednym z "koronnych" argumentów za prawdziwością nauki o Trójcy Św. są słowa Jezusa:

J 10:30 pau "Ja i Ojciec jesteśmy jedno”.

Przeciwnicy nauki o Trójcy Św. maja tez swój "koronny argument":

J 17:22 bp "(22) Tę zaś chwałę, którą Mi dałeś, im przekazałem, aby byli jedno, jak my jedno [jesteśmy]."

Wyciągają oni z tego cytatu wniosek, że Syn jest stworzony skoro Jego jedność z Ojcem jest taka sama jak i innych "synów".

Jednak Nowy Testament, ucząc o uczestnictwie zbawionych w Naturze Bożej, rozróżnia ontologiczna inność Jezusa, od tych którzy otrzymali łaskę usynowienia, czyniącą ich "przybranymi dziećmi"

Gal 4:5 pau "(5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi [  υιοθεσιαν ] dziećmi."

Ef 1:5 pau "(5) On przeznaczył nas, abyśmy się stali Jego przybranymi[ υιοθεσιαν] dziećmi przez Jezusa Chrystusa. Takie było upodobanie Jego woli,"

Wyznanie wiary św. Atanazego wierszem.

Ktokolwiek szczerze pragnie dostać się do nieba,
Przede wszystkim mu wiary katolickiej trzeba,
Bo gdy jej nie zachowa ściśle i w całości,
Bez pochyby zatraci swą duszę w wieczności.

Wiara ta jedynego Boga w Trójcy głosi,
A Troistość w Jedności nad wszystko podnosi,
I ani mieszać osób pojedynczych będzie,
Ni przez rozdział istności w grubym zabrnie błędzie.

Inna bowiem osoba Ojca, inna Syna,
I Ducha też Świętego osoba jest inna,
Lecz Ojca, Syna, Ducha, jedna boskość cała,
I odwieczny majestat i równa jest chwała.

Jaki Ojciec, Syn taki i taki Duch Święty,
Żaden z nich nie stworzony, każdy niepojęty,
Niczem nieogarniony, obecnym jest wszędzie,
I jak nie miał początku, końca mieć nie będzie.

Przecież nie trzej wieczyści, nie trzej niestworzeni,
Ani trzej nie znający czasu ni przestrzeni,
Lecz Jeden Wiekuisty, Jeden Niestworzony
I Jeden tylko niczem jest Nieograniczony!

Wszechmoc w Ojcu i w Duchu Świętym jest i w Synie
Wszakże nie trzej Wszechmocni lecz jeden jedynie.
Bogiem czcimy Cię Ojcze, Synu, Duchu Ciebie,
Ależ nie trzy są Bogi, Tyś jedyny w niebie!

Panem Ojciec, Syn Panem i Duch Panem zwany,
Przecież Jeden tylko Pan a nie trzy są Pany!
Bo choć każdą z tych osób wielbim Panem, Bogiem,
To trzech Bogów lub Panów znać jest błędem srogim.

Nikt Ojca przedwiecznego, co włada na niebie,
Nie zdziałał, ani stworzył, ani wydał z siebie.
Syn nie zdziałan, nie stworzon, sam Ojciec go rodzi,
Duch zarówno od Ojca i Syna pochodzi
Więc nie zdziałan, nie stworzon, ani też zrodzony,
Lecz owem pochodzeniem uosobistniony.

Jeden zatem jest Ojciec a nie trzej Ojcowie,
Nie masz trzech Synów, tylko jeden tak się zowie;
Jeden też i Duch Święty, nie w liczbie troistej! –
Świeci więc jako słońce dogmat oczywisty:
Że w uwielbionej wszędzie Trójcy Przenajświętszej
Nikt pierwszy lub pośledni, nikt niższy lub świętszy,
Lecz wszyscy trzej i każdy we własnej osobie
Są, jak równie przedwieczni we wszem równi sobie.

A zatem pod utratą szczęśliwej wieczności
Jedność w Trójcy, a Trójcę mamy czcić w jedności.
Wszakże by pożądane osiągnąć zbawienie
Oraz wierzyć w Jezusa Chrystusa wcielenie
Gdyż katolickiej wiary dogmat niewątpliwy:
Że Syn Boży: Bóg oraz i człowiek prawdziwy.
Bóg: z istności Ojcowskiej przedwiecznie zrodzony,
Człowiek: z istności matki w czasie utworzony. –
Bóg doskonały, ludzkość też w nim doskonała:
Z duszy rozumnej złożon i z ludzkiego ciała. –
Równy Ojcu boskością, ale człowieczeństwem
Niższy, oddaje Ojcu korny hołd z pierwszeństwem.
A chociaż Bóg, a człowiek, jak był Adam w Eden
Nie dwaj przecież Chrystusy, ale Chrystus jeden!
Jeden zaś nie zwróceniem ku ciału Boskości,
Lecz z wzniesieniem do Bóstwa ułomnej ludzkości –
I nie są w nim zmieszane te natury obie,
Lecz skojarzone w jednej mistycznej osobie –
Bo jak każdy człowiek jest duszą i ciałem,
Tak Chrystus jest człowiekiem z Bóstwem doskonałem.
– On-to dla nas umęczon, zwiedził piekieł kraje,
Dnia trzeciego moc śmierci krusząc zmartwychwstaje,
I wstąpił na niebiosa, siedzi na prawicy
Ojca Wszechmogącego przedwiecznej stolicy,
Skąd przyjdzie kiedyś sądzić umarłe i żywe,
A wszyscy ludzie na to przyjście tak straszliwe
W swych ciałach z grobowego powstaną ukrycia,
Aby z czynów całego zdać mu sprawę życia;
Dobrzy będą posiadać Boga nieskończenie,
Złych ogarną wieczyście piekielne płomienie! –

– Tak uczy wiara, a kto się jej stale
Nie trzyma, ten zbawionym nie może być wcale.

Maurycy hr. Dzieduszycki.

Ta modlitwa została udostępniona przez Modlitewnik wykonany przez MB4ANDROID na androida.
https://play.google.com/store/apps/details?id=pl.mb.modlitewnik

Maryja Pośredniczką łask.

Maryję należy uważać za Pierwszą Osobę stworzoną, jej wyjątkowa pozycja wynika z obdarzenia pełnią łaski, bycia Matką Pana, oraz pierwszą wierzącą .
Jako pierwsza po Bogu Osoba znajduje się w wyjątkowej  podwójnej  relacji :
Względem Trójcy świętej jest : Służebnicą Ojca, Matką Syna Bożego, napełniona Duchem Świętym.
Względem stworzeń jest Matką Kościoła i nową Ewą.
Jest więc Wszechmocą błagającą wyjednującą wszelkie łaski, Maryja jest po Bogu pierwszą osobową przyczyną odrodzenia grzesznej ludzkości, czyniąc z Niej Matką w porządku łaski, Szafarką łask.