6 wrz 2017

Zadośćuczynienie.

1. Człowiek został stworzony w takim stanie, że łaska stanowi dopełnienie jego natury czyniąc go zdolnym do dania chwały Bogu.
2. Grzech poddał człowieka prawu śmierci, czyli rozpadu jego bytu z powodu braku możliwości osiągnięcia swojego celu czyli dania chwały Bogu.
3. W Jezusie dzięki uni hipostatycznej natura ludzka odzyskała swoją pełnię. Jezus jednak dobrowolnie poddał się prawu śmierci w celu uzdrowienia swoich braci.
4. Zadośćuczynienie Jezusa polega na Jego uwielbieniu i posłuszeństwo Ojca w dobrowolnym przyjęciu cierpienia i śmierci.
5. Śmierć i cierpienie stały się środkiem zbawienie dzięki posłuszeństwa Jezusa wobec Ojca.
6. Śmierć dobrowolnie przyjęta stała się ofiarą chwały.
7. Ojciec został przejechany nie śmiercią i cierpieniem samym w sobie , ale posłuszeństwem Syna okazanym przez przyjęcie śmierci i cierpienia.
8. W ten sposób to co oddalało od Boga , czyli śmierć, zostało pokonane w samym centrum . Dlatego człowiek odzyskał pełnię życia.

Rz 5:12-19 pau "(12) Dlatego, jak przez jednego człowieka przyszedł na świat grzech, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, gdyż wszyscy zgrzeszyli.... (13) Grzech bowiem był na świecie już przed Prawem, ale grzech nie może obciążać, gdy nie ma Prawa. (14) A śmierć zapanowała przecież od Adama do Mojżesza również nad tymi, którzy nie popełnili grzechu podobnego do grzechu Adama. On jest obrazem Tego, który miał przyjść. (15) Inaczej jednak ma się rzecz z łaską niż z upadkiem. Bo jeśli w następstwie upadku jednego człowieka umarło wielu, to w o wiele większym stopniu łaska Boga i dar jednego człowieka, Jezusa Chrystusa, spłynęły na wielu. (16) Inaczej też przedstawia się działanie łaski niż grzechu popełnionego przez jednego człowieka. Bo jeśli wyrok zapadł z powodu jednego upadku, to łaska przyniosła usprawiedliwienie z wielu upadków. (17) I jeśli przez upadek jednego człowieka, z jego powodu zapanowała śmierć, to tym bardziej ci, którzy dostąpili ogromu łaski i daru usprawiedliwienia, zapanują jako żyjący, dzięki jednemu, Jezusowi Chrystusowi. (18) A zatem, jak z powodu występku jednego człowieka wyrok potępiający dotknął wszystkich ludzi, tak też z powodu jednego czynu usprawiedliwiającego do wszystkich ludzi przyszło usprawiedliwienie dające życie. (19) Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo jednego wielu stanie się sprawiedliwymi."
Rz 6:4 pau "(4) Przez chrzest zostaliśmy pogrzebani razem z Nim w śmierci po to, aby wejść w nowe życie, tak jak Chrystus został wskrzeszony z martwych dla chwały Ojca."
Rz 6:10-11 pau "(10) Jego śmierć była śmiercią dla grzechu raz na zawsze, Jego życie natomiast jest życiem dla Boga. (11) Tak i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, żyjących zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie."
Flp 2:6-9 pau "(6) On, mając naturę Boga, nie uznał za stosowne korzystać ze swojej równości z Bogiem, (7) lecz ogołocił siebie samego, przyjmując naturę sługi i stając się podobnym do ludzi. A z zewnętrznego wyglądu uznany za człowieka, (8) uniżył siebie samego, stając się posłusznym aż do śmierci, i to śmierci na krzyżu. (9) Dlatego Bóg Go wywyższył i obdarzył Go imieniem, które jest ponad wszelkie imię,"
Hbr 5:7-9 pau "(7) On to podczas swego ziemskiego życia, z wielkim wołaniem i łzami zanosił błagania i prośby do Tego, który mógł Go ocalić od śmierci. I został wysłuchany dzięki swej uległości! (8) Chociaż był Synem, przez cierpienia nauczył się posłuszeństwa. (9) Tak udoskonalony, stał się przyczyną wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy są Mu posłuszni."
Hbr 10:5-7 pau "(5) Toteż, przychodząc na świat, Chrystus mówi: Ofiary i daru nie chciałeś, ale przygotowałeś Mi ciało. (6) Nie podobały się Tobie całopalenia ani ofiary za grzechy. (7) Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę! W zwoju księgi napisano o Mnie: Chcę wypełniać Twoją wolę, Boże."
1P 2:21-25 pau "(21) Do tego bowiem zostaliście powołani! Chrystus również za was cierpiał i zostawił wam przykład, abyście szli Jego śladami. (22) On nie popełnił grzechu ani na Jego ustach nie było fałszu. (23) Gdy Go znieważano, nie odpłacał zniewagami. Gdy cierpiał, nie odgrażał się, ale oddał sprawę w ręce sprawiedliwego Sędziego. (24) W swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo krzyża, abyśmy zerwali z grzechem i żyli sprawiedliwie. Zostaliście bowiem uzdrowieni przez Jego rany! (25) Byliście jak zbłąkane owce, ale nawróciliście się do waszego pasterza i stróża waszych dusz."

27 sie 2017

Biblia i Kościół.

Według opinii niektórych Biblia
1. tworzy Kościół
2. sądzi Kościół
 Z takiego założenia wynika ,że uważają oni że Biblia egzystencjalne i historycznie poprzedza Kościół. Myśl taka mogła powstać w ahistorycznym myśleniu typowemu dla schyłku średniowiecza.

 Jednak teza taka załamuje się jeśli uwzględnia się historię objawienia. Jedynym źródłem objawienia były: Życie, nauczania i cuda Jezusa oraz specjalne światło Ducha Św. dostępne pierwszym świadkom. Działalność Jezusa i łaska Ducha zainaugurowały Kościół w Dzień Zielonych Swiątek 33(?)roku A.D.. Pierwotny Kościół składał się z 120 wiernych z 12 Apostołami na czele z Piotrem. Mimo takich skromnych rozmiarów był już powszechny - przemawiał wszystkimi językami.

 Pisma natchnione powstawały powstawały później. Przyjmuje się, że Nowy Testament powstał w latach 50 do 100/150. Nie były to wtedy jedyne pisma pisma. Kościół aprobował tylko te które pochodziły "od Apostołów" (nie chodziło tu jedynie o autorstwo, ale przede wszystkim o zgodność z nauką apostolską.).
Proces ten zakończył się w IV w na synodach w Kartaginie i Hipponie, zatwierdzonych później przez Rzym.

 Ad 1. Jest oczywiste, że to Kościół - natchnieni Duchem Św. ludzie Kościoła spisali Nowy Testament. Biblia podobnie jak np. sakramenty jest ELEMENTEM Kościoła...
 Ad 2. ... i tylko Kościół może autorytatywnie orzekać o znaczeniu Pisma, a czyni to dzięki Tradycji: czyli wszystkiego co tworzy Kościół. Pismo Święte jest przecież utrwalona na piśmie pierwotną Tradycją

24 lip 2017

Historia zbawienia jako objawienie Trójcy Świętej.

Ga 4:4-6 pau "(4) Gdy jednak wypełnił się czas, Bóg wysłał swego Syna zrodzonego z kobiety, narodzonego w czasach Prawa, (5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi dziećmi. (6) A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!”.
Rz 5:1-5 pau "(1) Jako usprawiedliwieni dzięki wierze, zachowujemy pokój z Bogiem przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa. (2) Przez Niego dostąpiliśmy łaski, w której trwamy, chlubiąc się nadzieją chwały Bożej. […](5)A nadzieja nie może zawieść, ponieważ miłość Boga wypełniła nasze serca przez Ducha Świętego, który jest nam dany."
Rz 8:1-17 pau "(1) Oto teraz nie ma wyroku potępiającego dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, (2) gdyż prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolniło cię od prawa grzechu i śmierci. (3) Co było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, tego dokonał Bóg, posyłając swego Syna w ciele podobnym do ciała grzesznego. W tym ciele potępił On grzech, (4) aby nakaz Prawa wypełnił się w nas, którzy nie postępujemy według ciała, ale według Ducha. […]Wy jednak nie jesteście w ciele, ale w Duchu, skoro Duch Boga w was mieszka. Jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, to nie należy do Niego. (10) Lecz jeśli Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest śmiertelne z powodu grzechu, Duch daje życie dzięki usprawiedliwieniu. (11) Jeśli więc mieszka w was Duch Tego, który wskrzesił Jezusa z martwych, to Ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi wasze śmiertelne ciała dzięki mieszkającemu w was Jego Duchowi. […]Ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. (15) Nie przyjęliście przecież ducha niewoli, aby trwać w lęku, ale przyjęliście Ducha, który czyni was dziećmi. W Nim wołamy: Abba, Ojcze! (16) Właśnie ten Duch zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga. (17) A jeśli jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa, o ile razem z Nim cierpimy, abyśmy też wraz z Nim doznawali.
Ef 1:3-14 pau "(3) Niech będzie błogosławiony Bóg, Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa! On udzielił nam z wyżyn niebieskich wszelkiego błogosławieństwa duchowego w Chrystusie. (4) On wybrał nas w Nim przed stworzeniem świata, abyśmy byli przed Nim święci i nieskalani w miłości. (5) On przeznaczył nas, abyśmy się stali Jego przybranymi dziećmi przez Jezusa Chrystusa. Takie było upodobanie Jego woli, […](13) W Nim także wy usłyszeliście słowo prawdy, Ewangelię o waszym zbawieniu. W Nim uwierzyliście i zostaliście naznaczeni pieczęcią, Świętym Duchem obietnicy, (14) Duchem, który jest poręczycielem naszego dziedzictwa, odkupienia tych, których On nabył, aby był uwielbiony Jego majestat.
Ef 2:19-22 pau "(19) Tak więc nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale współobywatelami na równi ze świętymi i domownikami Boga. (20) Jesteście zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, a kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. (21) W Nim złączona cała budowla wzrasta, aby stać się świętą w Panu świątynią. (22) W Nim także wy wspólnie budujecie, aby być mieszkaniem Boga w Duchu."
Tt 3:4-6 pau "(4) A oto objawiła się dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela. (5) On zbawił nas nie dzięki sprawiedliwym czynom, które spełniliśmy, lecz ze względu na swe miłosierdzie. Stało się to przez odradzającą i odnawiającą kąpiel w Duchu Świętym. (6) Wylał Go na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela,"
1P 1:2 pau "(2) Bóg Ojciec wybrał was zgodnie ze swym odwiecznym postanowieniem, a Duch uświęcił, abyście byli posłuszni i zostali pokropieni krwią Jezusa Chrystusa. Niech Bóg udzieli wam obficie łaski i pokoju!"

Ojciec przejednany ofiarą Swojego Syna udziela „usynowienia” w Duchu.
Dzięki Duchowi, który objawia Syna, mamy dostęp do Ojca.
Bóg , mieszkający w „niedostępnej światłości” objawił się w historii w osobie Syna i udziela się w sercu człowieka przez dar Ducha.

Człowiek może osiągnąć pełnię życia w Bogu tylko w zjednoczeniu z Jezusem, mocą Ducha Św.

18 cze 2017

Czy Bóg chce śmierci i cierpienia swoich stworzeń?

Opowiadanie o pierwszych ludziach w Edenie informuje że człowiek , a z nim całe stworzenie zostało uczynione aby doświadczać dobroci Ojca:
Mdr 2:23-24 bp "(23) Bóg bowiem stworzył człowieka dla nieśmiertelności i uczynił go na podobieństwo swej własnej istoty. (24) Ale przez zazdrość diabła śmierć przyszła na ziemię, a doświadczą jej ci, którzy są z nim związani."
Przyczyna zła w świecie jest to, że stworzenia rozumne chciały znaleźć swój cel niezależnie od woli Boga.

 Istnienie świata i wszystkich poszczególnych rzeczy jest objawianiem głębokiej dobroci Boga . Rzeczy są w swej rzeczywistości (istnienie) i w swej istocie same w sobie dobre (por . Rdz 1,31) . Zło moralne nie jest stworzoną substancją i w konsekwencji nie jest przejawem jakiejś ciemnej strony istniejącej w Bogu albo złej boskiej Zasady . Zła nie można mieszać z przygodnością i skończonością stworzeń, nie wynika ono też z nich z konieczności . Zło moralne może powstać tylko przez odwrócenie się stworzonej wolnej woli od Boga będącego jej celem . Powstaje jednak nie jako stworzona rzeczywistość, lecz polega na odwróceniu się woli od dobra stanowiącego jej cel i przejawia się w zawiłych powiązaniach i rozgałęzieniach zła fizycznego . 
Gerhard Ludwig Müller "Dogmatyka katolicka" str. 207
Zło fizyczne jest wynikiem działania przyczyn drugorzędnych to znaczy.: że stworzenia są przyczynami dla innych stworzeń. Zło moralne jest skutkiem złego użycia wolności przez stworzone byty rozumne. Zło nie jest chciane przez Boga , a jedynie dopuszczane.
Cierpienie istot rozumnych jest wynikiem nie posiadania przez nie doskonałego poznania Boga, oraz niedoskonałej miłości. Cierpienie Hioba "kończy się" w chwili objawienia Boga i zapewne skierowanie ku Bogu miłości.
Hi 42:5 pau "Znałem Cię dotąd jedynie ze słyszenia, teraz zobaczyłem Cię na własne oczy."
Poznanie Boga skutkuje tym, że wzrasta miłość woli.

Czy Bóg mógł nakazać takie czyny?

W Księdze Samuela mamy takie opowiadanie:
1Sm 15:1-3 pau "(1) Pewnego razu Samuel powiedział do Saula: „PAN mnie posłał, abym cię namaścił na króla nad Jego ludem, Izraelem. Posłuchaj tego, co PAN ma ci dziś do powiedzenia! (2) Tak mówi PAN Zastępów: «Pamiętam to, co zrobili Amalekici Izraelowi, kiedy wychodził z Egiptu, jak zastąpili mu drogę. (3) Teraz więc wyrusz i uderz na Amalekitów! Wyniszczysz całkowicie wszystko, co do nich należy, i zabijesz bez litości mężczyzn i kobiety, młodzież i niemowlęta, woły i owce, wielbłądy i osły»”.

Czy dobry Bóg mógłby nakazać zabijanie niewinnych? Przecież w innym miejscy Pisma Św. czytamy:
Ez 18:23 pau "Czy rzeczywiście pragnę śmierci bezbożnego - wyrocznia PANA BOGA? Czy raczej nie tego, by porzucił swoje grzeszne postępowanie i żył?"
Pwt 24:16 bp "Ojcowie nie będą pozbawieni życia za [grzechy] synów, a synowie nie będą pozbawieni życia za [grzechy] ojców; każdy poniesie śmierć za własny grzech."

Moim zdaniem w opowiadaniu nie chodzi o to że Bóg nakazał zemstę na Amelekitów, ale raczej na logikę rozumowania starożytnych Izraelitów - logikę naznaczona "zatwardziałością serca" (por Mt 19:8):
1. Izrael jest Ludem Bożym
więc
2. Zamach na Izraela jest zamachem na samego Boga
więc:
3. Agresor zasługuje na całkowitą zagładę
W Starym Testamencie Objawienie jest progresywne i wieki zajęło to aby uświadomiono sobie, że Bóg pragnie dobra i nawrócenia, a nie zniszczenia.

21 maj 2017

"Jako My jedno jesteśmy" - powołanie chrześcijanina.

J 10:30 bp "Ja i Ojciec jedno jesteśmy!"
Cytat ten mówiący o jedności Osób Trójcy często jest „neutralizowany” przez przeciwników dogmatu Trynitarnego słowami Jezusa:
J 17:22 bp "Tę zaś chwałę, którą Mi dałeś, im przekazałem, aby byli jedno, jak my jedno [jesteśmy]."

Oba cytaty dotyczą jednak innych rzeczywistości. J 17,22 mówi o powołaniu człowieka do udziału w życiu Trójcy Świętej. Osoby Boskie są Jedno dzięki jednej Naturze Boskiej, natomiast zbawieni staną się uczestnikami Bożej natury dzięki Duchowi „usynowienia”(przybranego synostwa).
2P 1:4 bp "Dzięki nim dane nam zostały cenne i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami Bożej natury,[…].
Rz 8:15 bp "(15) Nie otrzymaliście przecież ducha niosącego niewolę, która by znów miała rodzić strach, lecz otrzymaliście Ducha dającego synostwo, dzięki czemu możemy wołać: Abba! Ojcze!"
Gal 4:5 pau "(5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi [ υιοθεσιαν ] dziećmi."Ef 1:5 pau "(5) On przeznaczył nas, abyśmy się stali Jego przybranymi dziećmi przez Jezusa Chrystusa. Takie było upodobanie Jego woli,"

Skoro dzięki Jezusowi stajemy się przybranymi dziećmi Boga to Jezus musi być Synem naturalnym.

Czy w Nowym Testamencie dozwolona jest obrona konieczna?

Mat 5:21-22 bp "(21) Słyszeliście, że powiedziano praojcom: "Nie będziesz zabijał", a kto by zabił winien będzie sądu. (22) A Ja wam powiadam: Każdy, kto gniewa się na swego brata, będzie winien sądu. A kto powie swemu bratu: głupcze, będzie winien Najwyższej Rady. A kto powie: bezbożniku, będzie winien piekła ognistego."

Wielu źle interpretuje tę naukę - rozciągając jej zakres na obronę konieczną , w rzeczywistości jest to nauka o rezygnacji z zemsty:
Rz 13:4 bp "Jest ona bowiem sługą Boga dla twego dobra. A jeśli popełniasz zło, lękaj się, bo nie na próżno nosi ona miecz. Jest bowiem sługą Boga wymierzającego karę temu, kto źle czyni."

1P 2:14 bp "(14) czy to namiestnikom, którzy z jego [tj: króla] polecenia karzą złoczyńców i udzielają pochwały dobrym."