24 lip 2016

Chrystus „Omegalny”


Dla Teilhard’a Chrystus Omegalny to zakończenie aktu stworzenia w jego jednorazowości obejmującej całą historię stworzenia: creatio continua.
Autor jednak nie bierze pod uwagę że Wcielenie, Śmierć i Wywyższenie Jezusa oraz zesłanie Ducha stanowi apogeum historii i stworzenia: Gal 4:4-6 pau "(4) Gdy jednak wypełnił się czas, Bóg wysłał swego Syna zrodzonego z kobiety, narodzonego w czasach Prawa, (5) aby uwolnić tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy się stali przybranymi dziećmi. (6) A ponieważ jesteście synami, Bóg wysłał do naszych serc Ducha swego Syna, który woła: „Abba, Ojcze!". Wydarzenie to chociaż zaistniało w konkretnym miejscu i czasie, przekraczają ten czas i miejsce, obejmując swoim wpływem wszystkie czasy (przeszłość i przyszłość) i miejsca (wszechświat): Ap 22:13 bp "Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec." Ap 5:6 bp "I ujrzałem między tronem z czworgiem Zwierząt a kręgiem Starców stojącego Baranka jakby zabitego. A miał siedem rogów i siedem oczu, to jest siedem Duchów Boga wysłanych na całą ziemię."

To, że posłanie Jezusa i Ducha jest zasadą zbawienia dla ludzi, żyjących w Jego czasach i w przyszłym okresie jest oczywiste. Mniej jasne jest, jak zbawienie w Chrystusie dosięga ludzi, którzy Go poprzedzali lub są oddzieleni od Jego orędzia niepokonalną przeszkodą. Wiadomo, że w czasach Starego Przymierza żyli świeci ludzie. Również święci pochodzili z „Narodów”: Noe, Melchizedek, Hiob, Danel (wspomniany u Ez). Oni również osiągleli zbawienie dzięki łasce Jezus, oczym w obrazowy sposób mówi artykuł o wstąpieniu Jezusa do Otchłani Ojców: Heb 11:39-40 pau "(39) A jednak ci wszyscy, choć przez wiarę otrzymali świadectwo, nie doczekali spełnienia obietnicy. (40) Bóg bowiem ze względu na nas przygotował coś wspanialszego, ażeby bez nas nie osiągnęli oni celu!" 1P 3:19 pau "(19) Jego mocą poszedł również, aby ogłosić naukę uwięzionym duchom,"