10 mar 2010

Nawrócenie – jako zbawczy uczynek.


Wyraz tłumaczony zwykle jako nawrócenie μετανοια oznacza dosłownie: zastanowienie się po fakcie, zmianę myśli, odwrócenie myśli; stąd mamy żal, skruchę, nawracanie się.


 

Lk 5:32 Bp "Nie przyszedłem wzywać do nawrócenia sprawiedliwych, tylko grzeszników."

Dz 26:20 Bp "Najpierw więc nawoływałem do pokuty mieszkańców Damaszku, a potem Jerozolimy i całej Judei, a także pogan, by się nawrócili do Boga, spełniając uczynki pokutne."

Rz 2:4 Bp "Albo może śmiesz lekceważyć nieprzebraną Jego dobroć, spokój i cierpliwość, nie zdając sobie sprawy, że dobroć Boga chce cię doprowadzić do zmiany postępowania?"

2Kor 7:9-10 Bp "to obecnie się raduję. Nie z tego, że zasmuciliście się, lecz z tego, że smutek skłonił was do zmiany usposobienia. Znieśliście ten smutek po Bożemu i dlatego nie wyrządziliśmy wam żadnej szkody.(10) Smutek bowiem, znoszony po Bożemu, dokonuje zbawiennej zmiany usposobienia, czego się nigdy nie żałuje. Natomiast światowy smutek powoduje śmierć."

2Tm 2:25 Bp "Powinien łagodnie przekonywać przeciwników, bo może Bóg da im kiedyś nawrócenie i poznają prawdę,"

Hbr 6:1 Bp "Stąd też, pomijając podstawy nauki o Chrystusie, przystąpmy do spraw poważniejszych, byśmy nie zakładali od nowa fundamentu, (którym jest) zerwanie z uczynkami martwymi, wiara w Boga,"

2P 3:9 Bp "Nie odwleka Pan ogłoszonej obietnicy - choć niektórzy sądzą, że odwleka - lecz jest dla was wspaniałomyślny, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do nawrócenia."


 

Bez wątpienia nawrócenie jest dziełem łaski, ale wymaga też czynu ze strony człowieka.

Lk 15:7 Bp "Powiadam wam, że w niebie więcej będzie radości z jednego grzesznika, który się nawraca, aniżeli z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia."

Wers ten jest wstępem do dwóch następujących po sobie przypowieści:

O kobiecie szukającej drachmy Łk 15,8-10

I o synu marnotrawnym Łk 15,11-32

Pierwsza jest alegoria o Bogu poszukującym grzesznika, natomiast druga powiada o grzeszniku, który po zastanowieniu się postanawia wrócić do domu i wyrazić żal.