18 sty 2010

Wyznanie Sołowjowa przesłane Leonowi XIII w 1896

"Ja, członek prawdziwego i wielce poważanego Greko-Rosyjskiego Prawosławnego Kościoła Wschodniego, uznaję za najwyższego sędziego w sprawach religii tego, którego jako takiego uznawali św. Ireneusz, św. Dionizy Wielki, św. Atanazy, św. Jan Chryzostom, św. Cyryl, św Flawian, a mianowicie św. Piotra Apostoła, który żyje w swoich Następcach."

Władimir Siergiejewicz Sołowjow,(ur. 16 stycznia 1853 w Moskwie, zm. 31 lipca 1900 tamże) − najwybitniejszy rosyjski myśliciel prawosławny XIX wieku i jeden z czołowych poetów [1] , słowianofil i mesjanista, nazywany "filozofem wiecznej kobiecości". Herold współczesnego ekumenizmu.



Tło historyczne:

W 1894 Leon XIII w Liście Apostolskim "Paraclara gratulationis" pisze o chrześcijanach wschodnich nie będących w jedności z Kościołem katolickim: "Jak może doskonała miłość połączyć serca, jeśli wiara nie wniosła jedności umysłów?...Oni nie mogą spodziewać się nawet posiadania w pełni czystości wiary w Jezusa Chrystusa, jeżeli odrzucają jej prawowity autorytet nauczycielski powierzony Piotrowi i jego Następcom". Rok później patriarcha Konstantynopola Anthimos VII oświadcza: "twierdzenia Leona XIII, że przed okresem Wielkiego Focjusza zarówno wschód jak i Zachód jednogłośnie i bez sprzeciwu były poddane Rzymskiemu Kapłanowi jako prawowitemu następcy Apostoła Piotra jest wyraźnie błędem."